✤

Σύνοψη έργου θεατρικού
Έκτακτου
Και
Εκτενούς,
Που διεσώθη
Μονάχα μερικώς

Ένας άνδρας με επίσημη περιβολή, κάπως φθαρμένη φωνάζει γαντζωμένος πίσω από την πόρτα ενός σφραγισμένου δωματίου. Και τι δεν υπάρχει σε εκείνον εκεί τον κόσμο. Πλούσιες διακοσμήσεις, ερωτιδείς στο μέγεθος του ανθρώπινου χεριού, Αφροδίτες, άλλες σαν την Ολυμπία και άλλες πικρές και μεγαλειώδεις, όπως η Μαγδαληνή. Μικρές κόρες από λαζουρίτη με μάτια οπάλινα, χρυσοί κηροστάτες, ταπισερί από σκηνές του κυνηγιού στολίζουν την γωνιά που ονομάζουν στόφα. Ταφταδένιες κουρτίνες που τις συγκρατούν μορφές αγγελικές, γλυπτές στο ξύλο με επίχρυσες πανοπλίες, δουλεμένες για χρόνια από το θαυματουργό υλικό που γεννά ο λόφος Αμιάτα και τα τρομερά του καμίνια. Εκείνες οι μορφές πνίγουν με ένα όχι τον ήλιο που σκύβει νικημένος στο βάθος του στενού.  Το φως γδέρνει τους τοίχους, οι μορφές προσπαθούν.

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Απόστολος Θηβαίος, Boutique Théâtre: Μπορώ να μείνω λίγο ακόμη;»

✤

Μικρό μονόπρακτο
Του θεάτρου
Των
Ιονίων Νήσων

Αφηγητής

[…Ζακυνθινή πλατεία, για την ακρίβεια μία από τις δώδεκα, έγχρωμες χαλκογραφίες από τα Ιόνια νησιά, σε χάραξη και επιχρωματισμό από τους Havell και υιός. Μερικοί Άγγλοι στρατιώτες κάτω δεξιά που μιλούν και πειράζουν τα κορίτσια. Ο έμπορος ζώων με το μικρό κοπάδι του, μερικοί κοστουμαρισμένοι, σκόρπιοι εδώ και εκεί και πάνω αριστερά οι μαυροφορεμένοι εισπράκτορες του στέμματος. Τα μεγάλα κτίρια στο βάθος διαθέτουν πολλά παράθυρα και για εκείνον που έχει βρεθεί πρόσφατα στην υπέροχη πλατεία του Αγίου Μάρκου στην ζακυνθινή πρωτεύουσα, μπορεί ακόμη και τώρα, μες σε αυτές εδώ τις σκηνικές οδηγίες να διακρίνει ξεκάθαρη την απλοσύνη του μέρους. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Απόστολος Θηβαίος, Boutique Théâtre: Χάραξη και Επιχρωματισμός»

✤

πράξεις ακατέργαστου
αιώνα

(Ένας άνδρας, γύρω στα σαράντα, κάπως κουρασμένος, με κολλαρισμένο γιακά και εμφανή τα σημάδια μιας παράξενης αρρώστιας μιλά με φόντο κάποια γωνία των προαστίων. Η υπόλοιπη πολιτεία απλώνεται πίσω του, γεμάτη υψικαμίνους, γυάλινα, θηριώδη κτίρια, βασιλικές με αναμμένους σταυρούς, θορύβους, φόνους, τηλεγραφήματα. Κάποιος ρωτά και ο άνδρας απαντά, γυρεύοντας τις κατάλληλες λέξεις, την καταλληλότερη πόζα.)

ΦΩΝΗ: Πείτε μας την δική σας ιστορία, οι θεατές θα ήθελαν να γνωρίζουν με πόση καρδιά και θάρρος βιώνετε την ατυχή σας θέση. Λοιπόν, δυο λόγια κύριε Μαξ για τους θεατές μας. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Απόστολος Θηβαίος, Boutique Théâtre: Στα δυο μέτρα»

Κορίτσια βαλσαμωμένα
Με τα φουστάνια τους
Γεμάτα ροκανίδια,
Κορίτσια στα σαλόνια
Κάτω από
Ασπρισμένες πέργκολες
Μεγαλώνοντας
Ένα παιδί

Μονόπρακτο 7 από τα νησιά

Ήχος κυμάτων δυνατός που λίγο λίγο εξαντλείται.

Στο φόντο μικρός, χωμάτινος επαρχιακός δρόμος. Ας πούμε δρόμος ενός νησιού, που στην πραγματικότητα δεν είναι άλλο από ένα ακριβό θέρετρο. Οι επισκέπτες του είναι συνήθως κορίτσια, κόρες καλών οικογενειών του βορά. Που θα έδιναν τα πάντα για ένα παιδί. Μα τα σώματά τους θυμίζουν στέρφα γη και η πίκρα τους κάνει το όμορφο θέρετρο, τόσο μα τόσο λυπημένο. Κάθονται σκεφτικές έξω από τα δωμάτιά τους, κάτι εξαιρετικούς οικίσκους, γεωργιανής τεχνοτροπίας. Στην σκηνή ωστόσο σώζεται μόνο η τερακότα της τοιχοποιίας τους, κάτι από το γείσο και το ανοιχτό παράθυρο με τον γύψινο, νεαρό θεό ήλιο. Όλα τούτα αρκούν για το κολλάζ που απαιτεί η φωτισμένη μας σκηνή. Τα κορίτσια φορούν πανομοιότυπα, γαλάζια φορέματα και ανασαίνουν με ευλάβεια και περισυλλογή τον βόρειο, θαλασσινό άνεμο. Στο βάθος του φόντου κυριαρχούν οι χιονισμένες κορυφές και λίγη θάλασσα. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Απόστολος Θηβαίος, Boutique Théâtre: Βόρειος παγωμένος άνεμος»

Εργάκι σε μια πράξη
Δίχως λόγο
Από το βιβλίο των πλανόδιων Ιστοριών

Ένας έμπορος από τα τοπικά λουλουδάδικα λέει τα παρακάτω λόγια. Ανάμεσα στο πλήθος που περνά, η φωνή του ξεχωρίζει. Αφηγείται μια ωραία, λαϊκή ιστορία.

