για την ηθογραφία του
μέλλοντος

Η βροχή πέφτει ανάμεσα στις στέγες των σπιτιών. Ναι, ακριβώς εκεί, ίσια στην φλέβα της πόλης πέφτει η βροχή.

Τα φώτα χαμηλώνουν και

Ο Φέλιξ μοιάζει ταραγμένος. Τριγυρνά στους δρόμους από το απόγευμα. Νιώθει κουρασμένος μα έχει αποφασίσει πως θα περπατά ως την τελευταία του ανάσα. Ναι, ο Φέλιξ ζει την θλίψη του με τον πιο ιδιαίτερο τρόπο του κόσμου. Βαδίζει δίχως σκοπό, τα αγόρια του μαγαζιού τον περιεργάζονται, το φορτίο τού έχει κόψει τις πλάτες όμως εκείνος περνά δίχως ενδιαφέρον από γειτονιά σε γειτονιά. Και, Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Διαφημιστικές Καμπάνιες»

Από το 2005, Εκδόσεις Βιβλιοπωλείο της Εστίας

Παρουσίαση
Κι αν η Ελλάδα είχε γίνει κι αυτή κομμουνιστική; Αν, αντί για τις ΗΠΑ, κυριαρχούσε στην πολιτική μας ζωή η Σοβιετική Ένωση; Αν η εξέγερση του Πολυτεχνείου το 1973 ήταν αντεστραμμένη; Η ζωή μας πώς θα ήταν, καλύτερη ή χειρότερη; Ή, μήπως, σε άλλα καλύτερη και σε άλλα χειρότερη;
Από το 1947 η χώρα είναι η «Σοσιαλιστική Δημοκρατία Ελλάδας», που ακολουθεί πιστά τη Σοβιετική Ένωση. Το κυβερνών ΚΚΕ του σύντροφου Χαρισιάδη είναι το μοναδικό πολιτικό κόμμα, τα σύνορα βρίσκονται στον Όλυμπο, ο Ποιητής έχει γράψει τον νέο Εθνικό Ύμνο, η σημαία είναι η Τρίχρωμη με το σφυροδρέπανο, πλατείες και δρόμοι έχουν αλλάξει όνομα, τα ρεμπέτικα είναι απαγορευμένα. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Έξι οι επανεκδόσεις του βιβλίου «Πλατεία Λένιν, πρώην Συντάγματος» του Δημήτρη Φύσσα [απόσπασμα]»

Από τις εκδόσεις Βιβλιοπωλείο της Εστίας

Το βιβλίο αυτό αποτελείται από τρία μέρη.

Το πρώτο, με τίτλο «Μια εφικτή ευτυχία», περιέχει δέκα διηγήματα επιστημονικής και/ή πολιτικής φαντασίας.

Το «Εντυπώσεις ενός πνιγμένου» αποτελείται από τέσσερα διηγήματα, καταρχήν «κανονικά».

Το «Αυτά και οι μετακομίσεις», που δίνει και το συνολικό τίτλο, αποτελείται από δεκατρία δυσταξινόμητα/αχαρακτήριστα (πιθανά) διηγήματα, πολλά από τα οποία είναι «μπονσάι», ενώ το τελευταίο δίνει (και ταυτόχρονα εξηγεί) και τον κουφό τίτλο του βιβλίου. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Φύσσας, Αυτά και οι μετακομίσεις -κυκλοφορεί [απόσπασμα]»

Ορισμένοι άνθρωποι είναι τόσο δέσμιοι των προκαταλήψεων τους που όχι μόνον αδυνατούν ν’ απαλλαχθούν από δαύτες, αλλά θεωρούν ότι έστω κι η ελάχιστη απόκλιση ισοδυναμεί με αδυναμία εκ μέρους τους ή με προδοσία απέναντι στην όποια παράδοση ή πατροπαράδοτη παρακαταθήκη τους τάισε μ’ αυτές τις προκαταλήψεις. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Κ. Χατούπης, Ο Ήφαιστος της Αλχανίας»

Τα ποιήματα
παραμένουν νέα
όταν κανείς
δεν τα διαβάζει.
Αυτό εξασφαλίζουν
οι εκτενείς
δημοσιεύσεις. 

