✤

Ο κήπος

Ένας κήπος είν’ η καρδιά μου από φθινόπωρο κουρασμένος,
Με ντάλιες βαριές και σκοτεινές και «αστέρια» λυγισμένα παραγεμισμένος,
Τον Απρίλη θυμάται ο κήπος, μέσα στη θαμπή λιακάδα,
Των βροχών το μούσκεμα και μια γοργή, ανεμπόδιστη σαν σπίθα, χιονονιφάδα·
Στον κρύο του πρωινού αέρα, τα ασφόδελα βαριά ανάσα φυσούν
Κι οι τουλίπες οι χρυσές, σαν ποτήρια κολονάτα που τη βροχή κρατούν —
Ο κήπος σε σιγή θ’ αναγκαστεί από το χιόνι, λησμονημένος, σύντομα θα ξεχαστεί—
Μετά τη σιωπή, θάρθει άραγε η άνοιξη πάλι απ’ την αρχή; Συνεχίστε την ανάγνωση του «Sara Teasdale: The Garden – In A Garden [απόδοση: Ασημίνα Λαμπράκου]»

Διακόσια δύο ποιήματα ερωτικά, από τις εκδόσεις Ρώμη

❇︎

CÉSAR MORO
ΜΑΧΗ ΣΤΟ ΧΕΙΛΟΣ ΕΝΟΣ ΚΑΤΑΡΡΑΧΤΗ

Να κρατάς ώρες μες στα χέρια σου έναν ίσκιο
Το κεφάλι στραμμένο στον ήλιο
Η θύμησή σου με κυνηγάει ή με ποδοσέρνει δεν έχει αντίδοτο
Δεν έχει συνέχεια δεν έχει φρένο καταφύγιο λέξεις αέρα
Ο χρόνος αλλάζει ρημαγμένο γίνεται σπίτι
Σε κάτι ακμές δέντρων σαν μεσημβρινούς εκεί όπου διαλύεται
καπνός η εικόνα σου
Η γεύση η πιο πικρή που γνώρισε η ανθρώπινη ιστορία
Η λάμψη η επιθανάτια και ο ίσκιος
Το άνοιξε-κλείσε όσων θυρών οδηγούνε στου ονόματός σου
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ποιητικές μεταφράσεις Γιώργου Κεντρωτή, «Μόνο μια παχιά κηλίδα από μέλι» ―κυκλοφορεί [αποσπάσματα]»

Από τις εκδόσεις Μελάνι

❇︎

ΕΡΩΣ ΧΟΡΟΓΡΑΦΗΜΕΝΟΣ
(Στην Ισιδώρα Ντάνκαν! Στον έρωτα του χορού – στον χορό του
έρωτα)

Το θεώμενο:
Να τεντώνεις τη λεπτή κλωστή της σκέψης
μέχρι να συναντήσεις τον έτερο
διατηρώντας την απόσταση.
Να εμπλέκεις και να απεμπλέκεις
μέλη παραμελημένα
σε αέναη κίνηση.
Να περιφέρεις το «εγώ»
σε σταθερή τροχιά
γύρω από το κέντρο των αισθημάτων
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Μαρία Πατακιά, ‘Περί έρωτος ως μόνου δαιμονίου’ ―κυκλοφορεί [αποσπάσματα]»

 Από τις εκδόσεις Σαιξπηρικόν

✾

Ο ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΜΕΝΟΣ

Έβγαζε το στυλό απ’ τη μύτη
Και το έγλειφε
Σκούπιζε τις μύξες του
Στο μανίκι
Έχωνε το σβηστήρι του στον κώλο
και το μύριζε
Ευτυχισμένος

Τον δείχναμε: Τέρας, τέρας

Στη γυμναστική καβαλούσε το πεζούλι
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αντωνίνη Σμυρίλλη, Κάτω απ’ το πάπλωμα ―κυκλοφορεί [αποσπάσματα]»

✤

Ή
Το τραγούδι των άδειων δρόμων
μιας νύχτας
(«prose song written on a toilet roll» )

…Ακούγεται απ’ τό μεσημέρι
«Πήρα τους δρόμους μια βραδιά»
Κάποιος σταθμός αλλά όχι από εκείνους
Που ξελαρυγγιάζονται στα λαϊκά των σκύλων
Ν’ αντηχεί όπως μέσα από ‘να ξερό πηγάδι
Σαν τριζόνι κλεισμένο σε γροθιά
Με τη μάταιη ελπίδα να φιμώσει τους απαίσιους
Ήχους αυτής τής πόλης των νεκρών
Να ξεδοντιάσει τις φωνές
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ρογήρος Δέξτερ, Σχεδίες: Pseudo-Blues»

Των ΑΩ Εκδόσεων

✤

Όταν η υψηλή αισθητική της έκδοσης συναντά τον ποιητικό λόγο. Κώστας Θ. Ριζάκης, «Η τριμερής σοδειά», 17 ανέκδοτα ποιήματα. Με το εξαιρετικό εισαγωγικό κείμενο της Δήμητρας Μήττα («Ο σκοτεινός της ποίησης παράδεισος») και την έξοχη εικαστική παρέμβαση της Φωτεινής Χαμιδιελή, στα βιβλιοπωλεία με την «φροντίδα» των ΑΩ ΕΚΔΟΣΕΩΝ.

*

ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ

είπε ν’ αφήσει στίγμα του στο πρωινό η αγάπη
κι έτσι να που απίθωσε ζεστή μια καλημέρα
στο φραντζολάκι της στιγμής του ύπνου της καλής του
μέσα σε χείλη κόκκιν’ ανεξήγητα ανοιχτά
στο δέρμα επάνω ροδαλόν τριαντάφυλλου μετάξι

μη ξεραθεί ο άρτος τους πετρώσει ο έρωτάς τους
παγώσει το ασημί του φως πρόστυχο το φεγγάρι
χιόνι μαργώσει το κορμί βαρύνει τα φτερά τους

και χωριστά λιθοβολούν της μοίρας την απάτη!

✤

✤

μεταμόρφωση

αντιστάθηκα αντιστάθηκα για μακρύ χρονικό διάστημα
έπειτα άρχισα να υποκύπτω
να υποκύπτω στον θάνατο που μου επιβαλλόταν εξ αρχής
μικρές αργές κινήσεις ενός που πιεσμένος με το δάχτυλο στο λαιμό, εξορίζει την ανάσα του
μικρές αργές κινήσεις κάποιου που σπαρταρά εξαντλημένος από απόντα αέρα
έτσι άρχισα να υποκύπτω
ή ήή ήήήή ήσ ήσυ ήσυυυυ ήσυσυ υ υ  υ ήσυχ ήσυχχ ήσυχχ ήσυχΑ. ήσυχα.
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ασημίνα Λαμπράκου, στο κάδρο»

✤

Δεν είμαι – Είμαι

Δεν είμαι η αποτυχία
μιας παράστασης
που κατέβηκε άρον άρον
ούτε οι κατηφείς ηθοποιοί
που μείναν άνεργοι
ούτε το θέατρο που έβαλε λουκέτο.
Είμαι τ’ ανεστραμμένα γράμματα
του τίτλου στη μαρκίζα
είμαι ο άνεμος που τα χτυπά
το ένα πάνω στ’ άλλο
είμαι κι αυτός που τα βαστάει
να μην πέσουν.

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Νικηφόρου, μια φούγκα από υλακές σκυλιών»