Σε λίγες μέρες στα βιβλιοπωλεία,  από τις εκδόσεις Ενδυμίων

Σημύδες

Για πόσο σκοτάδι
φτάνει του ήλιου το απόθεμα
που φέρουν οι λέξεις.

Το πεσμένο χιόνι τα πήρε όλα
μέσα στην πρωινή ησυχία του.

Τα ίχνη είναι μάλλον από λύκο.

Οι σημύδες είναι σαν αυτές
που έβλεπε ο Ξένος κι έγραφε. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Βασίλης Λαλιώτης, Βορειοδυτικό πέρασμα ― προδημοσίευση»

✼

Το μεσημέρι όμορφο πού’ ναι!
Ηλιόφιλο, μουντό, συννεφιασμένο,
σαγήνης γλεύκος πάρωρο,
φυγόπονες σταγόνες,
ραθυμία εύοσμη κυλά,
μέτωπα ανέμελα.
Όμορφο πού’ ναι!
Μα νά’ ν φυγόπονο!
το μεσημέρι σύντομα περνά. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Λεωνίδας Καζάσης, τις λέξεις πλάθουν πράγματα»

❇︎

I.

ΝΟΣΤΟΣ ΕΦΗΒΩΝ

Κάθε μέρα,
ματιά τη ματιά,
με πληκτρολογώ
στην οθόνη.

Κάθε μέρα,
ματιά τη ματιά,
απομένω
όλο και λιγότερος·

όλο και περισσότερος Συνεχίστε την ανάγνωση του «Νίκος Ι. Τζώρτζης, Καύσιμη ύλη»

☙

Ἀπόψε γλέντησε
καὶ μὴν σὲ τρομάζουνε
ἡ ἀγρύπνια καὶ ἡ μέθη,
τὰ θέλγητρα τῆς νύχτας
κι οἱ ἀπολαύσεις της,
ἡ κούραση τοῦ σώματος
ὅταν θὰ πλησιάζῃ ἡ μέρα.
Ἀπόψε γλέντησε
καὶ μὴν λυπᾶσαι γιὰ τὸν ὕπνο Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Κ. Χατούπης, Ἀπόψε γλέντησε»

από τις εκδόσεις ΑΩ

✥

Ο θάνατος της ημέρας

Όταν τελειώνει μια Κυριακή
Και μαζεύονται κοπάδια
τα θραύσματα και οι μνήμες
ξέρω, ήδη, ποιος θα ‘ναι ο θάνατος της επόμενης ημέρας

Όταν τελειώνει μια άνοιξη
Και μεθυσμένα πουλιά,
όλα τα απάνεμα σαράκια,
φαγώνουν κάθε σημείο από μέσα μου,
ξέρω, ήδη, και μιλάω, και συζητάω, γιαι το θάνατο της επόμενης ημέρας Συνεχίστε την ανάγνωση του «Μαριλού Καλοκάση, Ο θάνατος της ημέρας ―κυκλοφορεί [απόσπασμα]»

✥

Είχε γεμίσει κερατάδικα η γειτονιά•
Έβλεπα από μια γρίλια
Τους πυρσούς αναμμένους στο σκοτάδι
Καπνίζοντας•μετά
Τον έβγαλαν έξω απ’ τό υπόγειο
Και τον έσυραν δεμένο πισθάγκωνα• και
Ο σκύλος του
Αλυχτούσε θλιμμένα στην αυλή
Κάνοντας σα συρμός
Που διαπερνά με ατμούς τα μακρινά βουνά.
Πάνε δυο χρόνια που πέθανε
Που είπαν πως κρεμάστηκε Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ρογήρος Δέξτερ, Σχεδίες: aut bene aut nihil»

❋

στον Σ.

(των σχέσεων)

ανέγγιχτα τα
όρια, απελαύνουν
συναναστροφές

ανύποπτοι οι
διαβάτες, σ’ αφύλακτες
διαβάσεις ορμούν

έστερξεν χάδι
δαφνόσκεπο δαχτύλων
επί της κεφαλής Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ασημίνα Λαμπράκου, Hǎikǒu ( 海口 )»

Από τις εκδόσεις Gutenberg. Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής

ΤΡΙΑ ΑΠΟ «ΤΑ ΣΟΝΕΤΑ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΟΡΦΕΑ»

[Ω ΦΙΛΕ ΣΙΩΠΗΛΕ ΤΩΝ ΠΑΜΠΛΗΘΩΝ ΠΕΡΑΤΩΝ]

Ω φίλε σιωπηλέ των παμπληθών περάτων, πιάσε
να νιώσεις πόσο η ανάσα σου τον χώρο μεγαλώνει
κι άλλο. Άσε εκεί, στο ζοφερό καμπαναριό, ναι, άσε
ξανά ήχος ν’ ακουστεί. Ό,τι τρώγοντάς σε επιβιώνει

με τούτη την τροφή θα γίνει δύναμη, εξουσία.
Μπαινόβγαινε στη μεταμόρφωση έτσι όπως είναι.
Για σένα η πιο οδυνηρή ποιά είναι η εμπειρία;
Κι αν το να πίνεις σού ’ναι πια πικρό, οίνος τότε γίνε! Συνεχίστε την ανάγνωση του «Rainer Maria Rilke, Τα σονέτα προς τον Ορφέα ―κυκλοφορεί― Μτφρ.: Γιώργος Κεντρωτής [αποσπάσματα]»