Στέλλα Χαιρέτη, Ο τόπος πόνος -ποίηση

Αρχείο 17/12/2014

fav-3

Θέλω να βρεθώ σ’ ένα χώρο κλειστό.
Μορφές γεμάτες αιχμές πληγώνουν την ανάσα μου.
Ο χρόνος ανοίκειος αντίπαλος.
Ποιανού η σκέψη αντανακλάται και ηχεί;
Ποιανής ο πόνος ουρλιάζει έλεος;
Ποιός νεκρός προσμένει την ανάσταση;
Ποιός ζωντανός τη σταύρωση;
Η Γένεση ημέρα πρώτη.
Η Πτώση ημέρα τελευταία.
Και ’γω θέλω να βρεθώ σ’ ένα χώρο ανοιχτό.
Χωρίς σήμαντρα, οικεία σήματα.
Η Γένεση ημέρα τελευταία.
Η Πτώση ημέρα πρώτη.
Ο χρόνος φίλος.
Ο τόπος πόνος.
Η ανάσα πνιγερή παγώνει και καίει.
Παγώνει και σπάει.
Θραύεται το σώμα.
Και ’γω προσφέρω θυμίαμα
μόνο
λίγο θυμό.

*

©Στέλλα Χαιρέτη, από την ανέκδοτη συλλογή “Μια χούφτα χώμα”
φωτο©Στράτος Φουντούλης

vintage_under2

Στηρίξτε την προσπάθειά μας με ένα απλό like στο facebook. Ευχαριστούμε