http://agrimologos.com http://staxtes2003.com
Αρχείο 5.8.14
Τον συναντήσαμε στις ακτές, βράδια ολόκληρα να εκφωνεί τα ποιήματα του κόσμου. Ήταν απόκοσμος. Έμοιαζε μ΄εκείνα τα τεράστια, τα μαύρα πουλιά που ανιχνεύουν το πέλαγο στο μέσον του χειμώνα. Καθισμένα στην ακτή, κάποτε τινάζονται στίχοι στον αέρα, νερό θαλασσινό και φως αβάσταχτο. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Μαρία [2014]»
Αρχείο 4.8.14
Τα φώτα έσβησαν. Άκουσε τις τελευταίες φυσαλίδες οξυγόνου να σκανε. Μούδιασε, κάτι μικρό χόρευε στο στέρνο του, χαμογέλασε. Στο βάθος χρώματα, χρώματα πολλά ερχόντουσαν. Χρώματα διάφορα, περίεργα και πρόσωπα γλυκά, αγαπημένα. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Μανής, Στο ενδιάμεσο [2014]»
Αρχείο 1.8.14
Χούλιο Κορτάσαρ, εκδ. Εξάντας, μτφ. Κώστας Κουντούρης.
Marelle, Gallimard, traduit par L. Guille-Bataillon & F. Rosset.
Κορτάσαρ ο Υπερρεαλιστής
“Αυτό που αναζητά ο Μορέλι είναι να βρει τρόπο να εξοντώσει τις νοητικές συνήθειες του αναγνώστη. Όπως βλέπεις κάτι πολύ σεμνό που δεν συγκρίνεται με το πέρασμα των Άλπεων από τον Ανίβα. Ο Μορέλι είναι ένας καλλιτέχνης που έχει μια ιδιαίτερη άποψη για την τέχνη, μια άποψη που περισσότερο από οτιδήποτε άλλο συνδέεται με την προσπάθειά του να γκρεμίσει τις συνηθισμένες φόρμες, πράγμα εξάλλου που χαρακτηρίζει όλους του άξιους καλλιτέχνες της εποχής μας. Λόγου χάρη τον αηδιάζει το μυθιστόρημα που είναι σαν κυλινδρική κινέζικη περγαμηνή. Το βιβλίο που διαβάζεται από την αρχή ως το τέλος σαν καλό παιδί. Και θα πρέπει να έχεις πάρει είδηση πως, όσο προχωρεί, τόσο λιγότερο τον απασχολεί η σύνδεση των μερών, αυτό που από τη μια λέξη οδηγεί στην άλλη…“. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Περιηγήσεις Ναυτίλου, Το Κουτσό του Χούλιο Κορτάσαρ -3 [2014]»
Αρχείο 30.7.14
Ηττηθήκαμε, όπως πάντα
Απόγευμα
Ώρα αναχώρησης
Το φως δεν κάνει αστεία
Δεν απειλεί
Φεύγει
Σηκώσαμε τα βήματα αργά
Άλλοι πέταξαν χαλίκια
Άλλοι κόκκους ψωμιού
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Μαρία Κουλούρη, Και των συμφώνων μου ο συριγμός -ποίηση [2014]»
Αρχείο 28.7.14
Πύρινα μέτωπα σε Χανιά, Κυπαρισσία και Αρεόπολη!!! 2013!! Κι ακόμα το καλοκαίρι δεν μπήκε!!!! Το πιο κάτω άρθρο το είχα δημοσιεύσει στο Πρώτο Θέμα το 2008!! Καμιά φροντίδα από τότε… είμαι σίγουρος πια πως το κάνουν επίτηδες… ΤΕΛΙΚΑ ΤΟΥΤΟ ΤΟ ΧΩΜΑ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΔΙΚΟ ΤΟΥΣ…
Η ΠΥΡΙΝΗ ΕΣΤΑΥΡΩΜΕΝΗ
Στην δεκαετία του ΄60 θυμάμαι να είδα την πρώτη μεγάλη φωτιά. Είχε πιάσει φωτιά η πλαγιά του Υμηττού πάνω από το Λαγονήσι.
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Μνήσθητί μου Κύριε του Πέτρου Κυρίμη: Η πύρινη εσταυρωμένη [2014]»
Αρχείο 26/07/2014
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1
Χωρίς ηλικία
Υπάρχουν τριών ειδών άνθρωποι:
εκείνοι που μπορούν να μετρήσουν κι εκείνοι που δεν μπορούν.
ΑΝΩΝΥΜΟΣ
Mε λένε Αντώνιο, όλοι όμως με φωνάζουν Θαλή. Όλοι έτσι με ξέρουν. Καλύτερα να σου βγει το μάτι, λένε, παρά το όνομα. Με φωνάζουν Θαλή γιατί έτσι με βάπτισε ο σωτήρας μου. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Νίκος Παργινός, Ο Κανόνας της ορθής γωνίας -απόσπασμα [2014]»
Αρχείο 24.7.14
Ήταν εκείνη που μου μίλησε πρώτη. Μόλις είχαμε επιβιβαστεί σε ένα βαγόνι που έκλεισε τις πόρτες του ξεφυσώντας, σαν να μην άντεχε άλλες προσωπικές ιστορίες για σήμερα.
Με ρώτησε ποια στάση είναι πριν από τον Άγιο Αντώνιο και απάντησα αφηρημένος ‘τα Σεπόλια’.
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Τάμμυ Τσέκου, ‘Pasión fatal’ [2014]»
Αρχείο 22/07/2014
Στη μνήμη της Γυναίκας, με τ΄ασιατικό όνομα που σημαίνει πάντα στεναγμός
Ερχόταν απ΄τα βάθη της θαλάσσης. Μ΄όστρακα για μάτια και το λευκό σημάδι του καρχαρία στα στήθη της. Ήταν μία απ΄εκείνες τις γυναίκες του Γουναρόπουλου που πεθαίνουν διάφανες και ωραίες, γυναίκες ήσυχες μες στα λάδια. Ήταν ένα πρόσωπο φανταστικό μες στη νύχτα των ανθρώπων, έτσι όπως αναδυόταν μέσα απ΄τα σκοτεινά νερά του κόλπου. Είχε στα μαλλιά της τα Γεράνεια όρη και στα χέρια της κρατούσε φάρους και φύκια και κοιμισμένους για πάντα ιχθύες. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Χόρεψε πάνω στο φτερό του καρχαρία»
Πρέπει να έχετε συνδεθεί για να σχολιάσετε.