στάχτες

Από τις εκδόσεις Διάφορος

Παρουσίαση

Το καλοκαίρι του 2012 η αστική μη κερδοσκοπική εταιρεία προώθησης πολιτισμού ΑRΤSPOT  προκήρυξε τον 3ο Ηλεκτρονικό Διαγωνισμό Διηγήματος «ΛογωΤέχνης 2012». Η προκήρυξη ανέφερε: «Το θέμα του διαγωνισμού είναι ελεύθερο, όμως οι συμμετέχοντες θα πρέπει να συμπεριλάβουν στην πλοκή του διηγήματός τους τις ακόλουθες έντεκα συγκεκριμένες λέξεις (σε οποιαδήποτε πτώση ή αριθμό): Θάλασσα, χελιδόνι, άμμος, κουτί, τριαντάφυλλο, χώμα, ρoλόι, ησυχία, σελίδα, αέρας, γάλα. Πρόκειται για έντεκα λέξεις που επιθυμούν να γίνουν ένα διήγημα, ενώ είναι πολλά. Κλειδάκια μαγικά για τον εαυτό μας τον άγνωστο, ένα αίνιγμα που θα μας το λύσει το ίδιο μας το κείμενο στο τέλος.» O συγγραφέας καταθέτει στο βιβλίο αυτό 77 μικρογραφές και 1 διήγημα. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γιώργος Τζεβελεκάκης, Έκτεκα λέξεις χάρισμα ―κυκλοφορεί [αποσπάσματα]»

❋

στον Σ.

(των σχέσεων)

ανέγγιχτα τα
όρια, απελαύνουν
συναναστροφές

ανύποπτοι οι
διαβάτες, σ’ αφύλακτες
διαβάσεις ορμούν

έστερξεν χάδι
δαφνόσκεπο δαχτύλων
επί της κεφαλής Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ασημίνα Λαμπράκου, Hǎikǒu ( 海口 )»

Εισαγωγή: Πασχάλης Μ. Κιτρομηλίδης, Μετάφραση: Γιώργος Λαμπράκος, εκδόσεις Πατάκη

Παρουσίαση

Το δοκίμιο Πολιτική ανυπακοή (1849) -ένα από τα σημαντικότερα κείμενα πολιτικού στοχασμού- καλεί τους Αμερικανούς πολίτες να αρνηθούν να καταβάλουν τη φορολογία που τους είχε επιβάλει η τότε κυβέρνηση του Τζέιμς Πολκ, κυβέρνηση που αποδεχόταν τη δουλοκτησία ως νόμιμο δικαίωμα και είχε το 1846 κηρύξει πόλεμο στο Μεξικό, με σκοπό να επεκτείνει τη δουλεία σε περιοχές που θα κατακτούσε. Ο Θορώ διατυπώνει εδώ το δόγμα της «παθητικής αντίστασης» προς την εξουσία με την εκδήλωση ανυπακοής. Αυτό επιτάσσει, λέει ο συγγραφέας, η αίσθηση του δικαίου και η επίγνωση του καθήκοντος. Κάτι ανάλογο είχε διατυπώσει και ο ρομαντικός ποιητής Π. Μπ. Σέλλεϋ, στο ποίημά του «Η μάσκα της αναρχίας» (1819), έργο το οποίο επηρέασε βαθιά τον Θορώ. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Henry-David Thoreau, Πολιτική ανυπακοή ―κυκλοφορεί [αποσπάσματα]»

Από τις εκδόσεις Gutenberg. Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής

ΤΡΙΑ ΑΠΟ «ΤΑ ΣΟΝΕΤΑ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΟΡΦΕΑ»

[Ω ΦΙΛΕ ΣΙΩΠΗΛΕ ΤΩΝ ΠΑΜΠΛΗΘΩΝ ΠΕΡΑΤΩΝ]

Ω φίλε σιωπηλέ των παμπληθών περάτων, πιάσε
να νιώσεις πόσο η ανάσα σου τον χώρο μεγαλώνει
κι άλλο. Άσε εκεί, στο ζοφερό καμπαναριό, ναι, άσε
ξανά ήχος ν’ ακουστεί. Ό,τι τρώγοντάς σε επιβιώνει

με τούτη την τροφή θα γίνει δύναμη, εξουσία.
Μπαινόβγαινε στη μεταμόρφωση έτσι όπως είναι.
Για σένα η πιο οδυνηρή ποιά είναι η εμπειρία;
Κι αν το να πίνεις σού ’ναι πια πικρό, οίνος τότε γίνε! Συνεχίστε την ανάγνωση του «Rainer Maria Rilke, Τα σονέτα προς τον Ορφέα ―κυκλοφορεί― Μτφρ.: Γιώργος Κεντρωτής [αποσπάσματα]»

ΣΠΙΘΑ, στάθηκε το θέμα για τους Κερκυραίους «σοπρακόμιτους» της Ναυμαχίας του Lepanto (7/10/1571). Πλαισιωμένο απ’ τα μοναδικά προσωποκεντρικά χαρακτικά του Ps. Mavro / Stavriotis.

