Αρχείο 16/04/2012

«Kοντά ‘ναι το χρυσόφτερο και κατά δω γυρμένο,

π’ άφησε ξάφνου το κλαδί για του γιαλού την πέτρα
κι εκεί γρικά της θάλασσας και τ’ ουρανού τα κάλλη
κι εκεί τραβά τον ήχο του μ’ όλα τα μάγια πόχει.
Γλυκά ‘δεσε τη θάλασσα και την ερμιά του βράχου
κι α δεν είν’ ώρα για τ’ αστρί θε να συρθεί και νά ‘βγει.
(Xιλιάδες άστρα στο λουτρό μ’ εμέ να στείλ’ η νύχτα!). Συνεχίστε την ανάγνωση του «Διονύσιος Σολωμός, Ο Πόρφυρας»

Αρχείο 07/04/2012

Ἡ ἄγ(ρ)ια νύκτα τῶν ἐξεγερμένων

Τὰ πρόσωπα τῶν παιδιῶν σχίζονται
Ὀγκώδη μάρμαρα προβάλλουν ἀπὸ μέσα
Τὰ ἐξορύσσουν ἀπ’ τὰ σπλάγχνα τους
Γιὰ νὰ οἰκοδομήσουν τὴ νέα πόλη.

Μπροστά μου τρέχει μία καλλίπυγος ἐπαναστάτις
Καταφεύγουμε λαχανιασμένοι στὰ Προπύλαια
-«Ποιὰ εἶσαι; Βγάλε τὴ μάσκα» τῆς ζητῶ
Κατεβάζει τὸ blue jean· «φίλησέ μου το» ἀξιώνει
Τῆς λείχω τὸ αἰδοῖο κοιτάζοντάς την κατάματα
Μέσα ἀπὸ τὴν ἀντιασφυξιογόνο μάσκα,
Ἀκούγεται βαθιὰ ἡ ἀναπνοή της. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Larry Cool, τρία ποιήματα»

Αρχείο 11/02/2012

Ποτέ ξανά ένα τραπέζι δεν έχει σταθεί με τόση ευχέρεια ανάμεσά μας
Άνη Κυπριάδη, Περπατώντας αργά στην κάμαρά μου

Ήρθες.
Ναι.
Ναι.
Πώς είσαι;
Εσύ;
Πού ήσουν;
Είχα πάει να… Προσπάθησα. Δεν… Ποτέ.
Λες ψέμματα.
Αλήθεια.
Τι αλήθεια; Ψέμματα.
Αλήθεια.
Ναι.
Τι ναι;
Σταμάτα. Δε με φοβίζουν αυτά. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Αθηνάκης, -attende-«

Αρχείο 10/02/2012

του Ποσειδώνα πρωτόπλαστος
Πάλι φυσάει
τα νερά που κοιμούνται φοβάμαι
μην ξυπνήσουν
και πως να την μαζέψω τόση θάλασσα
που κυλά στις φλέβες μου
κυριαρχεί στο μυαλό μου
πως να σταματήσω τις ανήσυχες λέξεις
τα κρωξίματα των γλάρων Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ελληνίδα, του Ποσειδώνα πρωτόπλαστος»

Αρχείο 09/02/2012

Σαν πας να γράψεις κάτι
που καιρό τώρα σε πνίγει
κολλάς.
Και μένεις σαστισμένος
να κοιτάς μια εσένα και μια το χαρτί.
Μια το χαρτί
και μια εσένα.
Σηκώνεις το κεφάλι
βαρύ από τη σκέψη, Συνεχίστε την ανάγνωση του «Johnny Droga, ποίηση»

Αρχείο 26/01/2012

Από τη συλλογή “Όπως τα πετρώματα“, Εκδ. Πλέθρον, 1986

Από τα μαλλιά σου μια λέξη
Έθαψα
Τι θ’ απογίνει τα χείλη
Στα χέρια μου ψηλά
Το κεφάλι
Ρωτιέται την αφίσα ακόμη
Και την προοπτική
Τα πράγματα
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γιώργος Τζεβελεκάκης, δύο ποιήματα»

26/01/2012

Από τη συλλογή “Όπως τα πετρώματα“, Εκδ. Πλέθρον, 1986

Από τα μαλλιά σου μια λέξη
Έθαψα
Τι θ’ απογίνει τα χείλη
Στα χέρια μου ψηλά
Το κεφάλι
Ρωτιέται την αφίσα ακόμη
Και την προοπτική
Τα πράγματα Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γιώργος Τζεβελεκάκης, ποίηση»

Αρχείο 21/01/2012

Είχε περάσει αρκετός καιρός από τότε σκέφτηκε η Διοτίμα, το ταξίδι είχε ξεκινήσει με τις καλύτερες των προσδοκιών, ο τόπος της λήθης έπρεπε να βρεθεί…. Θεέ μου είπε, πόσο το έχω ανάγκη!! Ήξερε βαθιά μέσα της πως τίποτα λιγότερο δεν μπορούσε να νοηματοδοτήσει την ύπαρξη της, είχε μάθει τα τεχνάσματα του χρόνου, ήταν μύθος ότι μπορούσε να θεραπεύσει τις ρωγμές της ψυχής της, και έτσι συνέχισε το ταξίδι της με άδεια καρδιά και με ξεθωριασμένη ελπίδα πως κάπου παρακάτω ο τόπος της Λήθης θα την υποδεχόταν. Δεν θα ήταν αρκετή ώρα όταν εντελώς αναπάντεχα ακούστηκε μια φωνή να την καλεί με το όνομα της.. (Διοτίμα..Διοτίμα) Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γιάννη Παναγιωτάκης, Η Διοτίμα και o Τόπος της Λήθης»