The Athens Review of Books τεύχος Οκτωβρίου 2021 —κυκλοφορεί

Περιεχόμενα τεύχους 132, Οκτώβριος 2021

Κώστας Κωστής, Το ελληνικό «οικονομικό θαύμα» και η ιστορία του
Παναγιώτης Παφίλης, Κρυφοκοιτάζοντας «στον καθρέφτη του Δαρβίνου»
Ιωάννα Αβραμίδου, Ο μεταφραστής στο προσκήνιο
Περικλής Σ. Βαλλιάνος, Η παρακαταθήκη του Ζεέβ Στέρνχελ. Ο αντι-Διαφωτισμός η ρίζα του φασισμού
Μανώλης Βασιλάκης, Ο ύπνος της λογικής γεννά τέρατα – Ζεέβ Στέρνχελ (web-only)
Μανώλης Βασιλάκης, Η επικίνδυνη γοητεία του φασισμού – 1
Ζεέβ Στέρνχελ (Zeev Sternhell), Η επικίνδυνη γοητεία του φασισμού – 2. Συνέντευξη στον Ιακώβ Σιμπή
Πέτρος Μαρτινίδης, Ο καιρός των παλιάτσων Συνεχίστε την ανάγνωση του «The Athens Review of Books τεύχος Οκτωβρίου 2021 —κυκλοφορεί»

Δημήτρης Φύσσας, ένα βιβλίο σε 100 λέξεις: Mικαέλ Λονέ, «Η μεγάλη περιπέτεια των Μαθηματικών. Από την προϊστορία μέχρι τις μέρες μας»

Mικαέλ Λονέ, «Η μεγάλη περιπέτεια των Μαθηματικών. Από την προϊστορία μέχρι τις μέρες μας». Μετάφραση Ανδρέας Μιχαηλίδης [μαθηματικός, συγγραφέας. Εικονογράφηση εντός κειμένου]. Πατάκης, Αθήνα 2019.

Ό,τι πιο ζωντανό έχω διαβάσει στα εκλαϊκευμένα Μαθηματικά. Αναφορές –ανάμεσα στ’ άλλα– στα εξής: ξεκίνημα από τις πρακτικές ανάγκες στην προϊστορία, ανάπτυξη στην  Ανατολή, εμφάνιση των αριθμητικών συστημάτων, παγίωση της ενιαίας συμβολικής γλώσσας, διαμόρφωση των μαθηματικών κλάδων – υποκλάδων, σχέση με τις Φυσικές Επιστήμες. Εδώ παρελαύνουν επίσης θρυλικοί μαθηματικοί, από τον Αρχιμήδη, τον αλ Χουαρίζμι ή τον Φιμπονάτσι μέχρι τη Νέτερ, τον Τούρινγκ  ή τον Γκέντελ. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Φύσσας, ένα βιβλίο σε 100 λέξεις: Mικαέλ Λονέ, «Η μεγάλη περιπέτεια των Μαθηματικών. Από την προϊστορία μέχρι τις μέρες μας»»

Θόδωρος Θεοδωρίδης, Υπεύθυνος υποκλυσμών ―από την Τασούλα Γεωργιάδου

Θόδωρος Θεοδωρίδης, «ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ ΥΠΟΚΛΥΣΜΩΝ», εκδ. Μετρονόμος, Αθήνα 2019

