Αρχείο 27.6.2014

Θα υπάρχει πάντα οδός διαφυγής;

Τρεις μέρες στραπατσάρομαι στα περίχωρα του κέντρου της Μαμάς Ευρώπης.

Τεράστιοι δρόμοι, τεράστια μέγαρα, κολοσσιαία κουτιά που στοιβάζουν τους ανθρώπους· απαράλλαχτα ανύποπτους κι εδώ, όπως παντού. Τρεις μέρες περικυκλωμένος από εντελώς άγνωστη γλώσσα. Με την πλημμύρα των δύσπεπτων σκέψεων που συνήθως πνίγουν τέτοιες ώρες το μίζερο κρανίο μου. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αλέξανδρος Αρδαβάνης, “Τεράστιοι δρόμοι, τεράστια μέγαρα, κολοσσιαία κουτιά που στοιβάζουν τους ανθρώπους…” [2014]»

Αρχείο 23.6.2014

Mια κρύα νύχτα του Αυγούστου τα ψάρια κοιμόντουσαν και τα τζιτζίκια μόλις είχαν επιστρέψει από γλέντι και ήταν μεθυσμένα. Ο Ιάκωβος ένιωθε την ηρεμία στη βεράντα του εξοχικού του σπιτιού. Τα τσιγάρα άρχισαν να τελειώνουν κι όπως πάντα πήρε την ερωμένη του, τη μηχανή στο γκαράζ και εξαφανίστηκε μαζί της για το κέντρο του χωριού. Ξέχασε το κράνος του αλλά σκέφτηκε πως η απόσταση ήταν σχεδόν μηδαμινή. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Φραντζέσκα Άβερμπαχ, Ο βυθός του Ιακώβου [2014]»

Αρχείο 18/06/2014

Είχε τον τρόπο της.
Με κίτρινο επεσήμαινε τα κατά την γνώμη της συντακτικά λάθη κι έσβηνε ή πρόσθετε σημεία στίξης, με κόκκινο τις λέξεις ή φράσεις που θα αφαιρούσε η ίδια και με το ίδιο πάλι επενέβαινε και διόρθωνε τις λέξεις όπως εκείνη νόμιζε πως θα ήταν νοηματικά ορθότερα γραμμένες. Στο τέλος, περνούσε μια γραμμή κάτω από τις φράσεις, λέξεις ή σημεία στίξης που την ενοχλούσαν αλλά δεν μπορούσε να βρει από μόνη της λύση.

Στην αρχή αντάλλασσαν τα κείμενά του με αλληλογραφία. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ασημίνα Λαμπράκου, Διορθώτρια κειμένων»

Αρχείο 17.6.14

Το βιβλίο του Βαγγέλη Ραπτόπουλου Το ασανσέρ κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Bibliothèque τον Ιούνιο του 2014. H συγκεκριμένη ιστορία περιλαμβάνεται και στα σπονδυλωτά μυθιστορήματά του Απέραντα άδειο σπίτι και Ιστορίες της Λίμνης, των οποίων αποτελεί αναπόσπαστο μέρος.

Tι είναι πιο επικίνδυνο, να εγκλωβιστείς σ’ ένα ασανσέρ ή στους κόλπους της Aγίας Nεοελληνικής Oικογένειας;

ΤΟ ΑΣΑΝΣΕΡ ―μια μαύρη κωμωδία, με πρωταγωνιστές συνηθισμένους ανθρώπους σε ασυνήθιστες καταστάσεις―, κυκλοφορεί σε λίγες μέρες απότις Εκδόσεις Bibliotheque, με έργο εξωφύλλου και εικονογράφηση της Isabel Reitemeyer. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Βαγγέλης Ραπτόπουλος, Το ασανσέρ [2014]»

Αρχείο 16.6.2014

Καθετί που απαιτεί ορισμό για είδη τέχνης, προκαλεί συμφόρηση ιδεών και συναισθημάτων. Πόσο μάλλον, ο ένας εκ των δύο σημαντικών πυλώνων της Λογοτεχνίας, το τεντωμένο σύρμα της στιγμιαίας απόδοσης, ετούτο το μαγευτικό άγνωστο – δρωτάρι της καρδιάς, ο αρχέγονος διάλογος τεχνίτη και ψυχής, να επιζητεί ταυτότητα. Δεν προσδιορίζεται με γενικεύσεις το θάμα, παρά, αυστηρά ατομικά και ιδιότυπα δια τον καθένα.

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Δικαίος, Περί ποίησης˙ αντικίνητρα [2014]»

Αρχείο 14/06/2014

Μυθιστόρημα -Εκδόσεις Επτάλοφος

Λίγα λόγια για το βιβλίο
Χρόνια τώρα κοιτώντας κάθε φορά «Την καρδιά του Κότσυφα» την νουβέλα που έγραψα το 1998 και κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Καστανιώτη την ίδια χρονιά, έμενα με την αίσθηση ότι την είχα αφήσει μισή. Πως στη νουβέλα των εβδομήντα σελίδων άφησα απέξω πράγματα και γεγονότα που συνέβησαν μετά και πολλά από αυτά σημάδεψαν ανεξίτηλα εμένα τον ίδιο και την πορεία μου για πολλά χρόνια στη Γερμανία. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Πέτρος Κυρίμης, Μάνα μητριά, παρουσίαση-απόσπασμα»

Αρχείο 12.6.2014

από τις εκδόσεις Κέδρος

Περιγραφή
Το απόγευμα της 6ης Σεπτεμβρίου 1955, δύο αδελφές χωρίζονται εξαιτίας συνταρακτικών γεγονότων που σημαδεύουν τη ζωή τους αλλά και τη ζωή των περισσότερων Ελλήνων της Πόλης.
Η μία αδελφή, η Άννα, έτοιμη να κάνει το ντεμπούτο της στην όπερα, καταδιώκεται από μια ομάδα Τούρκων και στη συνέχεια βρίσκεται τραυματισμένη σ’ ένα πλοίο με προορισμό τον Πειραιά. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ιφιγένεια Τέκου, Μνήμες χαμένες στην άμμο -απόσπασμα [2014]»

Αρχείο 26.5.2014

Το σπίτι της, δυο δωμάτια κουζίνα μπάνιο, ήτανε τέρμα Παλαμηδίου σε μια περιοχή που τη λέγανε Άγια Σοφιά, αλλά ούτε που πήγαινε να μείνει εκεί, γιατί τον πιο πολύ καιρό τον πέρναγε μέσα στον χώρο που δούλευε. Στο μπουρδέλο της κυρά Ζωζώς. Εκεί μόνο, έχοντας καθημερινό νταραβέρι με τους πελάτες και την κυρά Ζωζώ μόνιμα πάνω από το Συνεχίστε την ανάγνωση του «Πέτρος Κυρίμης, Η Σουλάρα [2014]»