Αρχείο 06/04/2017

Χάρης και Πάνος Κατσιμίχας 

Μεγάλη νυχτερίδα από το φως σου θρέφεται
γι’ αυτό νωρίς βραδιάζει πριν χορτάσεις
στα ψηλά δώματα βόσκει το μεσημέρι
τους δρόμους καβαλίκεψε το ξανθό κύμα του
Ρίτα Μπούμη Παπά

Πρώτο καρέ
Τρεις δεκαετίες έχωνα δω τον Φάνη. Μονάχα σε κάτι τραγούδια ξεχασμένα μπορώ και τον συναντώ. Ίδια, διαλυμένη καρδιά, ίδια πάθη γιατί ο Φάνης είναι πια ήδη μια ολόκληρη και ανεξάντλητη ζωή. Τέτοια είναι η μοίρα όσων έχουνν για πεπρωμένο τους τα τραγούδια. Καμιά φορά, όταν αθροίζεται ο καιρός και ο Φάνης σβήνει όπως τα σήματα, αρκεί τ΄όνομά του μες στο ποτάμι του δρόμου και τότε  φθάνει από χίλιους δρόμους. Μαζί του ο Μάρκος, η Άννα και ένα σωρό βερολινέζικα κορίτσια πνιγμένα στις ηλιαχτίδες. Η εποχή τους ανήκει στα σύμβολα, τα μάτια τους είναι οι ορυζώνες των φιλμ και οι βοές του κόσμου. Χάνονται στο τέλος της μέρας μαζί με ένα σωρό θαμμένα βινύλια που σημάδεψαν για πάντα τη ζωή μας δίχως ποτέ να πεθαίνουν. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Φανταστικά Τραγούδια και φωτογραφίες»

Αρχείο 21/03/2017

Η Αγία Λουκία κάθε νύχτα ανεξαιρέτως, σεργιανάει τους δρόμους μιας παλιάς πολιτείας. Πόσοι παράλληλοι κόβονται πάνω στο σώμα του παλιού δρόμου. Η μοναξιά της μετριέται με ναυτικά μίλια, μ΄όργανα που ποτέ δεν λαθεύουν. Στην αγκαλιά της κοιμούνται γυμνά ένα σωρό παιδιά. Πλάι στους ωκεανούς βρέχει τον περίγυρο του φουστανιού της, έτσι που θα μπορούσε κανείς να ισχυριστεί πως κάποτε, μια γυναίκα πλανήθηκε στις ακτές, μετέωρη, μια νεότατη Περσεφόνη, ένα φέγγος για τη ζωή μας ανεπίληπτο. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Saint Lucia των ποιητών, του Derek Alton Walcott»

Αρχείο 07/03/2017

I.
Η μπάντα παίζεικάθε Δευτέρα βράδυ. Ο ντράμερ, που μετρά ήδη δέκα χρόνια στο ίδιο πόστο, υπήρξε ο εμπνευστής. Έπειτα από μερικές αδέξιες προσπάθειες  κατόρθωσε να βρει  τα κατάλληλα  πρόσωπα και ύστερα όλος ο κόσμος τους άνηκε. Εκείνος  μένει πάντα στη σκιά. Τον κυριεύουν οι μουσικές, γεννιέται και πεθαίνει μες στις κλίμακες. Αργότερα το ίδιο βράδυ  θ΄απομείνει μονάχος και θα θυμηθεί όλα εκείνα τα αλησμόνητα χρόνια. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Παλιές Συναυλίες»

Αρχείο 07/02/2017 – Η ψυχή του αηδονιού

Οι πόρνες
και οι ψευδοευλαβείς
και όλο εκείνο
το λαμπρό
εκμαγείο
που ονομάστηκε
ζωή

Ο Ανταίος Χρυσοστομίδης και ο Ντάριο Φο θα εγκαταλείψουν αυτόν τον κόσμο την ίδια χρονιά. Οι δυο τους συμπλέουν απόψε μες στην απίθανη ιστορία της τέχνης. Ο Ιταλός μπουφόνος μεταφέρει το πνεύμα της Ιταλίας στις σελίδες του “Ο έρωτας και η ειρωνεία” για ν΄αναπλαστεί από τον δικό μας Χρυσοστομίδη και να επαληθεύσει έτσι, εκείνη τη ρήση που θέλει τη μετάφραση ν΄αποτελεί μια νέα μορφή δημιουργίας. Η Φράνκα Ράμε επιμελείται ένα απ΄τα τελευταία λογοτεχνικά έργα του Ντάριο Φο. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Έρωτας και Ειρωνεία»

Αρχείο 15/11/2016

Κάπως έτσι
πάντα γράφονται
τα βιβλία της ζωής μας

Αντί εξωφύλλου

Και τώρα, με τελειωμένες όλες τις εκκρεμότητες, θα επιστρέψουμε στις παλιές μας μοναξιές.

Άλλος  στο μικρό δωμάτιο που τίποτε δεν συμβαίνει, άλλος στις δουλειές, τις αρρώστιες, τις αγωνίες, τα ξυπνήματα, τα παιδιά, προς θεού τα παιδιά.

Άλλος σε μια βρύση, πλάι στην κρήνη, στα φιλμ της εταιρείας Magnum που πια δεν υπάρχει. Μια ολόκληρη ζωή τυφλός, με τους αιώνες κρεμασμένους πάνω στο σκήνωμά σου. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Το μυθιστόρημα της Κάτιας»

Αρχείο 01/11/2016

✤

Φθάσαμε νύχτα στο παλιό λιμάνι.Έμπαινε το πλοίο και μια πυκνή, μια ομιχλώδης πολιτεία ξεπερνούσε κατά πολύ τον ορίζοντα. Εμείς προσποιούμαστε πως οι καρδιές μας είναι ασφαλείς.Λίγοι λίγοι αφήναμε το κήτος, διασχίζαμε έναν απόκρημνο γκρεμό κάτω απ΄τη γέφυρα και ύστερα χώρες, πολιτείες και εποχές. Μερικές φορές τούτη την πόλη την πιστέψαμε γι΄άδεια. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Νέα απ΄την Πρέβεζα»