ΤΟ ΣΠΑΝΙΟΝ ΤΟΥ ΕΥΘΥΜΟΥ

Το γέλιο και η η χαρούμενη διάθεση είναι ζωογόνα για την ύπαρξή μας, ευφραίνουν την ψυχή. Μας τρέφουν, μας κάνουν παραγωγικούς στην καθημερινότητά μας. Κι όμως, παρά την οικονομική ευημερία και την αλματώδη τεχνολογική πρόοδο των τελευταίων χρόνων, το εύθυμο στοιχείο στις εκφάνσεις της ζωής παρατηρούμε να ελαττώνεται διαρκώς. Αντιθέτως είχαμε εξαιρετικά πεζογραφήματα  με εύθυμο ύφος, ακόμη και μέσα στην Κατοχή από τον Δημ. Ψαθά, και σχεδόν παράλληλα από τον Νικ. Τσιφόρο τις δεκαετίες ’50-’60. Από αυτά προέκυψαν πλήθος από θεατρικές/κινηματογραφικές κωμωδίες που έγιναν κλασικές και τις αναζητούμε διακαώς στις τηλεοπτικές επαναλήψεις τους, οι δε ατάκες τους διαιωνίζονται από τις νεότερες γενιές. Αναζητώντας τίτλους στην αγορά βιβλίου πέφτεις κυρίως σε επανεκδόσεις των δεξιοτεχνών του ευθυμογραφήματος. Τα σύγχρονα σπανίζουν. Κι ας ζούμε στην χώρα του Αριστοφάνη και του Αισώπου. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Θόδωρος Θεοδωρίδης, Υπεύθυνος υποκλυσμών ―από την Τασούλα Γεωργιάδου»

Απόστολος Θηβαίος, Boutique Théâtre: Westinghouse

Πράξη θεατρική Βασισμένη
Στο φαινόμενο Του Ηλεκτρισμού

 αλιό αρχοντικό εκεί που πλαταίνουν οι όχθες του ποταμού Μισισιπή. Εκείνος που λάμνει μες στα ειρηνικά νερά μπορεί να ξεχωρίσει τους λαμπρούς φωτισμούς που βάφουν τα νερά. Και τις μορφές στα παράθυρα, ακριβές μορφές παλιών ανθρώπων με περγαμηνές πάνω στα πρόσωπά τους. Ακροβολισμένοι στις βεράντες και τα παράθυρα και ως απάνω στην σοφίτα φαντάζουν ευρήματα ενός άλλου βυθού, αποκυήματα ενός παιδικού φυτολογίου που ΄χει πια από καιρό απωλέσει την φρεσκάδα των εκθεμάτων του. Στο σπίτι αυτό ζει η οικογένεια του δικαστή Τένισον, ενός αδέκαστου και δίκαιου λειτουργού της δικαιοσύνης. Ο ίδιος έχει ένα γέρικο παρουσιαστικό που ταιριάζει γάντι στον σεβάσμιο ρόλο του. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Απόστολος Θηβαίος, Boutique Théâtre: Westinghouse»

Ειρήνη Δ. Θυμιατζή, Στα κατάλευκα

Σε ένα κατάλευκο, μικρό ερημοκλήσι, βρέθηκε γονατιστή, τυλιγμένη σε κάτασπρο μπουρνούζι. Δεν διακρινόταν κάποιο ξύλινο τέμπλο παρά ασβεστωμένοι τοίχοι μέσα στα χαλάσματα. Κι εκεί στα δεξιά ένα παλιό απομεινάρι από το κούφωμα. Στην ουσία ο σκελετός που λειτουργούσε σαν πέρασμα φωτός. Δεν υπήρχε πόρτα. Με χαμηλωμένο το βλέμμα στεκόταν μια κοπέλα μαυρομαλλούσα. Σκούρο το δέρμα της, λυγερή η κορμοστασιά της. Προβληματίστηκε λίγο μέχρι να προχωρήσει προς το μέρος της Θεανώς που βρισκόταν εντός και με δυσκολία ξεχώριζε μέσα στο κατάλευκο σκηνικό. Λευκή επιδερμίδα, λευκές γάμπες, λευκό περιτύλιγμα. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ειρήνη Δ. Θυμιατζή, Στα κατάλευκα»

Νίκος Ι. Τζώρτζης, Αναψηλάφηση Β’ ―κυκλοφορεί [αποσπάσματα]

Δείγμα γραφής

I

ΚΑΒΑΦΙΚΟΝ-ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ

Έτοιμοι για:

«Θερμοπύλες» (στα λόγια),
«Ιθάκες» (στα όνειρα),
«Βαρβάρους» (στ’ αλήθεια).

