Αρχείο 23/07/2016

Η σάρκα θλίβεται, φευ, κι έχω τα βιβλία όλα μου διαβάσει.
Να φύγω! – εκεί να πάω! Τα πουλιά μεθύσανε με βιάση
ανάμεσα όντας σε άγνωστους αφρούς και στ’ ανοιχτά τα ουράνια!
Στα μάτια μέσα αντιφεγγίζουν κήποι αρχαίοι και μποστάνια,
μα τίποτα δεν κόβει τούτη την καρδιά που εθαλασσώθη,
ω νύχτες μου, ούτε το παντέρμο φως που η λάμπα μου όλο κλώθει
επάνω στ’ άγραφο χαρτί να το περιφρουρεί η λευκότης, Συνεχίστε την ανάγνωση του «Stéphane Mallarmé, Θαλάσσια αύρα -μετάφραση Γιώργος Κεντρωτής»

Αρχείο 21/07/2016

είχε μιαν όμορφη ημέρα η πόλη και δυο κυπαρίσσια
που σημάδευαν ίσια τον ήλιο γιατί πύρωνε τον κόρφο
των γυναικών και μούσκευε τις παλάμες· γιασεμιά κι
αγιόκλημα στην εξώθυρα· στα παράθυρα γεράνια·
βασιλικό και δυόσμο στα παρτέρια κάτω από τις κλημα-
ταριές· και τα βατράχια που ξέρναγαν βροχές και τα
κρωξίματα
δρόμοι απλοί χωμάτινοι και στάχτες από σπίτια καμένα Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ασημίνα Λαμπράκου, ήμεροι παρελθόντος»

Αρχείο 20/07/2016

[…]
έτσι απλώθηκαν ανάμεσα μας οι τρυφερές του έρωτα
σκιές
βαδίζαμε σαν τους τυφλούς
είμαι τα μάτια σου είπα
είσαι τα μάτια μου είπες

τα ψάρια της θλίψης πνίγηκαν στο ποτάμι
κρυμμένα αγγέλων μυστικά μάς άγγιξαν
με τις φτερούγες τους Συνεχίστε την ανάγνωση του «Έφη Καλογεροπούλου, Φιλιά στον άνεμο»

Αρχείο 19/07/2016

Ήταν αυτή, η Ασπασία Αργυρίου, σηκώθηκε ξαφνικά και βγήκε έξω. Τα ρούχα της άθλια, φόρμες εργασίας μουντές και τριμμένες με το ένα μπατζάκι σηκωμένο μέχρι τη γάμπα σαν μια καθαρίστρια που έκανε γενική καθαριότητα και σήκωσε τη φόρμα μη λερωθεί από τα βρομόνερα. Το μόνο που μαρτυρούσε την οικονομική ευρωστία  και τη φινέτσα της η τσάντα Louis Vuitton που είχε περάσει βιαστικά στον ώμο της. Προχωρούσε χωρίς στόχο, υπνωτισμένη. Κάποια στιγμή είδε ένα ανοιχτό καφέ, μπήκε μέσα κι  έκανε ένα γύρο στον χώρο με τα μάτια όλων στραμμένα πάνω της γεμάτα απορία κι απαξίωση. Έφυγε χωρίς να πει κουβέντα και χωρίς να της μιλήσει κανείς, μόνο εκείνα τα βλέμματα που καρφώθηκαν πάνω της με χιλιάδες ερωτηματικά κι απαξίωση, βαθιά απαξίωση. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, Υποδόρια πίσσα»

Αρχείο 14/07/2016

Της γερουσίας ανάγνωσμα

Λένε πως υπάρχει ένας κόσμος παράξενος
οπωσδήποτε ήλιοι,
που κινούν τις σκιές
και στέκονται εκεί τ’ αθάνατα, λάβαρα των πολέμων
μα, εμείς μόνο ξέρουμε από φιλιά,
στεναγμούς, χαμόγελα
και λίγη αγάπη.
Στο σκοτεινό κατακλυσμό, για λίγο πιανόμαστε Συνεχίστε την ανάγνωση του «Σελάνα Γραίκα‏, Μες τους θορύβους της νύχτας»

Αρχείο 12/07/2016

Θα σε θυμάμαι
με την αυστηρή σου
μετωπικότητα
με τις εγχάρακτες,
τις λίγες σου λεπτομέρειες

Mην φύγεις απόψε. Και την Αμοργό, και εκείνη ακόμη λησμόνησέ τη. Τους πιλότους των Κυκλάδων, τα ειδώλια των κοριτσιών και τους αρπιστές να ξεχάσεις για πάντα. Γιατί η Αμοργός είναι μια ιδέα και η γεωγραφία της τ΄όνειρο των πιλότων και των Κυκλάδων. Μην φύγεις απόψε. Δεν υπάρχει για σένα τέτοιο μέρος σαν την Αμοργό, τέτοια νησιά και τέτοια ποιήματα ποτέ δεν γεννήθηκαν. Μες στις νεφέλες, πρώτη ανάμεσα στα κορίτσια απ΄την Κέα και την Μεσσήνη η Αμοργός λευκή ως σιωπή, μ΄άπειρες δυνατότητες, διόλου νεκρή λάμπει στο στερέωμα. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου: Κυκλάδες»