Απόστολος Θηβαίος, Boutique Théâtre: Οι φίλες μου

22/10/2019

Στην Γενεύη
Οι δρόμοι μας
Χώρισαν.
Σε χίλια χρόνια
Μου είπες,
Σε χίλια χρόνια

ΟΙ ΦΙΛΕΣ ΜΟΥ
Σκηνή από ένα έργο.
Που δεν σώζεται

Έξω βρέχει. Ένας άνδρας μπαίνει μες στην σκηνή. Το αλλοτινό μαγαζί τώρα λιγοστεύει, σαν ζωγραφιά.)

ΑΝΔΡΑΣ – Βρέχει πέντε μέρες τώρα. Όλες οι γειτονιές είναι πνιγμένες στην λάσπη. Παλιόκαιρος! (ρίχνει μια ματιά τριγύρω, τα φώτα του μαγαζιού αναβοσβήνουν, όλα παλιώνουν γοργά.) Τι σωπαίνετε μωρέ;

ΓΥΝΑΙΚΑ – (καθισμένη στην σκάλα που οδηγεί στο πατάρι. Κάθεται στα πόδια του οργανοπαίχτη. Οι δυο τους κάνουnε μια ζωγραφιά.) Η ψυχή μου, κάτι με έπιασε, είναι μολύβι η νύχτα.

ΑΝΔΡΑΣ – (πλησιάζει και γελά) Άκου να σου πω, εδώ είναι μαγαζί, άκουσες; Εδώ έρχονται κορίτσι μου τα πιο γερά πορτοφόλια, οι έμποροι, τα καλά παιδιά. Εδώ είναι δουλειά Κατερίνα, δουλειά! (την αρπάζει από τους ώμους, γελά και την αφήνει. Το κορίτσι ξέπνοα μιλά, κοιτώντας το κενό.) Συνεχίστε την ανάγνωση του «Απόστολος Θηβαίος, Boutique Théâtre: Οι φίλες μου»

Κωνσταντίνος Κ. Χατούπης, Tempus educare

21/10/2019

Σ’ εποχές που η παρεχόμενη προς τους νέους ανθρώπους εκπαίδευση πραγματοποιείτο κατ’ οίκον κι ο δάσκαλος ήταν ε λ ε ύ θ ε ρ ο ς α π ό δ υ ν ά μ ε ι ς α λ λ ό τ ρ ι ε ς π ρ ο ς α υ τ ή ν, το επίπεδο της διδασκαλίας και της μάθησης ήταν υψηλό κι όλοι απολάμβαναν τους καρπούς μιας τέτοιας εκπαίδευσης. Όταν όμως άρχισε να οργανώνεται επίσημα η εκπαίδευση κι αναπόφευκτα να εντάσσεται σε διοικητικές κι άλλες ιεραρχίες, να γίνεται με λίγα λόγια σύστημα και να χάνονται οι παλιές ελευθερίες κινήσεων που είχαν οι δάσκαλοι κι οι μαθητές, ξέπεσε κατά πολύ το μορφωτικό αγαθό στη συνείδηση όλων κι απαξιώθηκε η δουλειά του δασκάλου. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Κ. Χατούπης, Tempus educare»

Μαρία Πανούτσου, Τριλογία

18/10/2019

Το Ελλιπές

α
ο ήλιος καίει τις ρίζες
μακριά η ημερομηνία 401 π.χ
ο άνθρωπος γεννήθηκε με δυο πουλιά
ξερίζωσε το ένα
ελεύθερος αναζήτησε τα’ άλλα πουλιά
αυτά που πέταγαν αγαπούσε πιο πολύ
με χειρονομίες με πήρε ένα απ’ αυτά Συνεχίστε την ανάγνωση του «Μαρία Πανούτσου, Τριλογία»

Δημήτρης Α. Δημητριάδης, ανένδοτη η μνήμη μ’ ανασκάπτει

16/10/2019

Ρεφρέν σε σκούρο μελάνι

Τις νύχτες τα παιδιά μου
νυχτώνουν όπου πιο πολύ φαντάστηκαν.

Αέρας τους φέρνει τα σκυλιά
αέρας τη φωτιά
αέρας και τα πένθη.

Με κάρβουνο
παγιδευμένες τάφρους ζωγραφίζουν Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Α. Δημητριάδης, ανένδοτη η μνήμη μ’ ανασκάπτει»

[In Memoriam: Harold Bloom (1930 -14.10.2019)

15/10/2019

Κλίναμεν
ή Ποιητική παρατύπωση

Ο Σέλλεϋ ισχυρίστηκε ότι οι ποιητές όλων των εποχών έλαβαν μέρος στη συγγραφή ενός Μεγάλου Ποιήματος αενάως εν εξελίξει. Ο Μπόρχες σημειώνει ότι οι ποιητές δημιουργούν τους προδρόμους τους…[…] Αλλά οι ποιητές, ή τουλάχιστον οι ισχυρότεροι ανάμεσά τους, δεν διαβάζουν όπως διαβάζουν ακόμη και οι ισχυρότεροι κριτικοί. Οι ποιητές δεν είναι ούτε ιδεώδεις ούτε κοινοί αναγνώστες, μήτε του Άρνολντ μαθητές μήτε του Τζόνσον. Συνεχίστε την ανάγνωση του «[In Memoriam: Harold Bloom (1930 -14.10.2019)»

Ασημίνα Λαμπράκου, Ο Βοϊδομάτης

14/10/2019

«Αγάπη  μου! Τον βάτραχο θα τον βάλουμε στο ψυγείο.»

