Ιστορίες της Πέμπτης -Μαρίας Πετρίτση: Τις νύχτες δυσκολεύομαι να κοιμηθώ

arxeio30-9-16

fav-3

Η Γιουλίκα δουλεύει στις καλλιέργειες πιπεριάς στην Ανδραβίδα και τις νύχτες δυσκολεύεται να κοιμηθεί.

Η παρακμή είναι ευλογία. Σε βοηθά να δεις ποιος πραγματικά είσαι και πόσο βαστούν τα κότσια σου. Διαβάστε περισσότερα-Continue reading

nTBBo7b8c

Κλείνοντας εισιτήρια Aegean από εδώ, ενισχύετε τις Στάχτες

Ευρυδίκη Τρισόν Μιλσανή, Δημόσια συγνώμη

arxeio30-9-16

fav-3

Το διάβασα στην εφημερίδα κι ύστερα στο Ιντερνέτ, αυτή την καταβόθρα που ρουφάει, πολλαπλασιάζει  και αναμοχλεύει τα πάντα προς απόλαυση των αργόσχολων…

Ο γιαπωνέζος βουλευτής Ryuturo Nonomura  κατηγορήθηκε γιατί καταχράστηκε χρήματα του δημοσίου- όλα κι όλα 30,000 ευρώ… Πως έγινε αυτό, ποιες ήταν οι ακριβείς συνθήκες  της εγκληματικής του πράξης το αγνοώ.

Διαβάστε περισσότερα-Continue reading

nTBBo7b8c

Κλείνοντας εισιτήρια Aegean από εδώ, ενισχύετε τις Στάχτες

Δημήτρης Σούκουλης, 6 ευρώ και 45 λεπτά

Αρχείο 19/11/2016

favicon

Το πάθος μου για σένα, η τοποθέτησή μου σε σειρά αναμονής πίσω από τις νευρικές με στραβοχυμένα στήθια σε ιμάντα ταμείου νοικοκυρές σε ρόμπες, το σχέδιό μου μελετημένο, οι ατάκες μου καλά αποστηθισμένες, πριν ξεκινήσω από το σπίτι και καθ’ οδόν ξαναπερασμένες σε διπλή επανάληψη – μήτηρ πάσης μαθήσεως, για να σε προκαλέσω με αθώα και ειλικρινή διάθεση, το ξετρύπωμα του κεφαλιού μου φάντης μπαστούνης εκεί που δεν το περίμενες, η κρυμμένη μου Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Σούκουλης, 6 ευρώ και 45 λεπτά»

Αντώνης Τζήμας, Τα παϊδάκια

Αρχείο 17/11/2016

fav_separator

«Πότε θα σταδώσει τα λεφτά;»

«Μέχρι τέλος του μήνα».

«Μέχρι τέλους του μήνα;»

«Έτσι είπε».

«Τι έτσι είπε ρε. Δουλεύεις σαν το σκυλί και είσαι απλήρωτος τρεις μήνες. Τσέτουλα έχουμε μείνει. Φράγκο», είπε.

«Και τι θες να κάνω;»

Σήκωσε το φλιτζάνι, ήπιε μια γουλιά καφέ και έβγαλε από το πακέτο ένα τσιγάρο. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αντώνης Τζήμας, Τα παϊδάκια»

Σωτήρης Παστάκας -Αποκαΐδια, Πάντα υπάρχουν ΑΛΛΕΣ

Αρχείο 11/11/2016

Γνωριστήκαμε πριν μερικά χρόνια στην Πάτρα, την παγκόσμια ημέρα ποίησης καλεσμένοι όλοι μας από το φίλο Γιάννη Παππά. Εκείνη ήταν συνοδό μέλος κάποιου ποιητή κι είχαμε ανταλλάξει ελάχιστες κουβέντες μεταξύ μας. Είχε μεγάλα λυπημένα μάτια που τα αισθανόμουνα καρφωμένα πάνω μου, όταν διέτρεχα το οπτικό της πεδίο, διαφορετικά αναζητούσαν να εστιάσουν πάνω μου σαν περισκόπιο υποβρυχίου. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Σωτήρης Παστάκας -Αποκαΐδια, Πάντα υπάρχουν ΑΛΛΕΣ»

