Από τις εκδόσεις Κίχλη

Στὴ συλλογὴ διηγημάτων «Κόμπο τὸν κόμπο» ὅλες σχεδὸν οἱ ἱστορίες ἔχουν τὴ μορφὴ τῆς ἐξομολόγησης ἢ τῆς ἐξιστόρησης γεγονότων ποὺ ἀφοροῦν τὸ παρελθόν. Οἱ ἀφηγητές, φορεῖς τοῦ παραδοσιακοῦ προφορικοῦ πολιτισμοῦ οἱ περισσότεροι, μὲ ἕναν ἀδρὸ προφορικὸ λόγο καὶ μὲ δωρικὴ λιτότητα ὑφαίνουν λέξη τὴ λέξη, κόμπο τὸν κόμπο, τὰ προσωπικὰ πάθη ἀλλὰ καὶ τὶς πληγὲς τῆς Κατοχῆς καὶ τοῦ Ἐμφυλίου σὲ κρουστὲς ἱστορίες.

Ἡρωίδες ποὺ βίωσαν τὴ σκληρότητα τῆς ἀρχαϊκῆς κοινωνίας καὶ ἄλλες ποὺ ὕψωσαν τὸ ἀνάστημά τους καὶ πάλεψαν στὶς πιὸ ἀντίξοες συνθῆκες· ἥρωες-θύματα τῶν κοινωνικῶν προκαταλήψεων καὶ ἄλλοι ποὺ τοὺς συνέθλιψαν οἱ μυλόπετρες τῆς Ἱστορίας· ἀφηγήσεις ὅπου τὸ χάσμα ἀνάμεσα στὸν πάνω καὶ τὸν κάτω κόσμο κλείνει χάρη στὸν πόθο γιὰ τὸ σμίξιμο ζωντανῶν καὶ νεκρῶν ἐραστῶν. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δήμητρα Λουκά, «Κόμπο τον κόμπο» (διηγήματα) -προδημοσίευση»

[Πίστη! Θα πρέπει να την αναλύσω κάποια μέρα.*
Όσκαρ Γουάιλντ]

Της το πέταξε από το τηλέφωνο. Δεν είχε το θάρρος να την κοιτάξει κατάματα και να της το πει. Χέστης. Της το πέταξε και κατέβασε το ακουστικό αφήνοντάς την στήλη άλατος, πριν γυρίσει να κοιτάξει πίσω της. Αν προλάβαινε και γύριζε να κοιτάξει, ίσως να μην έμενε στήλη. Ίσως να κουνούσε το κεφάλι με συγκατάβαση. Μπορεί και να του ήταν ευγνώμων που θα την λύτρωνε από μια σχέση σε συνθήκη αποσύνθεσης. Δε τα πήγαιναν καλά τελευταία. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Το πορτρέτο»

Πρωθυστερόγραφο: Την Τετάρτη 15 Απριλίου του σωτήριου έτους 2019 μ.χ, ο δικηγόρος Κ.Σ, γνωστός από την παρουσία του στους κοσμικούς κύκλους, υπέστη καρδιακό επεισόδιο κατά τη διάρκεια μιας πληρωμένης συνουσίας σε λαϊκό χαμαιτυπείο των Αθηνών. Μετά από παράκληση της οικογένειας του η ταυτότητα του υποκρύφθηκε και η είδηση πέρασε στα ψιλά υπό τον τίτλο: Άνδρας εβδομήντα χρονών εξέπνευσε μέσα σε οίκο ανοχής. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αχιλλέας Σωτηρέλλος Όμοια πόρνη δάκρυα και ρήτωρ έχει»

«Ε, αξιοποιήθηκαν κάποιες γνωριμίες»!…

Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, θυμάμαι και το υπουργικό αυτοκίνητο παρκαρισμένο έξω απ’ το σπίτι μας και τον Σταύρο τον οδηγό, μ’ ένα τεράστιο πουπουλένιο καθαριστήρι, να το ξεσκονίζει και να το γυαλίζει για να ’ναι πάντα στην τρίχα, όταν θα μπει μέσα ο Υπουργός. Δεν θυμάμαι όμως ποτέ να μπαίνει κανείς άλλος ή να βγαίνει απ’ αυτό το αυτοκίνητο, εκτός απ’ τον θείο Κωνσταντίνο· και μάλιστα μόνο για να πάει στο Υπουργείο, πουθενά αλλού. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αλέξανδρος Αδαμόπουλος, ΟΓΑ»

papa was a rolling stone…

Κάποια φορά

Χώρος: προαύλιο μονής, μέρες πριν φτάσει η άνοιξη

Η Λολό, σαφώς συντετριμμένη από την περιφρονητική αντίδραση ανδρός, ακουμπάει ελαφρά τον μαντρότοιχο στο προαύλιο της μονής. Το μάτι της αστράφτει, το φρύδι πιάνει τόξο πάνω απ’ το βλέφαρο και το στήθος κύμα κάτω απ’ τη μπλούζα.
Βάζει το χέρι στη μέση. Το αριστερό. Mε το δεξί κάνει μια κίνηση στο κενό σα ν’ ανακατεύει τον αέρα. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ασημίνα Λαμπράκου, Γυναίκες»

Mία ψυχὴ κουρελιασμένη ἀπ’ τὰ συμπλέγματα κατωτερότητας καὶ τὶς στερήσεις μπορεῖ ν’ ἀποβῇ καταστροφικὴ γι’ αὐτοὺς ποὺ θάχουν τὴν ἀτυχία νὰ βρεθοῦν στὸν δρόμο της. Κι ἂν μία τέτοια ψυχὴ ἔχει τὴν ἀρρωστημένη φιλοδοξία νὰ φτάσῃ τὰ ψηλότερα σκαλιὰ τοῦ θρόνου, πιστεύοντας πὼς ἔτσι θὰ ξεφύγῃ ἀπ’ τὴν χθαμαλότητα καὶ τὴ φτώχια της καὶ θὰ ξεπεράσῃ τὰ συμπλέγματα ποὺ τὴν κατατρύχουν, τότε εἶναι διατεθειμένη, ἐλαφρὰ τῇ καρδίᾳ, νὰ ἐξαφανίσῃ ἀπὸ μπροστά της τὸν κάθε κακορίζικο τὸν ὁποῖο θεωρεῖ ἐμπόδιο στὴν πραγμάτωση τῆς ὑπέρτατης εὐτυχίας της. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Κ. Χατούπης, Χατζηάχριστος»