Ξαναδιαβάζω με ανησυχία την βιογραφία του Μαγκρίτ μήπως και κάτι μου ξέφυγε, μήπως στις εμπειρίες του έτυχε να ζήσει  μια θανατηφόρο επιδημία, ένα απεχθές βίωμα σε επικίνδυνη μολυσμένη ατμόσφαιρα, μια απειλή χημικών  αερίων που έβαλαν σε κίνδυνο τη ζωή του, τη σωματική του ακεραιότητα όπως για παράδειγμα συνέβη στον ήρωα εκείνης της παράξενης ταινίας, τον  Άνθρωπο που μίκραινε…

Σε μια τέτοια περίπτωση βεβαρυμμένου παρελθόντος που απαίτησε ολική προφύλαξη  προσώπου και την οποία ο διάσημος Βέλγος υπέστη σε σημείο να κρατήσει έντονη την ανάμνηση της  δυσφορίας του, οφείλει προφανώς  την  έμπνευσή του να ζωγραφήσει  τούτο τον πολύ γνωστό ανοίκειο πίνακα που  έχω τώρα μπροστά μου  και που τελευταία έχει αποκτήσει τόση επικαιρότητα: Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ευρυδίκη Τρισόν – Μιλσανή, Μαγκριτικό»

❇︎

Μοντγκόμερι, πρωτεύουσα της Πολιτείας Αλαμπάμα των Η. Π.Α., 1 Δεκεμβρίου 1955

Μ’ ένα τράνταγμα ξεκινάτε. Κάθεσαι ήδη. Πού;

Μα φυσικά πίσω. Σκιά στο λευκό φόντο.
Φοράς μαύρα – λευκά απ’ την καταχνιά –
και κάνεις ως συνήθως μαύρες σκέψεις.
Δέντρα και κτήρια γλιστρούν στα τζάμια,

αντανακλάσεις νέον και στάλες βροχής…
Πεινάς; Νυστάζεις ίσως. Αν έγερνες πίσω Συνεχίστε την ανάγνωση του «Νίκος Ι. Τζώρτζης, Λεωφορείο Νο 2857 ( Ρόζα Πάρκς )»

nam nunc lenonum et scortorum plus est fere,
quam olim muscarum est cum caletur maxime
Plautus, Truculentus

Ωραίες μου κυρίες, θεωρείτε ότι η πολύωρη κι η εξαντλητική δουλειά με την τσάπα και το φτυάρι, η έλλειψη ανέσεων κι οι καθημερνές έγνοιες καταστέλλουν στους άντρες κάθε επιθυμία για τσιλημπουρδίσματα και τους στερούν την ευστροφία τού νου· μια ευστροφία που μπορεί να οδηγήσει στην ανακάλυψη μύριων τρόπων ικανοποίησης, στα κρυφά, αυτών των επιθυμιών. Δεν τολμάτε να παραδεχτείτε ότι κάθε παρόρμηση που καταπνίγουμε κατατρώει σαν σκουλήκι την ψυχή ώσπου στο τέλος αρρωσταίνει αυτή από νοσταλγία για όλα όσα απαγόρευσε στον εαυτό της κι ότι οι τερατώδεις κανόνες τής κοινωνίας τα μετέτρεψαν σε παράνομα κι εξωφρενικά. Μα ακόμα κι αν υποθέσω ότι είστε συνεπείς και σωστές στα συζυγικά σας καθήκοντα και ικανοποιείτε τις λιμπιντικές ορμές των συζύγων σας, αυτοί θα βρίσκουν πάντα τον τρόπο ν’ «αμαρτάνουν» (όπως κι εσείς εξάλλου!), γιατί στο τέλος αυτό που μετράει είν’ η ανάμνηση μιας ευχάριστης και φιλήδονης περιπέτειας!  

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Κ. Χατούπης, Το διαφθορείον»

Στην εξοχή

Εκείνη η παλιά φωτογραφία
με τον πατέρα νέο,
χαμογελαστό,
στην εξοχή
πάνω στην καινούρια βέσπα
κοίτα, πώς ξεθώριασε.
Χρόνια μετά
η βέσπα πουλήθηκε,
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Λίνα Φυτιλή, Δύο ποιήματα»

Αυτή τη σεζόν θα φορεθούν  τα μπλε και οι παντελόνες  θα  έχουν την τιμητική τους. Τέλη  Μάρτη, οι θερμοκρασίες σιγά-σιγά ανεβαίνουν, ο ήλιος ψηλώνει στον ουρανό. Στα  περιοδικά κυριαρχούν τα έντονα χρώματα . Ακόμα μια άνοιξη.  Πάντα ο Απρίλης ήταν μήνας  γλυκός.  Όμως, πρώτη φορά ένιωθε να τρυπώνει στο μυαλό  χειμώνας. Κάθε που άνθιζαν οι πορτοκαλιές, έβγαινε στο μπαλκόνι, ανάσαινε βαθιά. Το αεράκι έφτανε στα ρουθούνια  φορτωμένο αρώματα. Τώρα, τα άσπρα μικροσκοπικά λουλούδια, στροβιλιζόμενα στον ελαφρύ νοτιά,  θύμιζαν  νιφάδες χιονιού, άοσμες, άγευστες, κρύες. Ο Απρίλης της  σκληρός σαν πέτρα  απειλούσε  να μπει μέσα. Οι σκούρες κουρτίνες με μιας έκρυψαν το απροσδόκητο θέαμα. Τα πατζούρια σφραγίστηκαν.

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Καίτη Παπαδάκη, Άνθη πορτοκαλιάς»

Από τις εκδόσεις Ενδυμίων

―Διακρίνεις κάτι στο βάθος; ρώτησε η Ξένια με αγωνία, τεντώνοντας τον κορμό της από τη μέση και πάνω. Καθόταν στην πολυθρόνα και περίμενε ανυπόμονα να ακούσει τι θα έλεγε η φίλη της.

-Εμένα μου φαίνονται σαν ζώα. Το ένα μοιάζει με αρκούδα, το άλλο με ζαρκάδι. Καθαρός ορίζοντας, καθαρό και το περίγραμμά τους, είπε η Λένη χωρίς αμφιβολία.

-Αποκλείεται! Τα ζώα αυτά δεν μπορούν να συνυπάρξουν στα ίδια περιβάλλοντα.

-Μα τι λες τώρα; Είπε η Λένη ανεβάζοντας τον τόνο της φωνής, φανερά ενοχλημένη. Για έλα από τη μεριά μου! Τι βλέπεις από δω;

Η Ξένια σηκώθηκε με προθυμία. Πλησίασε τη φίλη της. Εστίασε το βλέμμα της στο συγκεκριμένο σημείο που της έδειχνε. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ειρήνη Θυμιατζή, Σχέδια εν λευκώ»