[…Η ανταπόκριση εστάλη χθες αργά. Η σύνταξη επιβεβαίωσε τον σύνδεσμο, διασταύρωσε τις πληροφορίες και έδωσε εντολές στο τυπογραφείο. Ως απόψε λογαριάζουν πως θα πάρουν ακόμη μία, με την είδηση της ευτυχούς κατάληξης. Ωστόσο η ανταπόκριση καθυστερεί, θεέ μου πώς καθυστερεί και η συντακτική ομάδα μες στην ομίχλη από τα τσιγάρα και την στυφή γεύση του λικέρ στα χείλη της, θυμίζει πομπή που τραβά εις το βάραθρον…]

Άλλη μια μέρα διαβουλεύσεων αποδείχτηκε άκαρπη. Οι δυο πλευρές συγκρούστηκαν με επιχειρήματα, με φωνές, χειροδίκησαν, οι ηττημένοι υποβλήθηκαν σε φριχτούς εξευτελισμούς, οι νικητές κόμπασαν, παρέδωσαν την δικαιοσύνη στους ανθρώπους, μιμήθηκαν την πιο άσχημη εκδοχή του εαυτού τους. Και άλλωστε πώς θα μπορούσαν διαφορετικά; Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου: Piccola Canzone»

Σε τιμή ευκαιρίας
(από την στήλη των παράταιρων)

 Μπορεί να αναβιώσει στο Νιούμπερι η μεσαιωνική βιογραφία του κόσμου, μπολιασμένη με την συνήθεια της μαγείας και τα διαμορφωμένα στερεότυπα των πιο παρωχημένων κλισέ; Μια επίσκεψη στο ετήσιο φεστιβάλ τρόμου θα σας δώσει την απάντηση. Σε αυτήν την φιέστα οφείλεται η δίχως προηγούμενο πρόοδο που καθιστά το Νιούμπερι αυτό που είναι σήμερα, μια πολίχνη εδάφιο της τρομερής ιστορίας. Στο όνομα του ξάγρυπνου θεού, ενός φοβερού θεού σπεύσατε στο Νιούμπερι για να βεβαιωθείτε πως το ανθρώπινο ταμπούρλο εξακολουθεί αμείωτο να σμίγει τις στέπες και τους αιώνες με τον πιο απροσδόκητο τρόπο. Το αφάνταστο, η κύρια πρόθεση ετούτης της ανταπόκριση, έστω και σαν φολκλόρ, ποτέ δεν παλιώνει.

Στο πάρκο Γούλφερντ παιδιά και μεγάλοι μπορούν να διασκεδάσουν με την καρδιά τους. Ίσως ακόμη μπορούν να νιώσουν και λίγη από την αγωνία που γεννούν οι ιστορίες της πιο σπάνιας μεταφυσικής. Ο μυστικισμός καλά κρατεί στο πάρκο Γουέλφερντ και απομένει σε εσένα να πάρεις μια γεύση ετούτο το σαββατοκύριακο από τις φιέστες και τα αυτοσχέδια κυνήγια που οργανώνονται εντός της περίφραξης του κάστρου. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου: Φολκλόρ»

[ο χημισμός του κυττάρου. Κάλβος και άλλες παράλληλες ιδιοτροπίες]

Μικρή δοκιμή, βγαλμένη από την ζωή της Ελλάδος,
Ολότελα αφοσιωμένη στο μέγεθος το επονομαζόμενο
Και ως
Ανδρέας Κάλβος, εθνικός

Η Τορύνη του Πτολεμαίου και του Πλουτάρχου, βυζαντινή και βραχώδης κοσμεί σήμερα τον νομό της Πρεβέζης. Φέρει την ονομασία Πάργα και κείτεται διάσπαρτη με παλιά κτίσματα και ιστορίες εξέχουσες, που αγγίζουν του μύθου τις παρυφές. Μα στα στενοσόκακά της μπορεί κανείς να βρει γνήσιους πατριώτες και Έλληνες με περήφανο θυμικό. Ο πλούτος περισσεύει σε τούτη την πόλη που κάθε χρόνο βγάζει το καλύτερο καρπό. Ονομαστή η ελαία η παργινή, που τόσο κέρδος αφήνει στους προύχοντες της πολιτείας. Και τα κορίτσια της, ως και αυτά είναι ποιητικά όσο δεν βάζει ο νους σου όταν τις Κυριακές θολώνουν τον λογισμό των ανδρών, καθώς σεργιανίζουν με φραμπαλάδες και ομπρελίνα τον απάνω κόσμο. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου: Ο Ανδρέας επί του γήλοφου»

Πριν από όλα, ετούτο το σημείωμα που γεννιέται από το τίποτε της καταστροφής, οφείλει να παραδεχτεί την τρομερή μου έξη στον καπνό. Βλέπετε, συνιστώ έναν από τους τελευταίους εκεί έξω που ούτε στιγμή δεν συλλογίστηκα πως θα έπρεπε να διακόψω την βλαβερή συνήθεια, την ολότελα ανθυγιεινή. Ο καιρός φέρνει μηνύματα από κάθε πλευρά, η επιστήμη ορίζει σαν άλλοτε το καλό και το παραδεκτό. Ένας αιώνας λογικής μας περιμένει εκεί έξω, δαιμονιώδης, ξέφρενός, ένας αιώνας που κατορθώνει και εξηγεί τόσα πολλά. Κάποτε θα σφίξω τα δόντια, εμπρός μου θα προσμένει η μεγάλη απόφαση, ένα δίλημμα ή μια αφορμή για την τελική νίκη. Είμαι βέβαιος πως θα κατορθώσω να δώσω ένα τέλος στην φριχτή μου συνήθεια. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου: Σχόλιο πάνω στις βλαβερές συνήθειες του καπνού»