Κωνσταντίνος Π. Καβάφης

Αρχείο 01/01/2012

Όταν διεγείρονται 

Προσπάθησε να τα φυλάξεις, ποιητή,
όσο κι αν είναι λίγα αυτά που σταματιούνται.
Του ερωτισμού σου τα οράματα.
Βάλ’ τα, μισοκρυμμένα, μες τες φράσεις σου.
Προσπάθησε να τα κρατήσεις, ποιητή,
όταν διεγείρονται μες το μυαλό σου
την νύχτα, ή μες την λάμψι του μεσημεριού. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Π. Καβάφης»

Ρούλα Αλαβέρα, Διέσχιζες τὴ συννεφιά, τὴν κάπνα τοῦ ὁρίζοντα

Αρχείο 30/12/2011

Διέσχιζες τὴ συννεφιά, τὴν κάπνα τοῦ ὁρίζοντα,
μὲ τὶς μεταλλικὲς χορδὲς νὰ συγκρατεῖς
τὰ ἀπέθαντα ποὺ μὲ σκληραγωγούσανε
καὶ μοῦ ΄κλειναν τὸ στόμα μὲ τσιρῶτο. Τὸ βούλωσα,
μιμήθηκα στὶς μύτες τῶν ποδιῶν νὰ φεύγω
Ἔμαθα-. ἔμαθα,
Μοῦ ΄μαθες, ἀνατροφή μου ἔδωσες, νὰ ντρέπομαι
καὶ νὰ λογοδοτῶ
στ’ ἀγέννητα καὶ στοὺς ἀποθαμένους Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ρούλα Αλαβέρα, Διέσχιζες τὴ συννεφιά, τὴν κάπνα τοῦ ὁρίζοντα»

Έκτωρ Πανταζής, «Αλάριχος»

Αρχείο 29/12/2011

1.

Ζωντανό σκοτάδι

Σε σιδερένιες νύχτες
πάκτωσε θάνατος
τη ζωή
στάλαξε αίμα πόνος κατάβαθα
Με τέτοιες νύχτες υφάνθηκε
όλο το πέρασμα
Αιφνίδια κλωσμένοι μ αυτό
να μην το πιάνουμε
Γιατί είναι σκελετός του σπιτιού της ζωής
οπλισμένο σκυρόδεμα
ασβεστόπετρα βαθιά στο κόκαλο Συνεχίστε την ανάγνωση του «Έκτωρ Πανταζής, «Αλάριχος»»

Αγγελική Σιδηρά, «Αμείλικτα γαλάζιο» κ.α. ποιήματα

Αρχείο 27/12/2011

Αυτό που ένας άνθρωπος πίστεψε πως ήταν
Αυτό που ήταν
Και αυτό που υπήρξε.
(Ανδριανού Απομνημονεύματα)

(Φραγκογιαννού)
Το ‘ξερε πως είχε ανατεθεί σ’ εκείνη
Το θεάρεστο έργο
Να γλιτώσει όλα εκείνα τα’ αθώα βρέφη
τα «κοριτσούδια»
Από τη μοίρα του φύλου τους
Απ’ την κατάρα του ριζικού τους
Ω, αν μπορούσε μ’ ένα φύσημα μονάχα
Να τα εξαφάνιζε
Έπρεπε όμως να σκάψει Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αγγελική Σιδηρά, «Αμείλικτα γαλάζιο» κ.α. ποιήματα»

Μανώλης Αναγνωστάκης, Η Αγάπη είναι ο φόβος που μας ενώνει με τους άλλους

Αρχείο 24/12/2011

Η αγάπη είναι ο φόβος που μας ενώνει με τους άλλους.
Όταν υπόταξαν τις μέρες μας και τις κρεμάσανε σα δάκρυα
Όταν μαζί τους πεθάνανε σε μιαν οικτρή παραμόρφωση
Τα τελευταία μας σχήματα των παιδικών αισθημάτων
Και τί κρατά τάχα το χέρι που οι άνθρωποι δίνουν; Συνεχίστε την ανάγνωση του «Μανώλης Αναγνωστάκης, Η Αγάπη είναι ο φόβος που μας ενώνει με τους άλλους»

Τζίνα Μουκριώτη, 4 ποιήματα

Αρχείο 23/12/2011

 

Επιλογές από τη συλλογή «Του Έρωτα και του Πηλού»

Στο χαρτοδρόμο 

Ω, πόσα ρολόγια σπάζουν το είδωλό σου
στων ματιών μου τα δάκτυλα, αγαπημένε.
Μορφή διάφανη με λόγο πορφύρας ντυμένη
και στων χεριών τα μάτια ανέγγιχτη,
διάφανη άμμος μέσα στον καθρέφτη
στο τζάμι και κάτω
το τσιμέντο

Αυτήν την Άνοιξη
τα δάκτυλα δεν τρέχουν σε λιβάδια Συνεχίστε την ανάγνωση του «Τζίνα Μουκριώτη, 4 ποιήματα»

Τζίνα Μουκριώτη, 4 ποιήματα

Αρχείο 23/12/2011

 

Επιλογές από τη συλλογή «Του Έρωτα και του Πηλού»

Στο χαρτοδρόμο 

Ω, πόσα ρολόγια σπάζουν το είδωλό σου
στων ματιών μου τα δάκτυλα, αγαπημένε.
Μορφή διάφανη με λόγο πορφύρας ντυμένη
και στων χεριών τα μάτια ανέγγιχτη,
διάφανη άμμος μέσα στον καθρέφτη
στο τζάμι και κάτω
το τσιμέντο Συνεχίστε την ανάγνωση του «Τζίνα Μουκριώτη, 4 ποιήματα»

Αγγελική Σιγούρου, Επιστολή Πρώτη

Αρχείο 20/12/2011

Το χιόνι εδώ έχει λιώσει
Μα μη φοβάσαι
Μέσα μου
Το χιόνι έχει χτίσει έναν πύργο τόσο ισχυρό____τόσο δικό του
Που φυλακίζει κάθε μου όνειρο το χάραμα
Και κάθε ανάμνηση του ονείρου μου το σούρουπο Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αγγελική Σιγούρου, Επιστολή Πρώτη»