Μιχάλης Μακρόπουλος, Μαύρο Νερό ―από τον Δημήτρη Σινάκο

20/10/2021

Μιχάλης Μακρόπουλος, Μαύρο Νερό ―εκδόσεις Κίχλη 2019.

Στη μια πλευρά της πλατείας του χωριού μου απλώνονταν το κεντρικό καφενείο. Ήταν το στέκι των ανδρών της μέσης ηλικίας και των γέρων. Εκεί ο παππούς μου πήγαινε πρωί απόγευμα. Εκεί κι ο πατέρας μου, όταν οι δουλειές του, χωράφια, ζώα και παντοπωλείο, του το επέτρεπαν. Τον αναζητούσα με το βλέμμα μου στα κλεφτά, στην πάνω γωνία, στην αρχή του δρόμου για το σπίτι μας, όταν αμήχανος περνούσα μπροστά στην αναπτυγμένη στο πεζοδρόμιο εκκλησία του δήμου. Σπάνια θα κάθονταν αλλού. Σπάνια θα κάθονταν πολλή ώρα. Δε την διέθετε. Είχε πολύ μόχθο η ζωή στα χωράφια, αυτά που πότιζε ο ιδρώτας του μέχρι που γέρασε, αυτά που του στέρησαν τα γράμματα, μια επιθυμία που ούτε τα χρόνια της άνοιας ξέχασε. Για τα χωράφια μιλώντας λοιπόν μια μέρα «με τόσα φυτοφάρμακα που τα ‘χουμε ρίξει πως να δώσουν παραγωγή καλή» είπε, δίνοντας τη δική του εξήγηση για αδύναμες κι άρρωστες παραγωγές που έβλεπε να επαναλαμβάνονται. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Μιχάλης Μακρόπουλος, Μαύρο Νερό ―από τον Δημήτρη Σινάκο»

Κωνσταντίνος Χ. Λουκόπουλος, Nuit de la lenteur

19/10/2021

Nuit de la lenteur [¹]

στην Ιφιγένεια Σιαφάκα
και τον Vincent Lempereur

Εκεί θα στεκόταν κι εκείνος και θα άκουγε,
μια νύχτα βραδύτητας
φρέσκια τη θάλασσα,
και τις τράτες τα μεσάνυχτα
πως κολυμπούσαν,
ευθύγραμμοι αστερισμοί·
εκεί ίσως μάς εξηγούσε
πώς συνηθίζεται
στις ποταμίσιες πέτρες της Φλάνδρας
μια γόπα Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Χ. Λουκόπουλος, Nuit de la lenteur»

Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου: Φολκλόρ

19/10/2021

 

Σε τιμή ευκαιρίας
(από την στήλη των παράταιρων)

 Μπορεί να αναβιώσει στο Νιούμπερι η μεσαιωνική βιογραφία του κόσμου, μπολιασμένη με την συνήθεια της μαγείας και τα διαμορφωμένα στερεότυπα των πιο παρωχημένων κλισέ; Μια επίσκεψη στο ετήσιο φεστιβάλ τρόμου θα σας δώσει την απάντηση. Σε αυτήν την φιέστα οφείλεται η δίχως προηγούμενο πρόοδο που καθιστά το Νιούμπερι αυτό που είναι σήμερα, μια πολίχνη εδάφιο της τρομερής ιστορίας. Στο όνομα του ξάγρυπνου θεού, ενός φοβερού θεού σπεύσατε στο Νιούμπερι για να βεβαιωθείτε πως το ανθρώπινο ταμπούρλο εξακολουθεί αμείωτο να σμίγει τις στέπες και τους αιώνες με τον πιο απροσδόκητο τρόπο. Το αφάνταστο, η κύρια πρόθεση ετούτης της ανταπόκριση, έστω και σαν φολκλόρ, ποτέ δεν παλιώνει.

Στο πάρκο Γούλφερντ παιδιά και μεγάλοι μπορούν να διασκεδάσουν με την καρδιά τους. Ίσως ακόμη μπορούν να νιώσουν και λίγη από την αγωνία που γεννούν οι ιστορίες της πιο σπάνιας μεταφυσικής. Ο μυστικισμός καλά κρατεί στο πάρκο Γουέλφερντ και απομένει σε εσένα να πάρεις μια γεύση ετούτο το σαββατοκύριακο από τις φιέστες και τα αυτοσχέδια κυνήγια που οργανώνονται εντός της περίφραξης του κάστρου. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου: Φολκλόρ»

Δημήτρης Φύσσας, ένα βιβλίο σε 100 λέξεις: Άννα Λιανού, «Οι άνθρωποι στα σπίτια τους και λίγο πιο έξω»

18/10/2021

Άννα Λιανού, Οι άνθρωποι στα σπίτια τους και λίγο πιο έξω. [Ποίηση]. Περισπωμένη, Αθήνα 2018.

Σαφής δόμηση: τρεις ενότητες («Ήσυχες κούνιες», «Οι τυχερές αλκόβες» -κόχες, θαρρώ- «΄Εξοδος κινδύνου»), με έντεκα ποιήματα η κάθε μια- σύνολο μόλις 33.

Πυκνό γράψιμο: διαλεγμένες λέξεις, κοντοί στίχοι, σχεδόν όλα τα ποιήματα ολιγόστιχα, ελεύθερος στίχος στα περισσότερα, σχεδόν ανύπαρκτη στίξη -συμπληρώσιμη από τον αναγνώστη- διόλου σημειώσεις.