ΕΜΠΟΡΟΣ
Η Σάρα είναι ένα υπέροχο κορίτσι. Δουλεύει στο φωτογραφείο του κ. Μακμίλαν, έχει κατάξανθα, ίσια μαλλιά και ένα ζευγάρι πράσινα μάτια. Όλοι οι φοιτητές του τοπικού κολλεγίου της έχουν αφιερώσει κάποιο ποίημα. Εκείνος που θα κερδίσει το χαμόγελο της Σάρας είναι ο πιο τυχερός άνθρωπος στην πόλη μας.  Συνεχίστε την ανάγνωση του «Απόστολος Θηβαίος, Boutique Théâtre: Η κούρσα»

Από το
Δωμάτιο
Των φαντασιώσεων

Η σκηνή είναι χωρισμένη στα δυο. Ένα παραπέτασμα, ένας τοίχος από αφρολέξ, καρφωμένος στο πάτωμα αρκεί. Και οι δυο πλευρές της είναι στολισμένες με χριστουγεννιάτικα στολίδια. Ο άνδρας παλεύει με ένα μεγάλο κλαρί πλαστικού δέντρου. Ας πούμε λέγεται Ρομπ, κάτι μονοσύλλαβο πάντως δίχως αγάπη. Γύρω του παρόμοια κλαδιά, ω τι δύσκολη εποχή τα Χριστούγεννα, χρειάζεται απόθεμα. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Απόστολος Θηβαίος, Boutique Théâtre: Christmas Κάρολ»

Δράμα παιγμένο
Μες στην καρδιά
Των μουσσώνων

(Ένας άντρας γύρω στα σαράντα, με μια καμπαρντίνα, αξύριστος, ναυάγιο που λένε. Κρατά στο χέρι του ένα μπουκάλι, κάθε τόσο πίνει. Βρίσκεται μες στο έρημο νυχτερινό μαγαζί. Μια σάλα με αναποδογυρισμένα τραπέζια και μυρωδιά αποτσίγαρου. Ένας μουσικός παίζει ολομόναχος στο βάθος. Έτσι που στέκει μόνος φαντάζει με άγγελο που έχασε τα πάντα. Βροχή και ρούχα κατακίτρινα ο καιρός απόψε. Ο άντρας είναι μεθυσμένος. Μοιάζει να αγαπά δίχως απόκριση, μοιάζει να γίνεται χίλια κομμάτια. Σηκώνεται αργά από το τραπέζι του. Τον κρύβουν καπνοί, την ψυχή του σπαράζουν λάθη και τύψεις. Τούτο το μέρος πουθενά δεν υπάρχει. Κουρέλια οι νύχτες στις γωνιές του μαγαζιού. Μια θάλασσα κάπου στενάζει και το χάραμα μολύβι.) Συνεχίστε την ανάγνωση του «Απόστολος Θηβαίος, Boutique Théâtre: Flamingo»

Στην Γενεύη
Οι δρόμοι μας
Χώρισαν.
Σε χίλια χρόνια
Μου είπες,
Σε χίλια χρόνια

ΟΙ ΦΙΛΕΣ ΜΟΥ
Σκηνή από ένα έργο.
Που δεν σώζεται

Έξω βρέχει. Ένας άνδρας μπαίνει μες στην σκηνή. Το αλλοτινό μαγαζί τώρα λιγοστεύει, σαν ζωγραφιά.)

ΑΝΔΡΑΣ – Βρέχει πέντε μέρες τώρα. Όλες οι γειτονιές είναι πνιγμένες στην λάσπη. Παλιόκαιρος! (ρίχνει μια ματιά τριγύρω, τα φώτα του μαγαζιού αναβοσβήνουν, όλα παλιώνουν γοργά.) Τι σωπαίνετε μωρέ;

ΓΥΝΑΙΚΑ – (καθισμένη στην σκάλα που οδηγεί στο πατάρι. Κάθεται στα πόδια του οργανοπαίχτη. Οι δυο τους κάνουnε μια ζωγραφιά.) Η ψυχή μου, κάτι με έπιασε, είναι μολύβι η νύχτα.

ΑΝΔΡΑΣ – (πλησιάζει και γελά) Άκου να σου πω, εδώ είναι μαγαζί, άκουσες; Εδώ έρχονται κορίτσι μου τα πιο γερά πορτοφόλια, οι έμποροι, τα καλά παιδιά. Εδώ είναι δουλειά Κατερίνα, δουλειά! (την αρπάζει από τους ώμους, γελά και την αφήνει. Το κορίτσι ξέπνοα μιλά, κοιτώντας το κενό.) Συνεχίστε την ανάγνωση του «Απόστολος Θηβαίος, Boutique Théâtre: Οι φίλες μου»