Αρχείο 12.11.2014

Εγώ, ο Πάνος που με ’διώξαν απ’ τη Μάνη,πάνω σε πόρτα μ’ έφεραν στον κάμπο τον Αργολικό κάτι παππούδες με κουδούνια και βελάσματα, κάπες βαριές και μαύρη όψη. Τις νύχτες πεταγόμουνα, έτσι που σκούζαν άγρια και ρίχνανε με τα τουφέκια τους να φύγουνε οι λύκοι. Όμως εγώ τους έβλεπα – έφευγαν σέρνοντας αρνιά, κοίταζαν πίσω τους και μ’ έβλεπαν κι εκείνοι, άναβαν σπίθες πράσινες στα σκοτεινά του ύπνου μου ρουμάνια. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Πάνος Σταθόγιαννης, Εγώ ο Πάνος… [2014]»

Αρχείο 28.10.2014

Σ΄αυτό το σπίτι εκτυλίχθηκαν οι έρωτές σου. Μετά, εν έτει 1922 ο χαμός σου απ΄αρρώστια ανεξιχνίαστη. Μετά το σπίτι έκλεισε. Σκέπασαν τα πράγματα με πανιά. Αυτά τα ίδια θ΄ανάβουν νύχτες ολόκληρες στις κορυφές. Σκεύη, καναπέδες, το μεγάλο, σκαλιστό τραπέζι που σε κράτησε τρία μερόνυχτα. Όλα σκεπάστηκαν, σαν να χιόνισε μες στο σπίτι για τρεις μέρες και τρεις νύχτες. Θα σε θυμάμαι εκεί μες στην ησυχία. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Επετειακά [2014]»

Αρχείο 27.10.14

Εκεί στο Πασαλιμάνι ο πρώτος φίλος που «έβγαλε» αμάξι ήτανε ο Φάνης.
Η μάνα του είχε το μικρό ξενοδοχείο «Βερσαλίες» δίπλα στο καφέ «Φοντάνα.»

Στο μικρό αυτό ξενοδοχείο οι πελάτες έμπαιναν και έβγαιναν όπως σε σταθμό τρένων. Όταν τα απογεύματα τον άφηνε στο πόδι της και τύχαινε κάνα καλό ζευγάρι, έβγαινε στο μπαλκονάκι και μας έκανε νοήματα να πάμε απάνω. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Πέτρος Κυρίμης, Η μοναξιά στη φωνή [2014]»

Αρχείο 27/10/2014

Εκεί στο Πασαλιμάνι ο πρώτος φίλος που «έβγαλε» αμάξι ήτανε ο Φάνης.

Η μάνα του είχε το μικρό ξενοδοχείο «Βερσαλίες» δίπλα στο καφέ «Φοντάνα.»

Στο μικρό αυτό ξενοδοχείο οι πελάτες έμπαιναν και έβγαιναν όπως σε σταθμό τρένων. Όταν τα απογεύματα τον άφηνε στο πόδι της και τύχαινε κάνα καλό ζευγάρι, έβγαινε στο μπαλκονάκι και μας έκανε νοήματα να πάμε απάνω. Όλες οι πόρτες είχανε κρυφές τρύπες που έβλεπες κατ ευθείαν στο κρεβάτι. Αυτό βέβαια το γνώριζα μόνο εγώ και ο άλλος «κολλητός» ο Θέμης, που ένα απόγευμα καθώς τον είχε βγάλει και τον έπαιζε σκυμμένος μπροστά σε μια πόρτα, πάνω σε έναν παροξυσμό καύλας με Συνεχίστε την ανάγνωση του «Πέτρος Κυρίμης, Η μοναξιά στη φωνή»

Αρχείο 22.10.2014

Εκδόσεις Πόλις, 264 σελ. 2014ISBN 978-960-435-452-8, Τιμή € 14,00

Δεν είμαι στο σωστό μέρος. Η θέση μου δεν είναι εδώ. Δεν θα έπρεπε να είμαι εδώ. Δεν είναι η σωστή θέση αυτή.
Το απίστευτο συνέβη ξαφνικά. Πάντα έτσι δεν γίνεται;
Και γιατί απίστευτο; Σιγά τ’ αυγά. Υπάκουσα στη μοίρα μου. Όπως κάνουν όλοι.
Η μυρωδιά. Μυρωδιά λουλουδιών. Σάπισαν; Πότε πρόλαβαν και σάπισαν; Δεν με γελά η μύτη μου. Πόσα λουλούδια. Τι ασυλλόγιστη σπατάλη.
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ευγενία Μπογιάνου, “Ακόμα φεύγει” -προδημοσίευση από το νέο της βιβλίο [2014]»

Αρχείο 15.10.2014

Έψαξα πολύ μέχρι που να  καταλήξω σ’ εκείνο το ρεστωράν. Το είχα βάλει στο μάτι μια μέρα καθώς περνούσα απέξω, αλλά ήμουν κάπως διστακτική γιατί η πρόσοψή του δεν ήταν καθόλου φανταχτερή. Την  ημέρα όμως που αποφάσισα να  σπρώξω την πόρτα του, ανταμείφθηκα επαξίως.

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ευρυδίκη Τρισόν-Μιλσανή, Στο ρεστωράν [2014]»

Αρχείο 14.10.2014

«Αυτές οι ιστορίες είναι από νερό.
Μπορεί δηλαδή κανείς να φανταστεί
Πράγματα της θαλάσσης.
Όπως λησμονημέα ναυάγια,
απελπισμένες κούρσες ξέφρενων μοτοποδηλάτων,
κραυγές κοριτσιών που ευτύχησαν,
σεισμούς, ηφαίστεια των υπογείων.
Μπορεί ακόμη να φέρει στο νου
βροχές, ταξιαρχίες ανοιξιάτικες,
κλειστές αλυκές.»
Αγνώστου

ΝΕΡΟ
Είναι ώρες μιας πολύ μεγάλης μοναξιάς, για την οποία ποτέ δεν σας έχω μιλήσει. Τότε απέχω απ΄τα σπίτια και τα δωμάτια και αναποδογυρίζουν τα συρτάρια και οι φωτογραφίες απ΄την παιδική εποχή ζωντανεύουν και παραδίνονται σ΄ανέμους μυστικούς, σ΄αντίξοα ρεύματα. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Τέσσερις ιστορίες του νερού [2014]»

Αρχείο 09/10/2014

Το μαγαζί είχε ένα παράξενο όνομα. Έμοιαζε με όνομα ζώου. Στη βιτρίνα αναβόσβηνε μια μισοχαλασμένη επιγραφή.

Ο Σενεγαλέζος καθόταν στην άκρη του μπαρ. Είχε πολύ μαύρο δέρμα, και κάπως γυαλιστερό. Έμοιαζε με έναστρη νύχτα. Το ασπράδι των ματιών του ήταν γεμάτο μικρές κόκκινες φλέβες. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ιστορίες της Πέμπτης -Μαρίας Πετρίτση: Ο Σενεγαλέζος»