Έξι οι επανεκδόσεις του βιβλίου «Πλατεία Λένιν, πρώην Συντάγματος» του Δημήτρη Φύσσα [απόσπασμα]

Από το 2005, Εκδόσεις Βιβλιοπωλείο της Εστίας

Παρουσίαση
Κι αν η Ελλάδα είχε γίνει κι αυτή κομμουνιστική; Αν, αντί για τις ΗΠΑ, κυριαρχούσε στην πολιτική μας ζωή η Σοβιετική Ένωση; Αν η εξέγερση του Πολυτεχνείου το 1973 ήταν αντεστραμμένη; Η ζωή μας πώς θα ήταν, καλύτερη ή χειρότερη; Ή, μήπως, σε άλλα καλύτερη και σε άλλα χειρότερη;
Από το 1947 η χώρα είναι η «Σοσιαλιστική Δημοκρατία Ελλάδας», που ακολουθεί πιστά τη Σοβιετική Ένωση. Το κυβερνών ΚΚΕ του σύντροφου Χαρισιάδη είναι το μοναδικό πολιτικό κόμμα, τα σύνορα βρίσκονται στον Όλυμπο, ο Ποιητής έχει γράψει τον νέο Εθνικό Ύμνο, η σημαία είναι η Τρίχρωμη με το σφυροδρέπανο, πλατείες και δρόμοι έχουν αλλάξει όνομα, τα ρεμπέτικα είναι απαγορευμένα. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Έξι οι επανεκδόσεις του βιβλίου «Πλατεία Λένιν, πρώην Συντάγματος» του Δημήτρη Φύσσα [απόσπασμα]»

«Παιδεία θεατρική εστίν» της Μαρίας Πανούτσου, 10 επί 10 και πλέον χρόνια, παρέα με το θέατρο

To Θέατρο και η σχέση του με τις άλλες τέχνες

«Το θέατρο είναι και επάγγελμα» — Θ΄ Μέρος

Η διαδικασία της υποκριτικής τέχνης, τα στάδια εξέλιξης είναι τα ίδια σε όλες τις σπουδές, μόνο το υλικό αλλάζει κάθε φορά. Στις σπουδές όμως που το σώμα είναι το ίδιο εργαλείο και εκτελεστής, η διαδικασία είναι συνυφασμένη με την κατάσταση του σώματος. Ο χορευτής, ο ηθοποιός, είναι συνδεδεμένοι με το σώμα τους με την πιο παροδική έννοια σε αυτόν τον κόσμο, το σώμα που η φθορά έκδηλη του δίνει τέλος σε πολλά εκφραστικά θέματα και όχι μόνο. Συνεχίστε την ανάγνωση του ««Παιδεία θεατρική εστίν» της Μαρίας Πανούτσου, 10 επί 10 και πλέον χρόνια, παρέα με το θέατρο»

Γρηγόρης Σακαλής, «περιουσία ο εαυτός μου»

Νικητής

Ατέλειωτες μέρες
στην έρημο της πόλης
νηστεύω απ’ το κάθε τι
το κάνω αναγκαστικά
κι όχι από ελεύθερη επιλογή
στερούμαι τα πάντα
δεν έχω ευρώ
κι η μόνη μου περιουσία
είναι ο εαυτός μου Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γρηγόρης Σακαλής, «περιουσία ο εαυτός μου»»

Λεωνίδας Καζάσης, Futura

Ο λόγος σου φυγάς, την σύλληψη από της ερμηνείας την ασφάλεια διαφεύγει, εμπαίζοντάς την, τυχοδιώκτης.

Στα παραδεδεγμένα ράθυμος.
Αράθυμος στα απροσπέλαστα,
στα ακροκνεφή, στα αλλόκοτα.
Μόνος. Πότε μ’ ορμή αφουγκραζόμενος, πότε με σύνεση.
Αυτάρκης, αφελής και πειραματιζόμενος.
Του λόγου η αμφίσημη αμφιθυμία, Συνεχίστε την ανάγνωση του «Λεωνίδας Καζάσης, Futura»

