Συντάκτης: SF

http://agrimologos.com http://staxtes2003.com

Κωνσταντίνος Μάντης: Κωνσταντίνος Καβάφης «Vulnerant Omnes, Ultima Necat»

24/04/2017

Αρχείο 24/04/2017

Της Βρούγκου η μητρόπολις,ην πάλαι είχε κτίσει
δουξ Φλαμανδός τις ισχυρός και αφειδώς προικίσει,
έχει εν ωρολόγιον με αργυρούς πυλώνας
όπερ δεικνύει τον καιρόν από πολλούς αιώνας.

Είπε το Ωρολόγιον· «Είν’ η ζωή μου κρύα
και άχρους, και σκληρά.
Είναι ομοία δι’ εμέ πάσα της γης ημέρα.
Παρασκευή και Σάββατο, Κυριακή, Δευτέρα,
δεν έχουσι διαφοράν. Ζω – χωρίς να ελπίζω. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Μάντης: Κωνσταντίνος Καβάφης «Vulnerant Omnes, Ultima Necat»»

Βαγγέλης Αλεξόπουλος, σαν ένα αόρατο μουσικό σιντριβάνι

21/04/2017

Αρχείο 21/04/2017

fav-3

[Ο ψαράς]

Ο κόμης Αλέξιος ντε λα Βέγα
επιχειρηματίας, αλχημιστής και ποιητής
τα τελευταία χρόνια, ψαρεύει για να ζήσει
στα βρώμικα νερά του ποταμού Χαϊντίν.

Όταν τραβάει τα δίχτυα, γεμίζει η βάρκα του,
νεράιδες, γοργόνες, πυροτεχνήματα, σβησμένα αστέρια Συνεχίστε την ανάγνωση του «Βαγγέλης Αλεξόπουλος, σαν ένα αόρατο μουσικό σιντριβάνι»

Βαγγέλης Αλεξόπουλος, τέσσερα ποιήματα

21/04/2017

Αρχείο 21/04/2017

Ο ψαράς

Ο κόμης Αλέξιος ντε λα Βέγα
επιχειρηματίας, αλχημιστής και ποιητής
τα τελευταία χρόνια ψαρεύει για να ζήσει
στα βρώμικα νερά του ποταμού Χαϊντίν

Όταν τραβάει τα δίχτυα, γεμίζει η βάρκα του,
νεράιδες, γοργόνες, πυροτεχνήματα, σβησμένα αστέρια Συνεχίστε την ανάγνωση του «Βαγγέλης Αλεξόπουλος, τέσσερα ποιήματα»

Αμαλία Ρούβαλη, ομίχλη στον περίγυρο

20/04/2017

Αρχείο 20/04/2017

κίτρινα μάτια
σαν γάτας θωριά
σφυρίξαν ανάστροφα
κιτρινίσαν
την πόλη
τα φώτα σβηστά.

Το σβησμένο κίτρινο
δεν είναι χρώμα
ομίχλη στον περίγυρο
ούτε η γάτα
να μη βλέπει πια- Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αμαλία Ρούβαλη, ομίχλη στον περίγυρο»

«Παιδεία θεατρική εστίν» της Μαρίας Πανούτσου, μέρος 5ο

19/04/2017

Αρχείο 19/04/2017

Το σώμα στην αρχαία Ελληνική τραγωδία. Μέρος Τρίτο

Σ’ αυτό  το τρίτο μέροςτου αφιερώματος στο σώμα στην Αρχαία Ελληνική Τραγωδία θα ήθελα να αναφερθώ σε πιο περιφερειακές σκέψεις αλλά κατά την γνώμη μου πολύ σημαντικές. Ας ξεκινήσουμε από την εμμονή.

Η εμμονή[1] έτσι και αλλιώς πρέπει να υπάρχει στη δουλειά του καλλιτέχνη. Αν αποχωρήσει η πρώτη έμπνευση  και δεν υπάρχει η εμμονή για να ολοκληρωθεί μια πρώτη ιδέα, δεν θα τελειώσει ποτέ ένα έργο. Φεύγει η αρχική συγκίνηση και το ενδιαφέρον του καλλιτέχνη, στρέφεται αλλού μακρόχρονα.

Συνεχίστε την ανάγνωση του ««Παιδεία θεατρική εστίν» της Μαρίας Πανούτσου, μέρος 5ο»

Αθηνά Χ. Λαζαρίδου, Θίσβη και Πύραμος

19/04/2017

Αρχείο 19/04/2017

Ι.

Με
μιας
βουτούν
στους αφρούς
η Θίσβη πρώτη
κι ο Πύραμος ακολουθεί
κύματα κυνηγώντας στην Πέτρα του Ρωμιού.

Φανέρωνε στων τοίχων τις ρωγμές
τον έρωτά του· τώρα πια, σιωπά.
Σιγούν οι ψίθυροι με τις κραυγές,
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αθηνά Χ. Λαζαρίδου, Θίσβη και Πύραμος»

Σωτήρης Παστάκας -Αποκαΐδια: H φυγή και το ταξίδι

14/04/2017

Αρχείο 14/04/2017

fav_separator

“Τι είναι αυτό που σεκάνει να θες να ταξιδεύεις;” αναρωτιέται ο πλαστογράφος Ελμίρ στο “F for fake” του Όρσον Γουέλς. “Αλλάζεις περιβάλλον, βλέπεις νέους ανθρώπους, πιο γοητευτικούς… Ποτέ δεν ξέρεις γιατί. Γιατί ταξιδεύεις;”. Τι είναι αλήθεια, αυτό που αναγκάζει τον σεβάσμιο πλέον γέροντα Τολστόι στις 28 Οκτωβρίου 1910, να εγκαταλείψει την οικογενειακή θαλπωρή και να χαθεί μέσα στη ρώσικη νύχτα; Γιατί ο Γκαίτε στις τρεις η ώρα το πρωί της τετάρτης Σεπτεμβρίου 1786, αναχωρεί σαν δραπέτης για την Ιταλία, χωρίς να ειδοποιήσει κανέναν, με πλαστό διαβατήριο και με το όνομα Μίλλερ; Συνεχίστε την ανάγνωση του «Σωτήρης Παστάκας -Αποκαΐδια: H φυγή και το ταξίδι»

Χρυσούλα Σπυρέλη, Τρεις συνομιλίες για τη Μεγάλη Παρασκευή του 1944 στο Αγρίνιο

14/04/2017

Αρχείο 14/04/2017

fav-3

1.
ΠΛΑΤΕΙΑ ΜΠΕΛΛΟΥ

Και νάτοι ολόμπροστα, να ο Χρήστος κι ο Αβραάμ, νάτος κι ο Πάνος!
(Γιάννης Ρίτσος)

Ξημέρωμα Μεγάλης Παρασκευής.
Παίρνουν την πάχνη της αυγής
σβήνουν της μάνας την κραυγή, λιώνουν
και γίνονται σιωπή.

Τρία κυπαρίσσια κόβονται κανείς να μη θυμάται…
Τον Πάνο Σούλο, τον Χρήστο το Σαλάκο Συνεχίστε την ανάγνωση του «Χρυσούλα Σπυρέλη, Τρεις συνομιλίες για τη Μεγάλη Παρασκευή του 1944 στο Αγρίνιο»