*

  ΑΝΑΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΟΣ ΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ

Εύκολα στις λέξεις
ο  σ τ ό ν ο ς
γίνεται
ν ό σ τ ο ς· Συνεχίστε την ανάγνωση του «Νίκος Ι. Τζώρτζης, Αναψηλάφηση Β’ ―κυκλοφορεί [αποσπάσματα]»

Δημήτρης Φύσσας, ένα βιβλίο σε 100 λέξεις: Kατερίνα Σχινά, «Μυστικά του συρταριού. Η τέχνη και οι τεχνίτες της ημερολογιακής γραφής»

Kατερίνα Σχινά, «Μυστικά του συρταριού. Η τέχνη και οι τεχνίτες της ημερολογιακής γραφής». [Ανθολογία. Εισαγωγή, υποσημειώσεις, βιογραφικά, ευρετήριο, βιβλιογραφία]. Πατάκης, Αθήνα 2017.   

Ένα πολύ γοητευτικό βιβλίο, που το διαβάζω δυστυχώς όψιμα.

Εκατοντάδες αποσπάσματα από ημερολόγια 130 περίπου σημαντικών ημερολογιογράφων όλων των φύλων, ποικίλων εποχών, ιδιοτήτων και προελεύσεων, σε ειδολογική κατάταξη έντεκα κεφαλαίων: Περί ημερολογίων –  Ο εαυτός. Οι άλλοι –  Συναναστροφές και γνωριμίες – Τα φύλα. Ο έρωτας –  Τέχνη και γραφή –  Το ρίγος της Ιστορίας –  Ταξίδια και τόποι –  Η φύση –  Τα όνειρα. Οι ουσίες –  Βία, απώλεια, φθορά, θάνατος –  Θεός και   Θρησκεία. Κυριαρχούν οι αγγλόφωνοι και  οι μεταφρασμένοι προς τ’  αγγλικά, απ’  όπου συχνά μεταφράζει η ανθολόγος, ενώ υπάρχουν και λίγοι  Έλληνες. Στο σημαντικό «υποστηρικτικό περιτύλιγμα», ξεχωρίζει η κατατοπιστικότατη Εισαγωγή.

Διαβάζεται ποικιλοτρόπως, αποκαλύπτει πολλά, προκαλεί αναγνωστικές επιστροφές.

(Λέξεις 100)

 

Καίτη Παπαδάκη, Το γκρι

Γκρι, ρίγες λευκές, θερμοκρασία στο κόκκινο, ρόδες, λαμαρίνα, καυσαέριο, μυρωδιά από λάστιχο. Πεζοί, ζεύγη ποδιών, παπούτσια μαύρα, πράσινα, άσπρα, τακούνια, σόλες καινούριες, τρύπιες, στραβοπατημένες. Βήμα γρήγορο, κουρασμένο, συρτό. Φρένο, παρά τρίχα τρακάρισμα, πού πας ρε βλίτο! Πόλη, άσφαλτος, πινακίδες:  ΚΑΝΕΝΑ ΣΦΑΛΜΑ ΔΕΝ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΕΤΑΙ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΣΗ…  Απομάκρυνση, αποξένωση, απομόνωση, απόσυρση.

Αποσβολωμένη, απαρατήρητη. Μια γυναίκα με μαύρα με σπρώχνει κατά λάθος. Παραμερίζω. Κοιτάζομαι. Κι όμως δεν είμαι αόρατη. Έχω  σώμα, δέρμα, βάρος. Έχω μάτια, ακριβώς όπως κι εκείνη. Ωστόσο  δεν με βλέπει. Τρυπώνει σ’ ένα γραφείο με τζαμαρία, σαν κατσαρίδα τρομαγμένη. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Καίτη Παπαδάκη, Το γκρι»