Καμιά ευκολία, αφομοιωμένος / καλοδουλεμένος μοντερνισμός. Μηδενική επικότητα, ιδιωτική θεματολογία, ανασκάψιμη συγκίνηση, αποκλίνουσες οπτικές γωνίες  κι απρόσμενες καταλήξεις, ενίοτε στη διάκριση του αναγνώστη. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Φύσσας, ένα βιβλίο σε 100 λέξεις: Άννα Λιανού, «Οι άνθρωποι στα σπίτια τους και λίγο πιο έξω»»

Γρηγόρης Σακαλής, δεν μας άντεξε το κήτος…

15/10/2021

Πρώτη φορά

Έλα
να σαλπάρουμε
με το καράβι
του έρωτα
σ΄ένα ταξίδι
ατελείωτο
σε πρωτόγνωρες εμπειρίες
αφού θα είναι
σαν πρώτη φορά
είναι ο πόθος μου
για σένα μεγάλος Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γρηγόρης Σακαλής, δεν μας άντεξε το κήτος…»

Ελευθερία Θάνογλου, Ο θάνατος των πτηνών ―από την Κατερίνα Παπαδημητρίου

14/10/2021

Ελευθερία Θάνογλου, Ο θάνατος των πτηνών,  ΑΩ εκδόσεις, Αθήνα 2021

Σχεδόν δύο χρόνια μετά την τελευταία ποιητική της συλλογή από τις εκδόσεις Πικραμένος (2019), η Ελευθερία Θάνογλου επανέρχεται με τη νέα της ποιητική συλλογή, σε μια εξαιρετικά επιμελημένη έκδοση από τις εκδόσεις ΑΩ, με τον ιδιαίτερο τίτλο «Ο θάνατος των πτηνών». Το βιβλίο χωρισμένο σε τρείς ενότητες, με λόγο υπαινικτικό, κατά την τόσο γοητευτική συνήθεια της Θάνογλου, συνδιαλέγεται με το ποιητικό υποκείμενο σε 21, κατά το πλείστον, ολιγόστιχα ποιήματα. Η ύπαρξη είναι το θέμα που την απασχολεί, καθώς μέσα από την πυκνότητα των στίχων της ποιήτριας απορρέει η εσωτερικότητα που την διακρίνει. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ελευθερία Θάνογλου, Ο θάνατος των πτηνών ―από την Κατερίνα Παπαδημητρίου»

Gus Myles, Επιχείρηση «Μάννα», η βρετανική συμβολή στην απελευθέρωση της Ελλάδος

13/10/2021

Gus Myles, Επιχείρηση «Μάννα», η βρετανική συμβολή στην απελευθέρωση της Ελλάδος. ―μετάφραση και επιμέλεια Δημήτρης Μπότσης, πρόλογος: Ανδρέας Καστάνης ―από τις ΑΩ Εκδόσεις

Παρουσίαση

«Έτσι όπως εξελίχθηκε η επιχείρηση, η αποβίβαση ήταν απόλυτα επιτυχημένη όπως ακριβώς χρειαζόταν, παρά το γεγονός ότι δεν έγινε όπως αρχικά είχε σχεδιαστεί» (Υποναύαρχος John Maurice Mansfield – Διοικητής Ναυτικών Δυνάμεων, Επιχείρηση «ΜΑΝΝΑ», Οκτώβριος 1944)

ΤΟ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ ΤΟΥ 1944, λίγους μήνες πριν από τη Διάσκεψη της Γιάλτας και με τη διαφαινόμενη συντριπτική ήττα της Γερμανίας, ο Βρετανός πρωθυπουργός Ουίνστον Τσώρτσιλ συναντήθηκε μυστικά με τον ηγέτη της Σοβιετικής Ένωσης, Ιωσήφ Στάλιν, για να συζητήσουν την μεταπολεμική διαίρεση της Νοτιoανατολικής Ευρώπης. Στη συνάντηση αυτή, που έμεινε στην ιστορία ως η «Συμφωνία των Ποσοστών», συμφωνήθηκε ότι η βρετανική επιρροή στην Ελλάδα θα ήταν η κυρίαρχη, με ποσοστό 90% έναντι 10% των Σοβιετικών. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Gus Myles, Επιχείρηση «Μάννα», η βρετανική συμβολή στην απελευθέρωση της Ελλάδος»

Ζωή Κατσιαμπούρα, Το γαμήλιο γλέντι

13/10/2021

Η επανάσταση στην τεχνολογία έφερε σίγουρα επανάσταση και στη διασκέδαση. Μουσική, σινεμά, διαδίκτυο, όλος ο κόσμος μια ψηφιακή σκηνή. Άλλαξαν πολύ τα πράγματα…

Μα όσο κι αν αλλάζουν τα πράγματα, μερικά μένουν ίδια. Δεν μπορεί να μη γίνει και ένα γαμήλιο γλέντι, ένα γλέντι κανονικό, με νύφη και γαμπρό και θείες με μαλλιά από το κομμωτήριο και με όλα τα ξαδέλφια και τους φίλους παρόντες! Τι στο καλό; Ο γάμος έγινε πολύ μακριά, ταξίδι ολόκληρο, δεν μπορείς να υποχρεώσεις τον κόσμο να πάει τόσο μακριά, να χρεωθεί ξενοδοχεία. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ζωή Κατσιαμπούρα, Το γαμήλιο γλέντι»