Αρχείο 21.4.2015

ΕΜΕΝΑ ΜΟΥ ΛΕΣ

Θα μ’ εκτιμήσουν μετά θάνατο κάτι περίεργοι τύποι
Όσοι θ΄ ανακαλύψουν τους συγκεκριμένους κυνισμούς
Και μιαν απόσταση απ΄ τα πράματα
Που επιτρέπει ένα μικρό φιλτράρισμα στη σκέψη
Ίσα για να μην παρασύρομαι απ’ τους πολλούς
Μα ζώντας κατά τ’ άλλα μες τον κόσμο. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Φύσσας, “Τον αγορεύοντα εν μέσω εκστασιασμένων αμαθών” -ποίηση [2015]»

Αρχείο 20.4.2015 – «Οι Στάχτες ξεχώρισαν»

Δεν αντέχουν όλοι οι λογοτέχνες, Ελληνες και ξένοι, τον χαρακτηρισμό του λόγιου, του διανοητή, του στοχαστή. Δεν είναι λίγοι ανάμεσά τους όσοι παράγουν ό,τι παράγουν δίχως πολλές πολλές σκέψεις και έγνοιες για τα φιλολογικά, περίπου σαν πρακτικοί ή εμπειροτέχνες, ή σαν ευνοημένοι των Μουσών. Βρίσκουν κάποια πηγή, σε μια καμπή του βίου τους, την εκμεταλλεύονται και χάρη σ’ αυτήν διατηρούν μέχρι τέλους μια σχετικώς αξιοπρεπή παρουσία, ή την εξαντλούν αργά ή γρήγορα κι ύστερα επαναλαμβάνουν κουραστικά τον κουρασμένο εαυτό τους.  Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ο Γκίντερ Γκρας και ο Εδουάρδο Γκαλεάνο [2015]»

Αρχείο 18.4.2015

Ευτυχισμένη ζωή

Σ’ ένα σπίτι-φυλακή
εγκιβώτισε τα όνειρά της
μικρή, πολύ μικρή
στην πρώτη νιότη
ήταν του πατέρα η διαταγή
κι αυτός να πάρει ο διάολος
ήταν καλό παιδί
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γρηγόρης Σακαλής, ‘και τώρα που μου πάτησες τα όνειρα’ -ποίηση [2015]»

Αρχείο 17.4.2015

Α

τι όμορφα. τι όμορφα.
πορτοκαλόχροες εκτινάξεις φωτός. στο πλάι νε-
ραντζιές. θέλω να ισιώσω τον γιακά σου. όχι. θα
κρυφτώ. τι ωραία. τι ωραία. αυτή η θαλπωρή.
με ανθρακικό παρακαλώ. σηκώνεις τα μανίκια
σου. δες πως αντάρτης μηρός ο δικός μου. θα
βγάλω δυο ψίχουλα άχνης από τη μπλούζα σου.
η πορτοκαλί τέντα. το κρόσσι στη σχισμή της. ο
άνεμος στα μάτια σου. να μη βγάλω. όχι. δεν θα
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ασημίνα Λαμπράκου, Εικόνες [2015]»

Αρχείο 15.4.2015

Το πρόβλημα με την ελληνική οικογένεια είναι πως δίνεται και ξοδεύεται αφειδώς στην αισθηματική τοκογλυφία. Φαντάσου, όλα να’ ταν εσωτερικά…

*

Να’ βλεπε η μάνα το παιδί της ποιητικά, τι αισθητική θα κέρδιζε η αγάπη!

*

Αγάπα όχι από υποχρέωση∙ μα, από βαθιά ανάγκη να μάθεις να ζεις. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Καραγιαννόπουλος, Για μια Μεταφυσική του Ανοίκειου [2015]»

Aρχείο 15.4.2015

Η Κασσάνδρα ήταν χρησμός, όμως ποτέ μα ποτέ

Αργά τη νύχτα, όταν ο θεός έχει πια πεθάνει, μια άλλη λιτανεία λαμβάνει χώρα. Άνθρωποι όλων των ειδών, πόρνες, έμποροι, επαίτες, κατάδικοι που διεσώθησαν την τελευταία στιγμή, ποιητές. Διαβαίνουν τους δρόμους αμίλητοι. Εμπρός βαδίζουν τα παιδιά μ΄αγκαλιές από φτερά παγωνιών που λεν τραγούδια για την εποχή της συγκομιδής. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Η προστάτιδα των ποιητών [2015]»

Αρχείο 11.4.2015

Στ’ Όσιου Λουκά το μοναστήρι, απ’ όσες
γυναίκες του Στειριού συμμαζευτήκαν
τον Eπιτάφιο να στολίσουν, κι όσες
μοιρολογήτρες ώσμε του Mεγάλου
Σαββάτου το ξημέρωμα αγρυπνήσαν,
ποια να στοχάστη – έτσι γλυκά θρηνούσαν! –
πως, κάτου απ’ τους ανθούς, τ’ ολόαχνο σμάλτο
του πεθαμένου του Άδωνη ήταν σάρκα Συνεχίστε την ανάγνωση του «Άγγελος Σικελιανός, Στ’ οσίου Λουκά το μοναστήρι [2015]»

Αρχείο 14.4.2015

“Ο Δόκτωρας Ψ. και οι ασθενείς του” -διηγήματα -από τις εκδόσεις Μελάνι

Η Ανάσταση του Άκη Χανδρινού

Δεκαπέντε Ψυχίατροι και σαράντα εννέα  Ειδικευόμενοι τη νύχτα της Λαμπρής, μετά το βιαστικό «Χριστός Ανέστη», την αναστάσιμη μαγειρίτσα και το άφθονο κόκκινο κρασί έκαναν όλοι μαζί το ίδιο όνειρο, με ελάχιστα δευτερόλεπτα διαφοράς ο ένας από τον άλλο: ονειρεύτηκαν μια απέραντη χωματερή. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Σωτήρης Παστάκας, “Ο Δόκτωρας Ψ. και οι ασθενείς του” -προδημοσίευση [2015]»