Οι ελεγείες των δρόμων

από την σειρά των πολύ
μικρών
μυθιστορημάτων
¥

Καινούριες πόλεις
Ακούστε κύριε, ο Ρομπ είναι κατά βάθος εντάξει παιδί. Όποιον και να ρωτήσετε θα σας πει, ο Ρομπ; Ο Ρομπ δεν είναι άλλο από μικρός μου αδελφός, ναι, ακριβώς αυτό, μικρός αδελφός!

Όμως, ακόμη και τα καλύτερα παιδιά, ο Ρομπ διαθέτει ευαίσθητη και ελαφριά καρδιά. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Οι ελεγείες των δρόμων»

Γέροι και οι δυο τους, εσχατόγηροι όπως του άρεσε εκείνου να λέει, με τα ξέφτια της λογιοσύνης του, περιμένοντας βεβαίως τις διαμαρτυρίες των εκάστοτε ακροατών («ε, μην το λέτε αυτό», «πάντως αν είστε γεροί κι έχετε το μυαλό σας», «τα γεράματα δεν είναι πια αυτό που ήταν, τώρα η επιστήμη θα μας κάνει να φτάνουμε τα 120 χρόνια»). Χαιρόταν να ακούει τέτοια και τα προκαλούσε.

Εσχατόγηροι όμως.

Με τη Βουλγάρα Καλίνκα στο σπίτι να τους φροντίζει και να τους μαλώνει Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ζωή Κατσιαμπούρα, Το πνεύμα των Χριστουγέννων»

Από τις εκδόσεις Βιβλιοπωλείο της Εστίας

ΝΕΚΡΟΣ ΜΕ ΜΙΑ ΣΦΑΙΡΑ ΣΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΕΠΕΣΕ ΠΡΟΧΤΕΣ, ΔΕΥΤΕΡΑ βράδυ, στην οδό Πατησίων ο συγγραφέας Δημήτρης Φύσσας, σε όχι πλήρως διευκρινισμένες συνθήκες. Λεπτομερέστερο ο Φύσσας, 64 ετών, γυρνούσε σπίτι με το ποδήλατό του, όταν βρέθηκε σε ληστεία κοσμηματοπωλείου που ήταν σε εξέλιξη: στον αριθμό 402 της οδού Πατησίων, στο ύψος της πλατείας Κολιάτσου, τέσσερις ληστές με δυο μοτοσικλέτες και φορώντας κράνη, έχοντας ληστέψει το μεγάλο κοσμηματοπωλείο «Zenith» του κ. Θεόκλητου Μποχλεμπέ, αντάλλασσαν πυροβολισμούς με αστυνομικούς που είχαν σπεύσει στο σημείο… Ο Φύσσος ήταν το μόνο θύμα. Το πιθανότερο είναι να πυροβολήθηκε από την ΕΛΑΣ, που πάνω στην ένταση τον θεώρησε ληστή, επειδή φορούσε κράνος μοτοσικλετιστή. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Φύσσας, Αυτά και οι μετακομίσεις —κυκλοφορεί»

Κλείνοντας τα δεκαοχτώ του, ο Γιάννης κοιτάχτηκε στον καθρέφτη νιώθοντας ένα πρωτόγνωρο αίσθημα ευφορίας. Δεν ήταν ότι είχε περάσει από τους πρώτους στο Πολυτεχνείο, ούτε ότι μόλις είχε οδηγήσει τη γυαλιστερή Yamaha που του έκανε δώρο ο μπαμπάς του, δεν ήταν καν η ξανθιά χαίτη του που παρέσυρε σχεδόν νομοτελειακά τις πρώην συμμαθήτριες του στα ανατομικά στρώματα ξενοδοχείων ημιδιαμονής. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αχιλλέας Σωτηρέλλος, Οι τρεις ταφές του Ιωάννη Παρασχάκη»