Ολβία Παπαηλίου, Επιστολή Δέκατη Πέμπτη ( η θρυλούμενη)

Αρχείο 10/11/2016

fav_separator

Η παρούσα επιστολή βρέθηκε επί του ατόμου της Ηγουμένης του Τάγματος των Μοναχών του Χρυσού Ανθουρίου, μετά θάνατον. Με βάση τα γραφόμενα, πρέπει να είναι η τελευταία επιστολή από δεκαπέντε, από μια μονομερή αλληλογραφία που η Ηγουμένη διατηρούσε με κάποιον που φέρεται να είναι πνευματικός της σύμμαχος, παρ΄ότι είναι ενδεχόμενο η σχέση να είχε, αρχικά, στοιχεία πιο περίπλοκα, τα οποία όμως δε θα είχε υπάρξει εφικτό να αποσαφηνιστούν ιστορικά. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ολβία Παπαηλίου, Επιστολή Δέκατη Πέμπτη ( η θρυλούμενη)»

Πέτρος Πικρός, Σαν παραμύθι

arxeio30-9-16

fav-3
Βρέχει πάλι! Ωχ!Αυτός ο βήχας!
Μα τι μούρθε τώρα και τα ξαναθυμήθηκα; Ξέρετε όμως; Έχουν καμιά φορά το γούστο τους και τα παλιά… τα περασμένα… Μπα όχι· δεν είν΄ αυτό που λέτε. Μαύρα και σκοτεινά ήτανε τα δικά μου. Μα να, τώρα δα, έτσι που τα λέγαμε… Κάτι πράματα! Καλέ, είναι να σκάνει κανείς στα γέλια, σα βάζει με το νου, που πάει καμιά φορά η κουβέντα… Κ΄ ύστερα ξέρετε; Εσάς, δε σας θεωρώ πια ξένο… Αλήθεια! Θέλετε, λοιπόν, να μιλήσουμε σοβαρά; Μα πώς ήρθε έτσι ο λόγος! Θε μου αυτός ο βήχας! Αχ! έτσι έβηχε κ΄ η μάνα μου… Το ξέρω… το ξέρω… απ΄ αυτό θα πάω κι εγώ… έτσι έβηχε και κείνη τις μέρες που… Διαβάστε περισσότερα-Continue reading

nTBBo7b8c

Κλείνοντας εισιτήρια Aegean από εδώ, ενισχύετε τις Στάχτες

Κωνσταντίνος Κ. Χατούπης, Στάθι καί οἴκτιρον . . .

Αρχείο 05/11/2016

fav_separator

Ἐλάχιστε δειλέ μου φίλε, ἐσὺ ποὺ εἶδες μὲ ἀπόγνωση τὸ φῶς τοῦ ἄλλου νὰ λιποψυχῇ κι ἕνας κόσμος νὰ σειέται καὶ νὰ βασιλεύῃ, μὲ τί ἡδονὴ θὰ νιώσῃς πώς ἡ σκιὰ τοῦ γυμνωμένου δάσους δὲ θὰ σκεπάσῃ τὸ δικό σου σπίτι γιατὶ τὸ δάσος εἶναι ἀκόμη μακριά.

Τὴν ἑπομένη ἀκολούθαγες πρόσωπα χαλασμένα καὶ κόσμους ἀδιάφορους σὲ μιὰ νεκροπομπὴ ποὺ σοῦ ’δειχνε τοῦ μνήματος τ’ ἀνοιχτὸ στόμα. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Κ. Χατούπης, Στάθι καί οἴκτιρον . . .»