Δημήτρης Ξυδερός, ‘Η διαθήκη’ και ‘Ο θρίαμβος του Μαύρου Θανάτου’

ΛΟΓΟΣ Β΄ – Η διαθήκη

Ξύπνησα γέροντας
στη μελανή σινδόνα της Βενετίας.
Γεμάτος από όνειρα μιας ήττας,
στάθηκα στο παράθυρο
κι ακολούθησα τον Ήλιο
από τη μήτρα της Ανατολής
έως τους καθεδρικούς της Δύσης.
Στάθηκα ανάμεσα σε δύο κόσμους,
βάδισα κι εγώ όπως ο Ήλιος,
κάθε ημέρα μ’ άλλο φως. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Ξυδερός, ‘Η διαθήκη’ και ‘Ο θρίαμβος του Μαύρου Θανάτου’»

Γιώργος Φρέρης, Γράφω ή μεταφράζω στη γλώσσα του άλλου;

Η περίπτωση των Ελλήνων γαλλόφωνων συγγραφέων

Οι τρεις μεγάλοι πεθαμένοι ποιητές μας (δηλαδή ο Σολωμός, ο Kάλβος και ο Kαβάφης) δεν ήξεραν ελληνικά (…). Aυτό που λέμε σύγχρονη ελληνική λογοτεχνία και είναι το σύνολο των λογοτεχνικών έργων μιας χρονικής περιόδου που αρχίζει από τον Σολωμό και συνεχίζεται ακόμη, παρουσιάζει ένα γνώρισμα που κάνει αμέσως εντύπωση: γραφότανε σπάνια ελληνικά, και από συγγραφείς που έγραφαν ελληνικά σε εξαιρετικές περιπτώσεις (…). Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γιώργος Φρέρης, Γράφω ή μεταφράζω στη γλώσσα του άλλου;»

Δημήτρης Σούκουλης, Κανίβαλος

Ο αναγνώστης είναι ένας αχόρταγος κανίβαλος.
Σας το λέω πρώτος κι εμένα πολύ να με συμπαθάτε και να αδιαφορείτε, βεβαίως – δικαίωμά σας – αν φτύνω δόγματα στα πεζοδρόμια σας και κάπως σας χαλνώ τη διάθεση.
Στεγνώνουν όμως εύκολα κάτω από τον ήλιο και με την υγρασία του πρωινού λύνεται στο τσιμέντο, στο μάρμαρο, στη πέτρα Καρύστου, η συντακτική τους δομή. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Σούκουλης, Κανίβαλος»

Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Λαϊκό Πεντάγραμμο

Μικρές ιστορίες
του Αγίου Φεβρουαρίου

Κάτι ώρες τον κερδίζουν τα τραγούδια. Πάει να πει πως καίγεται ανάμεσα στους στίχους, πως φορά τις σημασίες τους,  θυμάται τα πρόσωπα, τα σχήματα και τις μορφές που καθιστούν τα πράγματα προσωπικά.

Τα τραγούδια της πατρίδας του αφηγούνται τη λαϊκή μυθολογία. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Λαϊκό Πεντάγραμμο»

Αμαλία Ρούβαλη, Στο Ναύπλιο λοιπόν

στη μνήμη του αδερφού μου Γιώργου

Στο Ναύπλιο λοιπόν,
μαθαίνω αλήθειες.
Τις πάντα, τις χτες, τις αιώνιες
και τώρα.

Μπορεί η Ιστορία να γιατρέψει
τους ίδιους αρχέγονους πόνους,
τις ίδιες εκπλήξεις αιώνων
κι ας είν’ κι από φίλων τα χείλη καλών;

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αμαλία Ρούβαλη, Στο Ναύπλιο λοιπόν»

Σταυρούλα Δεμέναγα, ‘Λευκό χαρτί αφήνομαι’ —ποίηση

ΕΠΙΓΝΩΣΗ

μικρή φθαρτή και άηχη
εγώ
υφαίνω παρουσίες
πάνω σε τοίχους πρόσφορους
και εικονικά σκοτάδια
αρκεί να είμαι κάπου εδώ
κάπως να βρω ένα λόγο
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Σταυρούλα Δεμέναγα, ‘Λευκό χαρτί αφήνομαι’ —ποίηση»

Πάνος Ιωαννίδης, Ο χορός της μέλισσας —προδημοσίευση

Νουάρ μυθιστόρημα -κυκλοφορεί κατά το τέλος Φεβρουαρίου, από τις εκδόσεις Κέδρος

Μηδέν

20 Αυγούστου 2014

Το γλέντι βρίσκεται στο αποκορύφωμά του, αλλά αυτός απομακρύνεται περπατώντας προς τα αγαπημένα του λιόδεντρα. Έχει ανάγκη από μερικές ανάσες. Από την ώρα που ξύπνησε μια αόρατη θηλιά έχει τυλίξει το στήθος του. Κοντοστέκεται, κλείνει τα μάτια του και προσπαθεί να θυμηθεί πώς έφτασαν εδώ τα πράγματα. Αλλά δεν θέλει.

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Πάνος Ιωαννίδης, Ο χορός της μέλισσας —προδημοσίευση»