Φράντς Κάφκα, η τελευταία ανάμνηση της Τερέζας

[…] Η τελευταία ανάμνηση της Τερέζας από τη μητέρα της ήταν το σώμα της γυναίκας ξαπλωμένος στη γη, με τα πόδια ανοιχτά, με ένα φουστάνι κάρο από την Πομερανία και να σκληρό δοκάρι πάνω του σκεπάζοντάς το σχεδόν ολόκληρο, ενώ για ενώ άνθρωποι έτρεχαν απόλυση μεριές Η τελευταία ανάμνηση της Τερέζας από τη μητέρα της ήταν το σώμα της γυναίκας ξαπλωμένο στη γη, με τα πόδια ανοιχτά, με ένα φουστάνι καρό από την Πομερανία κι ένα σκληρό δοκάρι πάνω του σκεπάζοντάς το σχεδόν ολόκληρο, ενώ άνθρωποι έτρεχαν από όλες τις μεριές και ψηλά από την σκαλωσιά κάποιος οργισμένος φώναξε κάτι. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Φράντς Κάφκα, η τελευταία ανάμνηση της Τερέζας»

Εφη Καλογεροπούλου, «Στην εξορία του βλέμματος-Banished look» -κυκλοφορεί [Παρουσίαση 02.02.2020]

Δίγλωσση έκδοση, σε μετάφραση Γιάννη Γκούμα. Εκδόσεις Κουκκίδα.

Οι εκδόσεις Κουκκίδα σας προσκαλούν την Κυριακή 2 Φεβρουαρίου στις 6 μ.μ, στην παρουσίαση του βιβλίου στο Polis Art Cafe, Πεσματζόγλου 5, Αθήνα, στις 18:00:

«Στην εξορία του βλέμματος» της Εφης Καλογεροπούλου.

Το βιβλίο θα παρουσιάσουν οι:
Αννα Αφεντουλίδου, ποιήτρια-κριτικός
Χρύσα Φάντη, συγγραφέας-κριτικός λογοτεχνίας
Πόλυ Χατζημανωλάκη, συγγραφέας-κριτικός λογοτεχνίας
Ποιήματα θα διαβάσουν οι ηθοποιοί:
Βασίλης Αφεντούλης
Κυριάκος Υφαντής
και η ποιήτρια Συνεχίστε την ανάγνωση του «Εφη Καλογεροπούλου, «Στην εξορία του βλέμματος-Banished look» -κυκλοφορεί [Παρουσίαση 02.02.2020]»

Dámaso Alonso, Τέκνα της οργής -παρουσίαση στο Instituto Cervantes (αποσπάσματα)

Μετάφραση: Αμαλία Αντωνετσή, Νίκος Μενεγάτος, Ελευθερία Μπέτσικα, Κατερίνα Σκλαβούνου.
Από τις εκδόσεις Ενδυμίων
Παρουσίαση στο Instituto Cervantes
Το βιβλίο ποιημάτων Τέκνα της Οργής του Ντάμασο Αλόνσο, που πρωτοδημοσιεύτηκε το 1944, επαυξημένο το 1946, αποτελεί μια τομή στην ισπανική ποίηση του εικοστού αιώνα, τόσο ως προς το περιεχόμενο όσο και ως προς τη μορφή. Παύει να είναι  «ποίηση της έκφρασης», όπου προέχει η έκφραση συναισθηματικών κραδασμών του ποιητή απευθυνόμενη σε εκλεπτυσμένες μειοψηφίες, και περνάει στην «ποίηση της επικοινωνίας», που προσπαθεί  να κοινωνήσει περιεχόμενο και να δημιουργήσει τόπους διαλόγου με το σύνολο των αναγνωστών, προτάσσοντας τον κοινωνικό ρόλο της ποίησης, όχι με όρους όμως στενά κοινωνικούς, αλλά περισσότερο υπαρξιακούς.

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Dámaso Alonso, Τέκνα της οργής -παρουσίαση στο Instituto Cervantes (αποσπάσματα)»

Απόστολος Θηβαίος, Boutique Théâtre: Η κούρσα

Εργάκι σε μια πράξη
Δίχως λόγο
Από το βιβλίο των πλανόδιων Ιστοριών

Ένας έμπορος από τα τοπικά λουλουδάδικα λέει τα παρακάτω λόγια. Ανάμεσα στο πλήθος που περνά, η φωνή του ξεχωρίζει. Αφηγείται μια ωραία, λαϊκή ιστορία.

ΕΜΠΟΡΟΣ
Η Σάρα είναι ένα υπέροχο κορίτσι. Δουλεύει στο φωτογραφείο του κ. Μακμίλαν, έχει κατάξανθα, ίσια μαλλιά και ένα ζευγάρι πράσινα μάτια. Όλοι οι φοιτητές του τοπικού κολλεγίου της έχουν αφιερώσει κάποιο ποίημα. Εκείνος που θα κερδίσει το χαμόγελο της Σάρας είναι ο πιο τυχερός άνθρωπος στην πόλη μας.  Συνεχίστε την ανάγνωση του «Απόστολος Θηβαίος, Boutique Théâtre: Η κούρσα»