Ντέγιαν Τζόρτζεβιτς, “Και εγώ αγαπώ τη Μαρία” -μετάφραση Πάνος Ασημόπουλος

Αρχείο 17/09/2016

fav-3

Οι νύχτες είναι παγερές, Μαρία
Όσο πιο γρήγορα γίνεται πρέπει να πάμε
Στο άλλο ακρογιάλι της ζωής
Εκεί μας περιμένουν οι άνθρωποί μας
Ο χρόνος μας, οι ζωές μας.

Στην πόλη μας έρχεται τσίρκο
Μπορούμε να διασκεδάσουμε
Να χορέψουμε στο σύρμα, να ξεράσουμε φωτιές
Ή να δαμάσουμε λιοντάρι. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ντέγιαν Τζόρτζεβιτς, “Και εγώ αγαπώ τη Μαρία” -μετάφραση Πάνος Ασημόπουλος»

Σωτήρης Παστάκας, Αποκαΐδια: Ο Κωσταβάρας μέσα από τις ανθολογίες

Αρχείο 16/09/2016

fav_separator
Ο ποιητής δεν επιλέγει τη γενιά του, την χρεώνεται. Ο Θανάσης Κωσταβάρας καταχωρήθηκε στην πρώτη μεταπολεμική γενιά, από πολύ νωρίς και δικαίως. Είναι παρών σε όλες τις σχετικές ανθολογίες, και στα περιστασιακά αφιερώματα των περιοδικών, και είναι φυσικά ένας από τους 47 ποιητές που ανθολογεί  ο Αλέξανδρος Αργυρίου , στον σχετικό τόμο της ¨Ελληνικής Ποιήσεως¨ των εκδόσεων Σοκόλη. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Σωτήρης Παστάκας, Αποκαΐδια: Ο Κωσταβάρας μέσα από τις ανθολογίες»

Αχιλλέας Σωτηρέλλος, Bataclan

Αρχείο 15/09/2016

Νόμιζε ότι περνούσε καλά, ήταν σχεδόν σίγουρος. Είχε αφήσει το χάνι της Αθήνας κοντά ενάμιση χρόνο τώρα πιάνοντας δουλειά στην Κομισιόν με ένα μισθό που τα φιλαράκια του πίσω δυσκολεύονταν να συλλάβουν και συχνά ακόμα και να πιστέψουν. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αχιλλέας Σωτηρέλλος, Bataclan»

Χριστόφορος Τριάντης, δύο ποιήματα

Αρχείο 14/09/2016

fav-3

ΣΤΑΧΤΕΣ

Στους αχυρώνες των στιγμών
το γάλα του χρόνου δεν ζωντάνεψε τις αναμνήσεις ,
σκούριασαν κάτω απ’ τις πέτρες του πόνου.
Και στις πλαγιές τ’ ουρανού
τα δέντρα τής χαράς κάηκαν
απ’ τους χορηγούς της προστυχιάς.
Όμως οι στάχτες τους κύλησαν
στης μνημοσύνης τα χωράφια,
μπολιάζοντας τις άκρες τους Συνεχίστε την ανάγνωση του «Χριστόφορος Τριάντης, δύο ποιήματα»

Κωνσταντίνος Μάντης: Fernando Pessoa «Η αγωγή του στωικού» [απόσπασμα]

Αρχείο 12/09/2016

fav_separator

Ποτέ δεν κατάφερα να πιστέψω ότι θα μπορούσε κανείς, είτε εγώ ο ίδιος είτε οποιοσδήποτε άλλος, να έχει τη βεβαιότητα ότι θα φέρει κάποια ανακούφιση, πραγματική ή βαθιά, στις δυστυχίες του ανθρώπου, κι ακόμα λιγότερο να τις γιατρέψει. Ούτε κατάφερα, όμως, να πάψω να το σκέφτομαι∙ η παραμικρή ανθρώπινη αγωνία -ή και μόνο το να τη φανταστώ- πάντα μου δημιουργούσε άγχος, κι ακόμα με αναστάτωνε, μου απαγόρευε να συγκεντρωθώ και ν’ αφιερωθώ στο «εγώ» μου. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Μάντης: Fernando Pessoa «Η αγωγή του στωικού» [απόσπασμα]»

Θ.Δ. Τυπάλδος, Για ένα αυτόχειρα

Αρχείο 09/09/2016

fav_separator

Θα μου επιτρέψετε όλοι εσείς οι ισχυροί της γης, όλοι εσείς της εξουσίας οι διαπλεκόμενοι να καταπιαστώ μ’ ένα άκρως επικίνδυνο ζήτημα ιδιαίτερα στις μέρες που ζούμε, -αν και πάντα τρόμαζε εξού και οι δημιουργίες νόμων ποινικών και θρησκευτικών-, αυτό της αυτοκτονίας; Δε μπορώ εκ των προτέρων να γνωρίζω αν η ενασχόλησή μου αυτή με το συγκεκριμένο αυτό θέμα, μπορεί να προβεί μοιραία για εμένα ή για τα γαλήνια νερά της λίμνης “Aποχαύνωση Iδεών”, Συνεχίστε την ανάγνωση του «Θ.Δ. Τυπάλδος, Για ένα αυτόχειρα»

Στάθης Κομνηνός, Αισχύλος

Αρχείο 08/09/2016

fav_separator
Τον έβλεπα κάθε μέρα να περνά ξυστά
Απ’ τις γωνιές των δρόμων μια φτερούγα
Δύσκαμπτη στους πνεύμονες της αγοράς
Σαν ειλητάριο δίχρωμο
Να ξεδιπλώσει αγκομαχώντας
Και σαν κοτσύφι πρωινό πετάριζε
Ευδιάθετη η ψυχή μου
Μια κι ήταν ολοφάνερο πως για το Άγραφον
Ήταν χρισμένος καταγάλανα
Στιχαρμενίζοντας για πέρ’ απ’ τις ακτές Συνεχίστε την ανάγνωση του «Στάθης Κομνηνός, Αισχύλος»

Γιώργος Γκανέλης, Χιλιόμετρα λευκές σελίδες

Αρχείο 07/09/2016

fav-3

ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΓΕΝΕΘΛΙΩΝ

Έπεσα απ’ το μπαλκόνι
Με βρήκαν στο λαγούμι
Να διαβάζω ποιήματα
Επέτειος γενεθλίων μου
Δεν ήθελα να ξαναγεννηθώ
«Αφήστε με στο σκοτάδι»
Τότε ξεκίνησε να βρέχει
Ασφαλίτες με περίστροφα
Ζητούσαν ποινικό μητρώο
Δίπλα μια λίμνη τύψεων Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γιώργος Γκανέλης, Χιλιόμετρα λευκές σελίδες»