Αρχείο 29/05/2015 – Από τις εκδόσεις Μετρονόμος-Ποιείν, μετάφραση στα αγγλικά: Γιάννης Γκούμας
Πίσω απ’ τις ράχες των βιβλίων
υγρασία
μέχρι να γίνει λέξη.
Πίσω απ’ τις λέξεις
τοίχοι γυμνοί
χάρτης πένθους
αυτή η σκασμένη γωνιά από ασβέστη
ανοίγει ρωγμή στη διπλανή σελίδα
εσοχή που ξεπλένει Συνεχίστε την ανάγνωση του «Εφη Καλογεροπούλου, Έρημος όπως έρωτας / desert as desire»
Αρχείο 28/05/2015
Έχουν περάσει χιλιάδες βασανιστικές ώρες και αυτός ο μυθικός φωτοδότης Ήλιος δεν λέει να φανεί. Είχα πάντοτε μια ακατανόητη περιέργεια του τι προηγείται της παρουσίας του, η θερμότητα ή η λάμψη. Κανείς θα μπορούσε να ερωτήσει, ποιο το νόημα σε αυτό, κάτι που θεωρώ φυσικό, ωστόσο τα χείλη μου θα παρέμεναν ερμητικά Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γιάννης Παναγιωτάκης, Η Σκοτεινή Νύχτα της Ψυχής»
Αρχείο 26.5.2015
Εντυπώσεις από την ελληνική χαρακτική
Τις νύχτες, -πόσο σωστά το συνέλαβε ο ζωγράφος τις δύσκολες, εκείνες, μεσοπολεμικές μέρες- ανθίζουν τα μνήματα. Και όλα τα πρόσωπα που δίχως έρωτα χαθήκαν από μια αρρώστια ή ένα πάθος στηρίζουν στους αγκώνες τους ολόκληρη τη νύχτα. Αποστεωμένοι, όπως οι γυμνογραφίες των πεινασμένων παιδιών τίποτε δεν βλέπουν. Καρφώνονται στα φώτα της πόλης που παίζουν μες στον άνεμο, καρφώνουν τα μάτια τους και γυρεύουν κάτι στη θέση της παλιάς καρδιάς τους. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Ο Λάνης χαραγμένος [2015]»
Αρχείο 23.5.2015
‹‹ Το ψωμί που ζύμωσα προχτές, το έβαλα να ψηθεί,
κι αυτό άρχισε να φουσκώνει – να φουσκώνει ανεξέλεγκτα…
Έτσι τώρα ζω εντός του, μέσα στη μισοψημένη ψίχα,
ζω εντός του και τρώω το σπίτι μου ››
Μαργαρίτα Ζαχαριάδου[1]
«Στο μπακάλικο / τρείς άνθρωποι / άγνωστοι μεταξύ τους / άρπαξαν την ευκαιρία να μιλήσουν για πολλά / Έγινες ένα μαζί τους / Η κουβέντα άνοιξε / κι ο ουρανός το ίδιο»: οι παραπάνω στίχοι σκιαγραφούν ένα ιδιαίτερο είδος ευαισθησίας, πιθανόν υπό εξαφάνιση στους καιρούς που ζούμε, το οποίο χαρακτηρίζει μια σύγχρονη ελληνίδα ποιήτρια, την Ασημίνα Λαμπράκου, η οποία εμφανίστηκε στα ελληνικά γράμματα με δυο ρηξικέλευθα ισάξιες συλλογές ποιημάτων που τιτλοφορούνται ως ΟΙ ΑΠΕΝΑΝΤΙ (2012) και νοτιοανατολικό βλέμμα (2014). Συνεχίστε την ανάγνωση του «Απόστολος Ζιώγας, Όταν το βλέμμα γίνεται ευαισθησία -για την ποίηση της Ασημίνας Λαμπράκου [2015]»
Αρχείο 22/05/2015
ΜΕΛΑΝΙ ΑΠΟ ΠΟΡΦΥΡΑ
Κάνε τον καγχασμό σου μια ωδή
Θρηνητικό εμβατήριο
τ’ αυτιά σου να χαϊδέψει
Και σε μελάνι πορφυρό
βούτα το πινέλο
Χρωμάτισε την θλίψη σου Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γεώργιος-Κάρολος Τσιλεδάκης, τρία ποιήματα»
Αρχείο 21/05/2015
(απόσπασμα για το χειμώνα που αφήσαμε πίσω)
[…]Ανοίγω την μπουκαπόρτα του μυαλού, μπαίνω μέσα στο χάος να βρω τη λέαινα. Κάπου γυρίζει, ίσως να κομματιάζει τη μητέρα μου, ίσως σπαράζει ιστό και χρώματα σ’ενα λαγούμι του μυαλού μου. Μην έρθεις δε χρειάζεται, είν’ επικίνδυνα, μα μ’αφήσεις μόνο στο σκοτάδι μου να ψάχνω διέξοδο, ν’ ανοίγω πόρτες παιδικές, γυμνούς γυμνές και μπάλες χριστουγέννων. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Χρήστος Μαρτίνης, Προς τη λέαινα»
Αρχείο 19/05/2015
Μοιρολόι
Άγονη γη.
Χέρσα, κατεστραμμένη.
Μιά μήτρα μόνο,
Στέρφα κι αυτή, ξερή.
Και ούτε μάτια,
Και ούτε χέρια,
Και ούτε χείλη.
Μιά γλώσσα μόνο Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κατερίνα Ευαγγέλου – Κίσσα, δύο ποιήματα»
Αρχείο 18.5.2015
Αήττητα μανταρίνια αποδημούν
με μια ξινή ταυτότητα στο κοτσανάκι
επικρεμάμενα στις αλλαγές όπως τα χελιδόνια
κάθε φορά που το μεγαλειώδες γλιστράει στη σκηνή
με μπαλωμένο πισινό μπρος στην αιδώ και στο ωραίο
Πλαταγισμοί φτερών, αναθυμιάσεις, χειροκρότημα
το παρανάλωμα μίας λευκής επιθυμίας
κουρνιασμένης στον εξώστη Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ιφιγένεια Σιαφάκα, Παράσταση χωρίς φτερούγες [2015]»
στάχτες 
Πρέπει να έχετε συνδεθεί για να σχολιάσετε.