Γρηγόρης Σάκαλης, “ίσως να μπέρδεψα και τις νύχτες” -ποίηση [2014]

Αρχείο 22.12.2014

fav-3

Χριστούγεννα στο Γκουαντάναμο

Στο πάρκο αναβοσβήνουν
τα λαμπιόνια.
Το καρουζέλ τρίζει.
Ήρθαν τα Χριστούγεννα;
Ξύπνησα σε μια όαση ελευθερίας.
Διαβόλοι και τριβόλοι όμως
ντυμένοι άνθρωποι
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γρηγόρης Σάκαλης, “ίσως να μπέρδεψα και τις νύχτες” -ποίηση [2014]»

Θανάσης Αγάθος, H εποχή του μυθιστορήματος -παρουσίαση, απόσπασμα [2014]

Αρχείο 21.12.2014

Εκδόσεις Γκοβόστη

Το βιβλίο αυτό επιχειρεί να καταθέσει έναν προβληματισμό πάνω σε ευρύτερα και ειδικότερα θέματα που σχετίζονται με την πρόσληψη των μυθιστορημάτων της γενιάς του ’30, της γενιάς που επαινέθηκε και επικρίθηκε όσο καμία άλλη λογοτεχνική γενιά στην Ελλάδα και αποτέλεσε συλλογικό φαινόμενο με πολύ μεγάλη χρονική διάρκεια.

Μέσα από το μυθιστόρημα, το οποίο επαναφέρουν θριαμβευτικά στο προσκήνιο της ελληνικής λογοτεχνικής ζωής, οι πεζογράφοι της γενιάς του ’30 στρέφονται προς τη διερεύνηση του ανθρώπινου ψυχισμού, ιχνηλατούν διαπροσωπικές σχέσεις σύνθετες και τάσσονται έμπρακτα εναντίον της εσωστρέφειας, δείχνοντας τη διάθεσή τους να παρακολουθήσουν την ευρωπαϊκή λογοτεχνία. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Θανάσης Αγάθος, H εποχή του μυθιστορήματος -παρουσίαση, απόσπασμα [2014]»

Βασίλης Ν. Πης, Καρτ Ποστάλ -”σωσίβιες λέμβοι σε καταστρώματα πλοίων”

Αρχείο 20/12/2014

fav-3

ΣΩΣΙΒΙΕΣ ΛΕΜΒΟΙ

Οι μέρες που φαίνονται μπροστά μας
Είναι σωσίβιες λέμβοι σε καταστρώματα πλοίων
Και μας περιμένουν μαζί
Τα μέλλοντα να εξερευνήσουμε

Τα παρελθόντα, είναι ναυαγισμένα πλοία
Που ’χουν ακόμα τα φώτα τους ανοικτά
Στάζουν αλάτι και νερό από τα Συνεχίστε την ανάγνωση του «Βασίλης Ν. Πης, Καρτ Ποστάλ -”σωσίβιες λέμβοι σε καταστρώματα πλοίων”»

Pablo Neruda: ‘Να ξυπνήσει ο ξυλοκόπος’ -του Σίμου Ανδρονίδη [2014]

Αρχείο 2.12.2014

fav-3

Ο σπουδαίος Χιλιανός ποιητής Pablo Neruda, είναι ο μεγάλος ‘ανατόμος’ της γης και της μνήμης της Νοτίου Αμερικής. Το ποιητικό του έργο ανάγεται στο φως, στο πάντα λυτρωτικό φως της ενεργής και «ζώσας» μνήμης. Ο μεγάλος Χιλιανός ποιητής αναπλάθει και μεταπλάθει ποιητικά τη γη, τα ποτάμια, τις πέτρες και τα βουνά της Νοτίου Αμερικής. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Pablo Neruda: ‘Να ξυπνήσει ο ξυλοκόπος’ -του Σίμου Ανδρονίδη [2014]»

