Ντέμης Κωνσταντινίδης, πέντε ποιήματα

Βλάσφημες λέξεις

O Θεός είν’ ένας άγνωστος
γέρο καουμπόης
μέσα σε μπαρ.
Την ώρα που πίνεις το ποτό σου
εμφανίζεται από το πουθενά
σε ρωτά με τ’ όνομά σου
πώς τα περνάς
σαν παλιός καλός γνώριμος Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ντέμης Κωνσταντινίδης, πέντε ποιήματα»

Τα Ποιητικά, Τεύχος 35 —κυκλοφορεί

Κωστής Παλαμάς

Απόκριση σε κάποια ερωτήματα

 

Στον κύριο Ροδίτσα που μου έκαμε την τιμή να με ρωτήσει επάνω σε οχτώ θέματα σχετικά με τη δική μας και τη διεθνή λογοτεχνία αποκρίνομαι όπως όπως κι όσο μου είναι δυνατό να γνωρίζω, γιατί από τα ρωτήματα τούτα οι λεπτομέρειες πολλών καθώς θα τις ήθελε ο ερωτητής, μου διαφεύγουν.

[…]

Η γνώμη μου για τη σύγχρονη νεοελληνική λογοτεχνία και για την πιο πρόσφατη, θα είναι δύσκολο να ξεδιπλωθεί, καθώς μου τη ζητάτε, όσο κι αν συνοπτική την ελπίζετε. Περασμένος, φοβούμαι μήπως οι συμπάθειές μου στέκονται στα περασμένα περισσότερο, μήπως παραλείπω νέα πρόσωπα άξια να μνημονευθούν, όμως ασυμπλήρωτα στην παραγωγή τους και δύσκολα καθώς είναι να προσωπογραφηθούν, Συνεχίστε την ανάγνωση του «Τα Ποιητικά, Τεύχος 35 —κυκλοφορεί»

Εντευκτήριο, τ. 117-118 Σεπτεμβρίου — κυκλοφορεί

Αποσπάσματα από κείμενα που δημοσιεύονται στο τεύχος του Εντευκτηρίου Νο 117-118, με πολυσέλιδο αφιέρωμα στα ΚΑΤΟΙΚΙΔΙΑ.

«[…] Ασχημούλα ήταν η Κανέλα. Καφετιά με σκούρα καφέ μάτια. Η σκόνη από το χωράφι της αυλής την έκανε να φαίνεται πάντα λερωμένη. Αγκάθια και βρομιές σκλήραιναν την υφή του τριχώματός της. Αν έβρισκε και κανένα ρυάκι για να ξεδιψάσει, ερχόταν στο σπίτι μέσα στις λάσπες.
Είχε όμως τη γοητεία της ως θηλυκό. Oυρά έκαναν οι σκύλοι στη γειτονιά για να τη μυρίσουν. […]» (Άκης Σακισλόγλου, «Η σκυλίτσα με τα δύο ονόματα») Συνεχίστε την ανάγνωση του «Εντευκτήριο, τ. 117-118 Σεπτεμβρίου — κυκλοφορεί»

Αλέξανδρος Τσιλιγγίρης, τρία ποιήματα


α

Κανένα τραγούδι στης χαράς το χορό
Δίχως ευχές για τις πληγές των τσακισμένων
Οι άγιοι πρώτοι απ ΄ όλους ξοφλήσαν
Είναι αυτοί που μεθυσμένοι δέχθηκαν να πληρώσουν
Αυτοί που ξεχασμένοι τα φώτα της αίθουσας σβήσαν
Έχε τα πόδια γερά καρφωμένα
Κράτα κοντά το δικό σου μπουκάλι Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αλέξανδρος Τσιλιγγίρης, τρία ποιήματα»

Έκθεση του Δημήτρη Χαντζόπουλου στην Γκαλερί Ζουμπουλάκη

Εγκαίνια: Πέμπτη 3 Οκτωβρίου 2019 | 20.00

Στην έκθεση με τίτλο «Και διηγώντας τα να γελάς» παρουσιάζεται μια επιλεγμένη σειρά πολιτικών γελοιογραφιών. Παράλληλα, θα παρουσιαστεί το πρόσφατο graphic novel «Η Πάπισσα Ιωάννα» του Εμμ. Ροΐδη (έκδοση The Athens Review of Books) και σχετικό video.

Διαρκεί ως τις 12 Οκτωβρίου.

***

«Η βαθύτερη σημασία των γεγονότων»

Του Ευάγγελου Βενιζέλου

Έκανα μια άσκηση. Από έναν μεγάλο αριθμό σκίτσων του Δημήτρη Χαντζόπουλου απέσπασα τους υπότιτλους που υπάρχουν στα περισσότερα έργα του και άφησα χωριστά το εικαστικό μέρος. Επιβεβαίωσα την αίσθηση που είχα.

Τα «λόγια» λειτουργούν και από μόνα τους. Θα μπορούσαν να είναι ένα καίριο σχόλιο χωρίς εικαστική υποστήριξη. Ένα σχόλιο με μεγάλη πυκνότητα, in media res, στην καρδιά του θέματος, στις μη ορατές δια γυμνού οφθαλμού αλλά καίριες διαστάσεις του γεγονότος. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Έκθεση του Δημήτρη Χαντζόπουλου στην Γκαλερί Ζουμπουλάκη»

Κωνσταντίνος Κ. Χατούπης, Τα περί υ δ ρ ο δ υ ν α μ ι κ ή ς


Η ανασφάλεια ορισμένων ευθύνεται για την χαμηλή αυτοεκτίμησή τους ή το αντίστροφο; Όπως και νάχει τα αρνητικά αυτά αισθήματα γεννούν πάντα αντιδράσεις απ’ τον εαυτό που βασανίζεται με τούτα. Κι οι αντιδράσεις ποικίλουν απ’ άνθρωπο σε άνθρωπο. Ίσως η πιο διασκεδαστική αντίδραση, αυτή δηλαδή που προκαλεί στους υπόλοιπους θυμηδία και διάθεση για εμπαιγμό, είν’ αυτή της μεγαλομανίας και κατ’ επέκταση της τάσης για μεγαλόπιασμα. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Κ. Χατούπης, Τα περί υ δ ρ ο δ υ ν α μ ι κ ή ς»

Ασημίνα Λαμπράκου, Γυναίκες: Πολύμνια

Σαν παραμέρισε ο άντρας από πάνω της, μόνο τότε κι εκείνη μάζεψε τα πόδια της το ’να δίπλα στ’ άλλο κι έψαξε τη κυλόττα της ανάμεσα στα σκεπάσματα. Και σαν τη βρήκε, στάθηκε όρθια και κατέβασε το φόρεμα πάνω στο μισό γυμνωμένο σώμα της. Ίσιωσε το στρίφωμα στη μέση της γάμπας, φόρεσε της παντόφλες της κι όπως ήταν, δίχως να σκουπιστεί, με τα υγρά να σαλιάζουν τους μηρούς της, πορεύτηκε προς την κουζίνα. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ασημίνα Λαμπράκου, Γυναίκες: Πολύμνια»