Από τις Εκδόσεις Στίξις

ΔΩΜΑΤΙΟ 304

 Με τα πιο μέτρια ποιήματα ζωγραφίζεις το σύμπαν. Όπως με την αθωότητα του νηπίου τη μοναξιά. Και μια ανορθόγραφη λέξη αρκεί για να καρποφορήσει  το μέλλον. Εκεί που τελειώνουν οι στίχοι φυτρώνουν δάχτυλα που αγγίζουν το πεπρωμένο. Το μεταλλάσσουν σε ένα καταπράσινο λιβάδι πλησίον της φθοράς. Ο άνθρωπος είναι το παυσίλυπο της ανυπαρξίας και η ανεστραμμένη εκδοχή της ζωής. Με την προϋπόθεση βέβαια να υφίσταται η Ιστορία για να καταγράψει τη διαδρομή. Και οπωσδήποτε η Ποίηση που θα την εκλεπτύνει.

✿

Κυνηγός

«Είμαι φιλόζωος! »
διακήρυξε ευθαρσώς ο θηρευτής
« και προ παντός λατρεύω τα ορνίθια»
Επαιρόμενος για τα φιλορνιθικά του αισθήματα
Άχνα δεν έβγαλε για τους πυροβολισμούς,
Το ξεπουπούλιασμα, το ψήσιμο.
Το φάγωμα

Το βράδυ όμως στο καφενείο
Μεταξύ ομοίων με αλληλοκατανόηση Συνεχίστε την ανάγνωση του «Καίτη Παυλή, δύο ποιήματα»

Στὸ μέτωπό μου κουβαλῶ τοῦ οὐρανοῦ τ’ ἀστέρι
καὶ ψάχνω ἐπίμονα νὰ βρῶ τὴν εὐτυχία τώρα.
Μὰ νά ποὺ πέρα μακριὰ σὲ βλέπω περιστέρι,
ἐκεῖ στὴ δύση ποὺ ξυπνᾶς, γοργά, σὰν ἅγια μπόρα.

Καὶ σὲ καλῶ νὰ ’ρθῇς κοντὰ σὲ μένα τὸν διαβάτη
μὲ τὴ δροσιά, τὸ πλούσιο φῶς ποὺ σέρνεις ἀπὸ πίσω,
γιατὶ κοντά σου ἡ εὐτυχιὰ σὰν τ’ ὄμορφο τὸ ἄτι
καλπάζει καὶ μὲ προκαλεῖ γλυκὰ νὰ σὲ φιλήσω!

*

©Κωνσταντῖνος Κ. Χατούπης

φωτο: Στράτος Φουντούλης

✿

I

ΑΝΑΦΟΡΑ ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ

Με συλλαβές αφής κι εμβόλιμα διαστήματα
αποδημούν στην οθόνη σου τόσες μου σκέψεις·
τόσες μεταναστεύσεις, σε τόσα μηνύματα,
τόσες για το νόστο σου ξενιτεμένες λέξεις…

*

II

Από τα ημερολόγια εργασίας του ποιητή (αποσπάσματα για προσωπική χρήση).

ΤΑ ΕΙΣ ΕΑΥΤΟΝ, Β΄

Ψηλά πάνω στη γέφυρα, Συνεχίστε την ανάγνωση του «Νίκος Ι. Τζώρτζης, Αναφορά παράδοσης»

Η ψυχή δεν θ’ ανταμώσει το αέτωμα του αυγερινού,
η οδύνη νικήτρια εστέφθη στην δίνη του κατατρεγμού.
Της ανίας οπαδοί το απάντεχο ξορκίζουν˙
η ελπίδα που την σκοτώνουν, παιδί ονομάζεται,
η χαρά που την σταυρώνουν, λαγνεία! Και δικάζεται.
Τις αλυσίδες σας υμνείτε! Συνεχίστε την ανάγνωση του «Λεωνίδας Καζάσης, Ανενδοιάστως»

Τρία ποιήματα απ΄ τη νέα (χειρόγραφη-χειροποίητη) ποιητική συλλογή της Εύης Γκάλαβου, «Τα Χέρια» – 2021

1. Κάτι πήγα να γράψω σήμερα, ανήμερα της διάρκειας
δεν μπορούσα να θυμηθώ τι χρώμα είχαν τα χέρια σου.
Έτρεμαν;
Ξανά συστήνομαι εμπρός τους, παριστάνω την αθωότητα μήπως
και κερδίσω μια ανάμνηση παραπάνω στο έτος κατασκευής ονείρων και με βοηθήσει με εκείνο το ρημαγμένο ποίημα για τα χέρια
που ακόμα δεν θυμάμαι τι χρώμα είχαν. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Εύη Γκάλαβου, Τα Χέρια ―κυκλοφορεί [αποσπάσματα]»

ΑΓΙΑ ΦΩΤΕΙΝΗ

Στὸν ἀρχιτέκτονα
Κώστα Παπαθεοδώρου

Τὸ θεϊκό σου ἀνάστημα, μὲς στὴ ζωὴ ῥιγμένο,
ἀνάβει στὴν ἀθιβολὴ λαμπρὰ τὰ ἁγιοκέρια·
σὰν θεικὸ τριαντάφυλλο στὴν κόλαση πεσμένο
βωδιάζει σ’ ὅλες τὶς καρδιὲς καὶ στ’ οὐρανοῦ τ’ ἀστέρια!

*

ΑΠΟΥΣΙΑ

Τὰ δυό μου χέρια ἅπλωνα στοὺς φωτεινούς σου ὤμους
καὶ κάρφωνα τὰ μάτια μου στὰ μάτια τὰ δικά σου· Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Κ. Χατούπης, δύο ποιήματα»