Ο ΚΟΝΤΟΚΑΛΗΣ, ο Μπούας, ο Κοκκίνης, ο Χαλικιόπουλος… Ελεύθερες, φανταστικές συλλήψεις των μορφών, καθεμία τους σε πολυ-επεξεργασμένες εκδοχές. Χαράξεις, που, σύμφωνα με τον δημιουργό, «έγιναν, σε πρώτο στάδιο, μέσα στο χειμώνα του 2017, με ένα απλό κοπίδι, χωρίς προσχέδιο, απευθείας πάνω σε λιθογραφικά φωτογραφικά χαρτιά repromaster, που βρέθηκαν ξεχασμένα στο εργαστήριό μου». Σημείωση extra μοναδικότητας: τα repromaster έχουν «βγει» πια απ’ το εμπόριο…

ΕΠ’ ΑΦΟΡΜΗ εκείνης της δημοσίευσης, το CorfuStories.com μίλησε με τον Ps. Mavro / Stavriotis. Κι έγινε, πλην άλλων, δέκτης μιας αποκάλυψης: παράλληλα με τα χαρακτικά, ο καλλιτέχνης δούλεψε τις μορφές και ζωγραφικά. Πάνω στην ίδια υποθετική – διαισθητική προσέγγιση ενός εκάστου, επί του ζητούμενου να παγιώσει «έναν “τύπο” για κάθε ήρωα. Εξ ου και, αν προσέξετε, χαράξεις και ζωγραφικά ομοιάζουν».

ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ για εργασία σε ακρυλικό και σκόνες επί χάρτου, διαστάσεων 50×70 cm˙ κι εδώ είναι το, δι’ ημάς, σπουδαίο: «Ως σήμερα, δεν τα έχω παρουσιάσει! Αδημοσίευτα. Εξαιρουμένου, ίσως, του πορτρέτου του Πέτρου Λάντζα» (σ.σ. ο… τυχοδιώκτης, «πειρατής» των τακτικών, προ Ναυμαχίας, εξορμήσεων στα τουρκοκρατούμενα ηπειρωτικά παράλια).

•

[Α’ δημοσίευση: corfustories.gr με την επιμέλεια του Ηλία Αλεξόπουλου

✺

Μύθος ελληνικός
Γεμάτος ευσέβεια
για μια Αντιγόνη,
για μια ψυχή
κομματιασμένη

Απόψε έχει τ΄απόγευμα ένα σκούρο, δαγκωμένο χρώμα. Τίποτε το ασυνήθιστο. Και αν δεν ήταν αυτό το σημείωμα και τα κλαρίνα που ΄ρχονται από τους πέρα οικισμούς, ετούτη η νύχτα θα ΄χε χαθεί σαν τόσες άλλες. Το σημείωμα έλεγε τα παρακάτω λόγια.

Ημερολόγιο εντυπώσεων. Τυχαία ημερομηνία, καστανό χαρτί και όλα γραμμένα με το λεπτό πενάκι απάνω στην πλάτη του ονείρου. Όλη αυτή η θάλασσα εμπρός μου θυμίζει την σκληρή πατρίδα. Όμως η Ελλάς, όμως η Ελλάς, έστιν θάλασσα, τις δε νιν κατασβέσει και τα ρέστα.

«Ιππαστί, κύριε, σημαίνει καθώς το λένε καβάλα. Έτσι πηγαίνει η Ελλάς, από αιώνα σε αιώνα, με τα φουστάνια της σηκωμένα, την παρθενιά της ξεπουλημένη. Μες στο πανέρι της κουβαλά, σαν τιμωρία, μερικές πέτρες, τυχαία πράγματα που από την συγκυρία σώθηκαν και απόψε κάτι ίσως σημαίνουν. Μα το φόρτε της, κύριε, το δυνατό της το σημείο είναι όταν στήνει με το τίποτε ένα από εκείνα τα περίφημα γλεντάκια της. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Ιππαστί»

Από τις εκδόσεις Φιλύρα

✼

Αποχωρισμός
στην Εύα

Τον ερχομό της ημέρας απεύχομαι
που απλά στα μάτια θα κοιτώ
το αψεγάδιαστό σου πρόσωπο
και δίχως λόγια περιττά
η αγάπη μου για σένα θα προδίδεται

Μπορεί οι άλλοι αλλοιωμένο να το βλέπουνε
αδύναμοι να ερμηνεύσουν
την αγάπη εκείνη που βαστά
ακόμα κι όταν παρακμάσει
σαν πια καταλαγιάσουν οι νεανικές ορμές Συνεχίστε την ανάγνωση του «Νίκος Στέφανος Κωσταγιόλας, Πὰν ὁ μέγας χρὴ ἀποθνήσκειν ―κυκλοφορεί [απόσπασμα]»