στάχτες

Για την χρονιά που φθάνει αρμόζουν τα λόγια του Δημήτρη Μαρωνίτη.
«….
Κρατήστε ξύπνιο το μυαλό σας.
Φανείτε εις μικρόν γενναίοι…»

[Σήμερα το πρακτορείο δεν έστειλε ανταποκρίσεις. Κανένα σημάδι στο τηλεμοιότυπο, καμιά φωτογραφία, τίποτε έκτακτο. Σαν να σταμάτησε ο κόσμος να γυρνά. Οι διευθυντές τρόμαξαν και λογάριασαν για πρώτη και τελευταία φορά τις θέσεις τους χαμένες. Έψαχναν, ρωτούσαν, ανακάλεσαν τις άδειες του προσωπικού επειδή έτρεμαν μονάχοι τους να λογαριαστούν με το φοβερό εκείνο θέαμα.

Όταν βρήκαν κάπως τους εαυτούς τους, μάζεψαν τους υπαλλήλους που είχαν έρθει όπως μπορούσαν. Τουλάχιστον αυτοί ανταποκρίθηκαν στις απαιτήσεις αυτού του βραδινού συναγερμού. Οι διευθυντές μιλούσαν με λόγια σταράτα, καθώς στο ακροατήριο ήδη κάποιοι ξεσπούσαν σε λυγμούς. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου: Fax Me Pls»

(ειδάλλως: ονόματα αφορμή σκέψεων για το «εις μνήμην», τελικά)

είχα, θυμάμαι, λάβει μια πρόσκληση να συμμετέχω σε ένα αφιέρωμα για τον Καρούζο χάρηκα και το άφησα να φανεί
σύντομα ωστόσο και κατά το ό,τι με χαρακτηρίζει, γέμισα αμφιβολίες αν και πώς θα τα κατάφερνα
όμως, πριν καν προλάβω να κάνω την ανησυχία λόγο, είχα σκαρώσει δύο ποιήματα
τα ονόμασα «συνομιλίες»
σε δεύτερη ματιά, αλλάζω τον τίτλο σε «αντινομίες» καθώς μάλλον του αντιμιλώ όπως τον κουβεντιάζω Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ασημίνα Λαμπράκου, τ᾿ ἄνθη ἀνοίγουν τὸ μοναδικὸ παράθυρο(¹)»

Από τις εκδόσεις Βακχικόν

Προορισμός

Το ξέρω κουράστηκες…
Θέλεις απλώς να κοιμηθείς
έναν ύπνο δίχως όνειρα.
Δίχως εφιάλτες…
Αόρατος αν μπορούσες θα γινόσουν.
Απαλλαγμένος απ’ της ύλης τα δεσμά.
Ατάραχος και ανέμελος
θα περιπλανιόσουν…
Από σπίτι σε σπίτι.
Από άστρο σε άστρο.
Χωρίς σκοτούρες.
Χωρίς σκοπό. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Μαρκογιάννης, Ίχνη φωτός ―κυκλοφορεί [αποσπάσματα]»

Περιεχόμενα τεύχους 134, Δεκέμβριος 2021

Πέτρος Μαρτινίδης, Μίρτσεα Καρταρέσκου – Όταν οι ποιητές γίνονται συγγραφείς

Μαρία Σ. Μπλάνα, Μαξ Μπλέχερ

— «Στον κόσμο αυτόν πουθενά και σε καμία περίπτωση δεν συμβαίνει τίποτα»

Αντώνης Εφραιμίδης, Όποιος έχει τον χρυσό ορίζει τους κανόνες

ARB, Ο «Εθνικός Μηνυτής» ή ο Προκρούστης σε παράκρουση

Κρίστοφερ ντε Μπέλλαιγκ (Christopher de Bellaigue), Ένας ψυχοπαθής οραματιστής

Άνταμ Κιρς (Adam Kirsch), Tο συμβολικό ζώο – Ερνστ Κασσίρερ Συνεχίστε την ανάγνωση του «The Athens Review of Books τεύχος Δεκεμβρίου 2021 —κυκλοφορεί»

Denis Lacorne, Τα όρια της ανεκτικότητας. Οι αξίες του Διαφωτισμού και ο φανατισμός― Μετάφραση: Μαρία Παπαηλιάδη. Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης.

Τα όρια της ανεκτικότητας τιμήθηκαν το 2017 με το Βραβείο Montyon της Γαλλικής Ακαδημίας

Η σύγχρονη ιδέα της ανεκτικότητας απέναντι στις πεποιθήσεις και τις αντιλήψεις των άλλων ως στάση που συµβάλλει στο κοινό καλό εµφανίστηκε την εποχή του ∆ιαφωτισµού, ύστερα από αιώνες θρησκευτικών πολέµων. Αφού την ανέπτυξαν µεγάλοι στοχαστές όπως ο Τζων Λοκ και ο Βολταίρος, κέρδισε σταδιακά έδαφος και ρίζωσε στην Ευρώπη και τη Βόρεια Αµερική. Ωστόσο, µε την επανεµφάνιση του φανατισµού και της τροµοκρατίας, η θρησκευτική ανεκτικότητα αµφισβητείται πλέον ευθέως από µια φοβισµένη κοινή γνώµη. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Denis Lacorne, Τα όρια της ανεκτικότητας ―κυκλοφορεί»

Από τις ΑΩ εκδόσεις, 2021

― εκτελέστηκαν
Και ολημερίς και ολονυχτίς στήθηκαν παρακλάδια για να σταθούν προπύλαια γερά και
σαστισμένα
ερμητικά σαν το νερό που στέκει παγωμένο
και
δυνατά στα ονείρατα αυτών που δεν κοιμούνται.
Κατά σειρά και καθ’ ομοίωση ποτίσαν αναμνήσεις
να εκτελεσθούν, να μη δοθούν,
να μακροημερέψουν.

*

― τα σημεία
Δυσκολεύομαι με τα σημεία στίξης. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γιάννης Αθανασόπουλος, Εγκαίνια ―κυκλοφορεί [αποσπάσματα]»