Θωμάς Κοροβίνης, Η τελευταία ώρα του Οδυσσέα Ανδρούτσου

Από τις εκδόσεις Άγρα

(Επιλέγουμε τη παρουσίαση νέων εκδόσεων, μόνον εφόσον λάβουμε email από τον εκδοτικό οίκο ή το/τη συγγραφέα)

ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΗ ΜΕΛΕΤΗ της βιβλιογραφίας σχετικά με την προσωπικότητα και την εποχή της δράσης και του κατατρεγμού του Οδυσσέα Ανδρούτσου, ενός από τους κορυφαίους στρατηγούς της Παλιγγενεσίας, ο συγγραφέας, εμπνευσμένος από την πιο συγκλονιστική εποχή του βίου του, τον παρουσιάζει σε μια φανταστική δημόσια εξομολόγηση, την τελευταία ώρα της ζωής του, στη φυλακή της Ακρόπολης. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Θωμάς Κοροβίνης, Η τελευταία ώρα του Οδυσσέα Ανδρούτσου»

Δημήτρης Φύσσας, Αυτά και οι μετακομίσεις —κυκλοφορεί

Από τις εκδόσεις Βιβλιοπωλείο της Εστίας

ΝΕΚΡΟΣ ΜΕ ΜΙΑ ΣΦΑΙΡΑ ΣΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΕΠΕΣΕ ΠΡΟΧΤΕΣ, ΔΕΥΤΕΡΑ βράδυ, στην οδό Πατησίων ο συγγραφέας Δημήτρης Φύσσας, σε όχι πλήρως διευκρινισμένες συνθήκες. Λεπτομερέστερο ο Φύσσας, 64 ετών, γυρνούσε σπίτι με το ποδήλατό του, όταν βρέθηκε σε ληστεία κοσμηματοπωλείου που ήταν σε εξέλιξη: στον αριθμό 402 της οδού Πατησίων, στο ύψος της πλατείας Κολιάτσου, τέσσερις ληστές με δυο μοτοσικλέτες και φορώντας κράνη, έχοντας ληστέψει το μεγάλο κοσμηματοπωλείο «Zenith» του κ. Θεόκλητου Μποχλεμπέ, αντάλλασσαν πυροβολισμούς με αστυνομικούς που είχαν σπεύσει στο σημείο… Ο Φύσσος ήταν το μόνο θύμα. Το πιθανότερο είναι να πυροβολήθηκε από την ΕΛΑΣ, που πάνω στην ένταση τον θεώρησε ληστή, επειδή φορούσε κράνος μοτοσικλετιστή. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Φύσσας, Αυτά και οι μετακομίσεις —κυκλοφορεί»

«Παιδεία θεατρική εστίν» της Μαρίας Πανούτσου, 10 επί 10 και πλέον χρόνια, παρέα με το θέατρο

ΟΡΕΣΤΕΙΑ 1985 ΘΕΑΤΡΟ ΠΕΤΡΑΣ ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ Peter Stein

To Θέατρο και η σχέση του με τις άλλες τέχνες

«Το άτοπον της υποκριτικής» —Στ΄ Μέρος

 

Τεχνικοί και ηθοποιοί στο θεάτρο 1985-1989 μία μικρή αποκάλυψη

1985   «Αθήνα – Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης» με πρωτοβουλία της  τότε Υπουργού Πολιτισμού Μελίνας Μερκούρη η «Ορέστεια» του Αισχύλου σε σκηνοθεσία του Πήτερ Στάιν (Peter Stein)από της  Σαουμπίνε  στο Νταμάρι της Πετρούπολης (8 -9 ώρες). Ίσως η πρώτη μαραθώνια παράσταση στην Αθήνα και στην Ελλάδα.

Γνώρισα την δουλειά του Peter Stein  σε εκείνη  την μαραθώνια παράσταση  στην Πετρούπολή. Είχα πάει νωρίς  πολύ νωρίς  για  να  ευχαριστηθώ  την όλη προετοιμασία. Συνεχίστε την ανάγνωση του ««Παιδεία θεατρική εστίν» της Μαρίας Πανούτσου, 10 επί 10 και πλέον χρόνια, παρέα με το θέατρο»