Κάθε πρώτο βράδυ της διαμονής μας σε ξένο τόπο, τακτοποιούμε τους άγνωστούς μας θορύβους εκτείνοντας τους στην πηγή που τους παράγει. Ένας τρόπος να μη φοβόμαστε.

Εκείνο όμως το βράδυ, στο δωμάτιο, ένας θόρυβος, σαν κρώξιμο βατράχου σε δυο  νότες, κρα – κράι ή κρα – κράου, επαναλαμβανόταν κόβοντας την ησυχία σε κανονικά δίωρα και μας τρόμαζε. Ο μόνος που δεν είχαμε τοποθετήσει.

«Αγάπη  μου! Τον βάτραχο θα τον βάλουμε στο ψυγείο.», είπα. Τότε, εκείνη άρχισε να γελάει. Γελούσε με ό,τι είχε. Πάντα γελούσε με ό,τι είχε· ακόμη και τα δόντια της. Και το γέλιο της, έτσι χαρισμένο, με σήκωνε, εμένα τον άντρα της, στους ουρανούς. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ασημίνα Λαμπράκου, Ο Βοϊδομάτης»

Όλγκα Τοκάρτσουκ και Πέτερ Χάντκε, τα Νόμπελ Λογοτεχνίας 2018 και 2019

11/10/2019

Για πρώτη φορά στην ιστορία των βραβείων η Σουηδική Ακαδημία ανακοίνωσε διπλό Νόμπελ Λογοτεχνίας, τόσο για το 2018, που δεν είχε δοθεί λόγω των αποκαλύψεων για οικονομικά και σεξουαλικά σκάνδαλα στους κόλπους της Ακαδημίας, όσο και για το 2019.

Ποια είναι η Όλγκα Τοκάρτσουκ

Στο σκεπτικό της Σουηδικής Ακαδημίας για τη βράβευση της Πολωνής συγγραφέως αναφέρεται ότι επελέγη «για την αφηγηματική της φαντασία που με εγκυκλοπαιδικό πάθος αναπαριστά το να διασχίζεις σύνορα ως τρόπο ζωής».

Η Όλγκα Τοκάρτσουκ γεννήθηκε το 1962 στην πόλη Βρότσλαβ της Πολωνίας, όπου ζει ως σήμερα. Από το 1989, όταν δημοσίευσε την πρώτη της ποιητική συλλογή, παράλληλα με το κυρίως επάγγελμά της, της ψυχολόγου και ψυχοθεραπεύτριας, έχει αναδειχθεί σε μια από τις επιφανέστερες προσωπικότητες των σύγχρονων πολωνικών γραμμάτων. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Όλγκα Τοκάρτσουκ και Πέτερ Χάντκε, τα Νόμπελ Λογοτεχνίας 2018 και 2019»

Αχιλλέας Σωτηρέλλος, Νήσοι Φερόες

11/10/2019
photo ©Jonathan Nackstrand/AFP/Getty Image – travelandleisure.com (adjusted by Staxtes2003.com)

Λατρεμένη μου Νούρια…

Οι Νήσοι Φερόες που στην τοπική διάλεκτο σημαίνει «Νησιά των Προβάτων» είναι ένα σύμπλεγμα 18 Νησιών. Πρόκειται για μια χώρα με περιορισμένη αυτονομία που διοικητικά υπάγεται στο βασίλειο της Δανίας. Πρωτεύουσα είναι το Τόρσαβιν στο οποίο διαμένω. Το σπίτι μου, μια μονοκατοικία από πτυχωτό ξύλο βρίσκεται στα περίχωρα κατά μήκος της ακτογραμμής Foroyskir.

Με το που αποβιβάστηκα έπιασα αμέσως δωμάτιο σε ένα φτηνό ξενοδοχείο του ιστορικού κέντρου. Το ίδιο βράδυ στην τοπική παμπ γνώρισα τον Thomas. Εργολάβο κηδειών και αριστερό αναπληρωματικό μπακ της εθνικής ομάδας. Ύστερα από δική του παραίνεση δοκίμασα την τοπική μπύρα (Føroya Bjór) την οποία βρήκα εξαιρετική. Ο Thomas γιόρταζε την επιτυχία της ομάδας του απέναντι στην αντίστοιχη ελληνική η οποία είχε στεφθεί πρωταθλήτρια Ευρώπης το 2004. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αχιλλέας Σωτηρέλλος, Νήσοι Φερόες»