Αργύρης Κόσκορος, Ipse dixit κ.α.

Ipse dixit

Δεν ήταν λάθος ούτε της Ουρανίας που έγραψε τη μουσική της πλάσης στον σκοτεινό αιθέρα ούτε και του σοφού Πτολεμαίου που κατέγραψε νότα προς νότα όσα τού έδινε ο αστρολάβος και οι ακριβείς μετρήσεις του. Όλη η αρμονία της παρτιτούρας τ’ ουρανού κρυβόταν στη σκοτεινή ύλη των αυτοσχεδιασμών και των αρπισμάτων, μιας μελάνης αόρατης που τα πρωτόγονα όργανα εκείνης της εποχής ήταν αδύνατον ν’ αποκαλύψουν. Σημασία έχει βέβαια πως και το κοινό τόσο άμαθο ακόμα ήταν στην αρμονία του σύμπαντος, που διόλου δεν αντιλήφθηκε τα κραυγαλέα φάλτσα, παρά ζητωκραύγασε τον σοφό μαέστρο, όντας σίγουρο ότι μες στους αιώνες ποτέ κανείς δεν πρόκειται να τον ξεπεράσει.

Patres patriae

Οι περισσότεροι προτιμούν τους μίμους, τις κωμωδίες, τους μονομάχους. Έτσι, όσοι επιλέγουν να παίζουν τραγωδίες, μένουν χωρίς κοινό· μα συνεχίζουν το ρόλο τους προσμένοντας το χειροκρότημα των στοιχειωμένων κερκίδων. Όποτε δυσκολεύονται, υπάρχουν κρυμμένοι υπόγεια οι υποβολείς που τους θυμίζουν το κείμενο· κι όταν ο ρόλος τους τελειώνει, σε κάποιο νεκροκρέβατο ή στο πεδίο της μάχης, αποσύρονται για πάντα απ’ τη σκηνή· και κατεβαίνουνε κάτω απ’ τη γη παίρνοντας με τη σειρά τους τη θέση των υποβολέων.

Το φάντασμα

Δεν είχε νέα, εδώ και αιώνες, το ιερατείο της Ρώμης σχετικά με τον αρχαίο θεό Falacer. Μη έχοντας δώσει σημεία ζωής, θα έπρεπε κανονικά να τον είχαν κηρύξει αγνοούμενο. Καθώς όμως ένας τέτοιος χαρακτηρισμός θα έθετε σε κίνδυνο όχι μόνο το κύρος των θεών αλλά και το ίδιο το καταστατικό τους, κανείς δεν ήθελε ν’ αμφισβητήσει τις ιερές διατάξεις. Έτσι λοιπόν, προκειμένου ν’ αποφύγουν τη μικρή αυτή ρωγμή που θα μπορούσε να επιφέρει κατάρρευση, κράτησαν τον ιερέα στη θέση του· έστω και αν, δίχως καμιά περιγραφή, κανένα μύθο, καμιά εικόνα και εν τέλει χωρίς κανέναν πιστό, ο αρχαίος θεός, ασώματος πια, έμενε μονάχα ένα όνομα.

*

©Αργύρης Κόσκορος

φωτο: Στράτος Φουντούλης