Μία συζήτηση με την Κατερίνα Αγυιώτη

Η Κατερίνα Αγυιώτη

πρόλογος – επιμέλεια ερωτήσεων, Θ.Δ.Τυπάλδος

Όσο κι αν γίνεται κουραστική η επανάληψη, οφείλω να το ξαναπώ: η εξέλιξη είναι θέμα κινητήριας δύναμης. Συγκεκριμένα, μίας δύναμης φυγόκεντρης. Αν η ποίηση επιθυμεί να είναι συνεχώς κι αδιάλειπτα εξελίξιμη, οφείλει να διαθέτει την ικανότητα της κίνησης: κίνηση στην υφολογία, τη μορφολογία, την τεχνική και – ίσως το πιο βασικό – την κίνηση των δικών της ιδεών αλλά και των ίδιων των ποιητών – αν διαχωρίζονται αυτές οι έννοιες –, που σαν λεκτικό ψηφιδωτό ιδεογράφημα, οριοθετεί την ποιητική διαλεχτική στη σχέση της με την καθημερινότητα, καθώς και τον υλισμό κι ό,τι αυτός καθορίζει στο σύνολό του. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Μία συζήτηση με την Κατερίνα Αγυιώτη»

Ασημίνα Λαμπράκου, της μικρής τριανταφυλλιάς (παρακάλι)

έχω μια τριανταφυλλιά
που όλο μεγαλώνει
με τα λιγνά κλαδάκια της
τον ήλιο τον μαζώνει

έλα τριανταφυλλίτσα μου
τον ήλιο μάζεψέ τον
με τα λιγνά κλαδάκια σου
πιάσε και μάλωσέ τον

που κρύβεται και μας ξεχνά Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ασημίνα Λαμπράκου, της μικρής τριανταφυλλιάς (παρακάλι)»

Λουκάς Λιάκος, Φωνή — Κυκλοφορεί [αποσπάσματα]

Από τις εκδόσεις Bibliothéque

 

Η μόνη φωνή που ακούς
Είναι η φωνή που δεν αποκρίνεται

*

Να σε ακούσω
δεν είναι παρά ένας άλλος δρόμος να ανέχομαι το αδύνατο
αδιάκοπα μιας κίνησης
που καθρεφτίζει το μέλλον
σε εκείνη την επιφάνεια του νερού
την φτασμένη ως το μυστήριο της συλλαβής των ονομάτων
όλων όσων είπαν τα τελευταία τους λόγια
κι εγώ τα άκουσα Συνεχίστε την ανάγνωση του «Λουκάς Λιάκος, Φωνή — Κυκλοφορεί [αποσπάσματα]»

Αχιλλέας Σωτηρέλλος, Οι τρεις ταφές του Ιωάννη Παρασχάκη

Κλείνοντας τα δεκαοχτώ του, ο Γιάννης κοιτάχτηκε στον καθρέφτη νιώθοντας ένα πρωτόγνωρο αίσθημα ευφορίας. Δεν ήταν ότι είχε περάσει από τους πρώτους στο Πολυτεχνείο, ούτε ότι μόλις είχε οδηγήσει τη γυαλιστερή Yamaha που του έκανε δώρο ο μπαμπάς του, δεν ήταν καν η ξανθιά χαίτη του που παρέσυρε σχεδόν νομοτελειακά τις πρώην συμμαθήτριες του στα ανατομικά στρώματα ξενοδοχείων ημιδιαμονής. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αχιλλέας Σωτηρέλλος, Οι τρεις ταφές του Ιωάννη Παρασχάκη»

The Athens Review of Books τεύχος Δεκεμβρίου 2019 —κυκλοφορεί

Περιεχόμενα τεύχους 112, Δεκέμβριος 2019

Πέτρος Μαρτινίδης, Λε Καρέ εναντίον Brexit
ARB, Αχμέτ Αλτάν, σύμβολο ελευθερίας
Φρήμαν Ντάισον (Freeman Dyson), Φανγκ Λιτζού. Η κληρονομιά ενός σπουδαίου ανθρώπου
Σπύρος Σφενδουράκης, Τα απόκρυφα της Φύσης
Μίλτος Φραγκόπουλος, Έζρα Πάουντ: Ήθελα να γράψω τον Παράδεισο…
Χάρης Βλαβιανός, Αν Κάρσον, Επιλογή ποιημάτων
Βασίλειος Π. Βερτουδάκης, Ο Έρωτας ως ηδονή και ως οδύνη
Μπέρναρντ Νοξ (Bernard Knox), Κάτω από το ηφαίστειο Συνεχίστε την ανάγνωση του «The Athens Review of Books τεύχος Δεκεμβρίου 2019 —κυκλοφορεί»