Όταν το ωφέλιμο συναντά το τερπνό

Αρχείο 19/12/2014  -Πέτρος Μαρτινίδης, Σύρριζα, Νεφέλη, Αθήνα 2014, σελ. 184

fav-3

Από τον ΛΟΪΚ ΜΑΡΚΟΥ (LOÏC MARCOU)

Mε το τελευταίο αστυνομικό μυθιστόρημα του Πέτρου Μαρτινίδη επανέρχεται το παλιό θέμα περί χρησιμότητας της λογοτεχνίας, γνωστό από την εποχή του Αριστοτέλη και του Οράτιου.[1] Στην προμετωπίδα του βιβλίου παρατίθεται η φράση που ο ιταλός ποιητής Τζιάκομο Λεοπάρντι απηύθυνε σε επιστολή προς τον μέντορα και φίλο του Πιέτρο Τζιορντάνι, στις 24 Ιουλίου 1828: «Έτσι το τερπνό μού φαίνεται περισσότερο ωφέλιμο από κάθε άλλο ωφέλιμο και η λογοτεχνία η πιο αληθινά και σίγουρα ωφέλιμη από όλες τις ξερές επιστήμες της πολιτικής και της στατιστικής». Δεν θα μπορούσε να υπάρχει καλύτερη προμετωπίδα, δεδομένου ότι αυτό που χαρακτηρίζει το Σύρριζα είναι, ακριβώς, οι δυο σημαντικές αρετές της λογοτεχνίας: το τερπνό και το ωφέλιμο. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Όταν το ωφέλιμο συναντά το τερπνό»

Σταυρούλα Γάτσου, Χτίστες [2014]

Αρχείο 18.12.2014

fav-3

Έχτιζε χρόνια, πάλεψε πολύ.

Πέρασε βράδυα έρμαιο σαρκοβόρων.
Μάζεψε πολλές φορές από το πάτωμα ότι είχε απομείνει:
αποφάγια, νύχτες, χρόνια, μήνες και ήττες.

Δεν ήταν σωστό και συχνά δεν ήταν δίκιο, δεν ήταν ωραίο,
κάποιες φορές η εικόνα της προκαλούσε ναυτία
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Σταυρούλα Γάτσου, Χτίστες [2014]»

Στέλλα Χαιρέτη, Ο τόπος πόνος -ποίηση

Αρχείο 17/12/2014

fav-3

Θέλω να βρεθώ σ’ ένα χώρο κλειστό.
Μορφές γεμάτες αιχμές πληγώνουν την ανάσα μου.
Ο χρόνος ανοίκειος αντίπαλος.
Ποιανού η σκέψη αντανακλάται και ηχεί;
Ποιανής ο πόνος ουρλιάζει έλεος;
Ποιός νεκρός προσμένει την ανάσταση;
Ποιός ζωντανός τη σταύρωση;
Η Γένεση ημέρα πρώτη. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Στέλλα Χαιρέτη, Ο τόπος πόνος -ποίηση»

Ηλίας Γκρης, Λήθαργος Κόσμος [2014]

Αρχείο 17.12.2014

Οι τέσσερις πρώτες συλλογές συγκεντρωμένες εδώ κλείνουν μια πρώτη περίοδο της ποιητικής μου δουλειάς. Δημοσιεύονται στην οριστική τους μορφή με ορισμένες αλλαγές και διακριτική επεξεργασία, έτσι που να μην αλλοιώνεται το αρχικό ύφος ή το περιεχόμενο.Έμεινε έξω, εκτός από ένα μικρό δείγμα, η πρώτη αποκηρυγμένη συλλογή μου “Ομολογίες” του 1977.Από τη συλλογή “Στα γεφύρια του κόσμου”, άφησα έξω κάποια αποσπάσματα και τιτλοφόρησα τις αρχικά άτιτλες ενότητες του, κατ’ ουσίαν, ενιαίου ποιήματος.Στο “Εχθρικό Τοπίο” έκανα επιλογή, αναδιάταξα και τιτλοφόρησα τα αποσπάσματα που περιλάμβαναν και τα τρία μέρη του βιβλίου. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ηλίας Γκρης, Λήθαργος Κόσμος [2014]»