Άμος Οζ (1939-2018)

Ο μεγάλος ισραηλινός συγγραφέας Άμος Οζ έχασε σήμερα τη μάχη με τον καρκίνο. Παραθέτουμε δυο αποσπάσματα από τη συνέντευξη που είχε παραχωρήσει τον Δεκέμβριο του 2010 στον συνεργάτη μας Ιακώβ Σιμπή, η οποία δημοσιεύθηκε στο τχ. 14, Ιανουαρίου 2011 της Athens Review of Books.

ΑΜΟΣ ΟΖ: «Φανατικοί υπάρχουν και στις δύο πλευρές και οι φανατικοί είναι εχθροί της ειρήνης. Και οι Ισραηλινοί και οι Παλαιστίνιοι φανατικοί. Και οι φανατικοί στον αραβικό κόσμο και οι Ιρανοί φανατικοί. Δόξα τω Θεώ, φανατικοί δεν λείπουν. Φανατικοί υπάρχουν παντού. Νομίζω πως το πρόβλημα του 20ού και 21ου αιώνα είναι το πρόβλημα του φανατισμού. Όχι ο πόλεμος ανάμεσα στη Δύση και την Ανατολή, όπως είπε ο Χάντιγκτον. Όχι πόλεμος πολιτισμών, αλλά το πρόβλημα ανάμεσα στους φανατικούς και τους άλλους. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Άμος Οζ (1939-2018)»

Γιώργος Παπαθανασόπουλος, Γιορτινές αναμνήσεις

Άτιμο πράμα το χρήμα, τον χαλάει τον άνθρωπο. Αυτό το μάθαμε από τα πρώιμα τα νιάτα μας, όταν ήμασταν παιδάκια, τότε που στις γιορτές πιάναμε παράδες από φιλοδωρήματα, μποναμάδες κι από τα κάλαντα τα Χριστουγεννιάτικα, τ’ Αγιοβασιλιάτικα και τα πιο φτωχά, των Φώτων, Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γιώργος Παπαθανασόπουλος, Γιορτινές αναμνήσεις»

Ρογήρος Δέξτερ, Σχεδίες

ΕΛΕΓΕΙΟ Ή Νυμφόληπτος *
                    (Καπνογένειου
                   τού Μαΐστορος)
Μου λέει να φύγω
Να με ξεχάσουν οι Μοίρες
Να σωθώ
Η φρόνηση που γερνά πιο γοργά από την καρδιά
Δίχως πια μάτια
Με τη σάρκα να φλέγεται να σ’ αγκαλιάσει
Να λιώσει στον κόρφο σου

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ρογήρος Δέξτερ, Σχεδίες»

Iφιγένεια Σιαφάκα, Εορτασμός

Χτυπούν πάλι Χριστούγεννα εγκάρσια
τον αφημένο πνεύμονα έξω από το σώμα
καμπαναριά ηχούν με οστά που απέμειναν
απ’ τη Μεγάλη Έξοδο της Νύχτας
Έτσι ανδρώνονται
στις ξύλινες κολώνες της ΔΕΗ
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Iφιγένεια Σιαφάκα, Εορτασμός»

Ελένη Νανοπούλου, ‘ 55 τετραγωνικά ενήλικης ζωής’ -κυκλοφορεί [αποσπάσματα]

Από τις εκδόσεις Ενδυμίων

Μην και μη.
Ζέμλια

Ευτυχώς μεγάλωσα
μέσα από καπνισμένους έρωτες
κι έτσι κοιτώ εκτεθειμένη
προς τη θάλασσα

Όταν ήμουν παιδί από τα ντουλάπια της μάνας μου έβγαινε μια μυρωδιά εσπεριδοειδών, με τόση διάρκεια που είχαν πλημμυρίσει οι κάμαρες τα πόμολα τα απλωμένα σεντόνια, ξεγλιστρούσε από τις χαραμάδες και Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ελένη Νανοπούλου, ‘ 55 τετραγωνικά ενήλικης ζωής’ -κυκλοφορεί [αποσπάσματα]»

Ασημίνα Λαμπράκου, γόνιμες καμπύλες χρόνου

Κάποτε θα λάβουμε εκδίκηση από τα γιασεμιά
Οι γλάστρες θα επαναστατήσουν
κι οι ρίζες θα δώσουν φρέσκο ήλιο
τομάτα και ρίγανη
Το νάιλον θα βουβαθεί προς νέους αιώνες
κι η έλξη θα αναστραφεί

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ασημίνα Λαμπράκου, γόνιμες καμπύλες χρόνου»

Σοφία Γουργουλιάννη, Η γιαγιά

Η γιαγιά μου, ξέρετε, είναι μπαλόνι.

(Θα πρέπει, όμως, να ξέρετε πως όλες οι γιαγιάδες είναι μπαλόνια.)

Είναι ένα ροζ μπαλόνι. Γιατί ροζ ήτανε τα μάγουλα της το καλοκαίρι του 2011.

Φοράει ένα άσπρο καπέλο με πλατύ άσπρο γείσο. Αυτό που φόραγε μέσα στη θάλασσα. Γιατί πήγαινε για μπάνιο και το πρωί και το απόγευμα. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Σοφία Γουργουλιάννη, Η γιαγιά»

Απόστολος Θηβαίος, Boutique Théâtre -Τόκυο

Ανωνύμου: Τόκυο αρχές 20ού αι.

(Στη σκηνή πηγαινοέρχονται τεχνικοί και φροντιστές. Φαίνεται πως φτιάχνουν ένα σκηνικό πόλης και ίσως γι΄αυτό ετοιμάζονται να ρίξουν απ΄την οροφή ένα επιβλητικό πανώ. Μες στο πλήθος ξεχωρίζει κάποιος που φορά μια στολή και άλλα δυο πρόσωπα. Ένα κορίτσι και ένα αγόρι. Και το σκουριασμένο φεγγάρι γιατί πάντα ήθελα έναν δικό  μου ουρανό.

Κάποιος απ΄τους θεατές της πλατείας, απευθύνεται στους υπόλοιπους, ο ρόλος του είναι μυστικός, όλα πάνω του είναι αδιάφορα, όμως εκείνος γνωρίζει σε βάθος την παράξενη αυτή ιστορία. Μιλά.) Συνεχίστε την ανάγνωση του «Απόστολος Θηβαίος, Boutique Théâtre -Τόκυο»