Αρχείο 11/02/2015

ΕΛΛΕΙΨΗ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗΣ

Λίγοι άνθρωποι με πίστεψαν:
Ο μεθυσμένος παλαιοπώλης
Ο σταθμάρχης των τρένων
Και μια ξυπόλητη γυναίκα.
Ο πρώτος γιατί του αγόρασα
Όλες τις διεγερμένες μνήμες
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γιώργος Γκανέλης, Πριν αρχίσω να γελώ ακατάπαυστα -ποίηση»

Αρχείο 10/02/2015

Χωρισμός ανθόσπαρτος

Η νύφη φορούσε lexotanil
ο γαμπρός ξύρισε τις φλέβες του.
Ζήσαν για λίγο καλά,
ύστερα χώρισαν – από άλλους.
Δεν συναντήθηκαν παρά μόνο
κάποια παραμονή γιορτών.
Ήπιανε ουίσκι, κονιάκ
μα όχι σαμπάνια
μέτρησαν νεκρούς εραστές
και πρόθυμες σειρήνες. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δώρα Κασκάλη, “κάπως ξεψύχησε μισή ώρα στο τραμ”»

Αρχείο: 09/02/2015

Μεταμορφώσεις

Ένας ένας οι Ποιητές βρυκολακιάζουν

Όταν πλησίαζε φιλικά η ασχήμια τότε αγαπούσες τα φτερά του
πάρε με, φώναζες, στα ορεινά κρύα νερά στους άγνωστους Γαλαξίες·
ό,τι δεν πρόλαβε να τελειώσει χίλιες σταγόνες στο βουνό χίλιες
πηγές, το ξωτικό γαλάζιο πουλί μια στιγμούλα, λάμψεις και αστραπές
της θυμωμένης μπόρας, μαχαίρια λάμπουν, τα μαστίγια στον αέρα· Συνεχίστε την ανάγνωση του «Μάρκος Μέσκος, Όσα ντέρτια έχουν τα πουλιά τα λένε πρωί»

Αρχείο 7.2.2015

Η κυρία Ευγενία συνηθίζει τα τελευταία χρόνια να πηγαίνει κάθε Παρασκευή στη λαϊκή αγορά του Παγκρατίου, στην οδό Κρησίλα- κατά τους θερινούς μήνες. Παλιότερα πήγαινε ο άντρας της, ο Θωμάς, μα την άφησε χήρα νωρίς. Από τότε περνούσε μόνη της ήρεμα τις μέρες, μέχρι που ο γιος της μετακόμισε στο σπίτι της, στην οδό Αρχελάου, με την γυναίκα του και την εγγονή της , λόγο της κρίσης. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γιώργος Μπίζας, Το στέκι του Θανάση [2015]»

Αρχείο 6.2.2015

Λιγοστεύω. Κι αυτό είναι η πρώτη συνάντηση. Η ζωτικότητα της φθοράς είναι μια αύξηση. Το θάρρος χωρίς επιθυμία για θάρρος, είναι δύναμη που πρακτικά εξαντλεί. Αποτραβιέμαι τόσο ώστε το δικαίωμα των δύο στη μοναξιά να μην έχει όφελος. Κι όμως, να ‘μαι αδιάφορα ολόκληρος είναι περιττό. Ένα περίτεχνο “άγγιζε”, ένα “βοηθήστε με” έτσι, χωρίς δικαιοσύνη.  Συνεχίστε την ανάγνωση του «Λουκάς Λιάκος, Καφασωτό [2015]»

Αρχείο 5.2.2015

[ορισμός επιθυμητού επιλόγου ως αρχή μιας συνέχειας]

η εικόνα

ένας άντρας μια γυναίκα υπόγειος σταθμός τρένου ταξιδιού
σύντομης διάρκειας αποβάθρες αντίθετης κατεύθυνσης
ρίχνουν ο ένας στον άλλον στραγάλια παρότι γύρω τους
υπάρχουν πιο ογκώδη αντικείμενα ικανά να πληγώσουν
ανεπανόρθωτα
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ασημίνα Λαμπράκου, μια σκηνή [2015]»

Αρχείο 4.2.2015

ΑΝΙΣΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ

Μία σκέψη.
Ήρθε και δεύτερη.
Η μία σκέψη μετά την άλλη.
Δεν έμεινε χρόνος να σκεφτώ.
Μια εικόνα χίλιες λέξεις.
Ένα κομμάτι από το πάζλ μου χαμένο.
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Τσαμπίκα Βασιλειάδη, “Κι η δική μου πυκνότητα -για να ξέρεις- είναι υποκειμενική” -ποίηση [2015]»

Αρχείο 03/02/2015

“Ο ήρωας χαμένος ολότελα, τρέχει γρήγορα προς τα΄κει που δεν έχει φθάσει ακόμα η πόλη. Η ζωή του χύνεται στους ανέμους, με το κατάμαυρο παλτό της, τα γρήγορα βήματα της επιβίωσης.“

Ένα παράξενο διήγημα, απ΄εκείνα τα σπάνια μιας τυχαίας δημοσίευσης μιλούσε για πόλεις τέρατα. Ο ήρωας είναι γέννημα θρέμμα της πόλης. Ολόκληρη η ζωή του είναι απ΄το ίδιο υλικό. Μιλούμε για πέτρα, χάλυβα και πλαστικό. Πλέον αντιπροσωπευτικό δείγμα εκείνοι οι πυλώνες που στηρίζουν τους μοντέρνους ανεμοδείκτες των εταιρειών πετρελαίου. Οι μεγάλοι επόπτες της πόλης κοιτούν προς όλες τις κατευθύνσεις.  Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Η Αλίκη κατοικεί μόνο στα παραμύθια»