Από τις ΑΩ εκδόσεις

από μοναχικό αγκίστρι
κρεμάστηκε η ζωή
πότε παλεύει ν’ απαγκιστρωθεί
πότε ηρεμεί και περιμένει

παρά θῑν’ ἁλὸς

οι πιο καλοί οι ποιητές στα νότια της πόλης κατοικούν
αγγίζοντας τη θάλασσα και περπατώντας πιο συχνά
εκεί που σκάει ένα κύμα αφρίζοντας πάνω σε μνήμες παλαιές
έτσι ευκολότερα άλλοι κρυφομιλούν κι άλλοι κραυγάζουν
όπως μπορεί ο καθένας να στομώσει την πληγή Συνεχίστε την ανάγνωση του «Διώνη Δημητριάδου, ‘Ο Ευτυχισμένος Σίσυφος’ [αποσπάσματα] —κυκλοφορεί»

Από τη συλλογή διηγημάτων Μηδενική γωνία, εκδόσεις Εύμαρος

Αν είχα ζήσει ακόμη ένα χρόνο θα γινόμουν εξήντα, αν είχα ζήσει έστω μισό χρόνο ακόμη θα είχα ολοκληρώσει το βιβλίο μου με τον προσωρινό τίτλο «Η ζωή που δεν έζησα», γιατί και τη ζωή που δεν ζούμε μέσα στη ζωή που ζούμε τη ζούμε.

Από τη ζωή που έζησα θυμάμαι, την πράσινη καρφίτσα της μαμάς, τα χέρια της γιαγιάς, τη στρογγυλή φρουτιέρα στο κέντρο της τετράγωνης τραπεζαρίας, τη ζαλάδα όταν κάπνισα πρώτη φορά στα δέκα μου, την ασπρόμαυρη φωτογραφία ενός θείου που είχε πεθάνει νέος αλλά η μαμά έλεγε πως χάθηκε. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Μαρία Μαραγκουδάκη, Πάντα κόνις»

«Δοκίμιο» -Κυκλοφορεί σε λίγες μέρες, από τις εκδόσεις Ενδυμίων

1
ο πόνος διώχνει
στιλπνό από πόσο κοντά
το τέλος

θα παραδοθούμε

ανάμεσα ενόχληση
η λέξη

σταμάτα να είμαι λεξομηχανή
ποτέ μόνος

κι από μητέρα Συνεχίστε την ανάγνωση του «Βασίλης Λαλιώτης, «Σκωρίες» -προδημοσίευση»

κυρίως επιθυμώ ένα δάσος όπου:
1. μία προς μία απλοποιούνται οι πτελέες και
2. πουλιά σπέρνουν ξεκουκουτσιάζοντας έως τα πέρατα, μέχρι που το σημείο συγκλονίζεται και -ωσάν σμπαράλιασμα- τρυπώνει μες σε μικρών πλασμάτων ιστορίες κι αλγεινά βαρδιάνων κοιλώματα
3. είν’ διάτρητες οι όψεις που εξηγούν του φωτός την εδωδιμότητα σε τέτοια μέρη
4. αληθινά όπως τρεμουλιάζει της ημέρας τ’ αχνό υαλοπωλείο, νεαρά θα κάμπτονται τα ύδατα
5. άγνωστος σκοπός θα μου ‘χει κολλήσει τότε (όπως συμβαίνει) Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γιάννης Νεοφύτου, αβαργόμιστο ψιχαλητό στα τζάμια των φανών —ποίηση»

Εκδόσεις Οδός Πανός

Για κάποιον μυστήριο λόγο πάντα περίμενα τη φωτιά από ψηλά

Πες μου:
το ‘ξερες που ματώνει η στάχτη;
Έκτωρ Κακναβάτος

Το αόρατο που κυνηγά την πεταλούδα
Μια παγωμένη χειραψία
και ο άσπονδος φίλος του χρησμού
Ματωμένο φεγγάρι
με το ζόρι ανατέλλει
Δεν αγαπά τα δειλινά Συνεχίστε την ανάγνωση του «Βαγγέλης Αλεξόπουλος, ‘Σκηνές καθημερινότητας του κόμη Αλέξιου Ντε Λα Βέγα’ —προδημοσίευση αποσπασμάτων»

Εκδόσεις Στίξις

ΜΗ ΝΟΜΙΖΕΙΣ ΠΩΣ ΠΟΥΛΗΘΗΚΑ

Αλλά γιατί να ανησυχούμε;
Που δεν καταφέραμε να πιάσουμε
την ομορφιά απ’ τα κέρατα
και τον στίχο απ’ τα φωνήεντα;

Μα εσύ δεν έλεγες πάντα
πως κανένα ποίημα δε φτιάχνεται
χωρίς σκουριασμένα καρφιά Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γιώργος Γκανέλης, Ωδίνες της Ποίησης [αποσπάσματα] -κυκλοφορεί»

Εκδόσεις Ιωλκός

Νέα Αρχή

Πίσω σου να ρίχνεις μαύρη πέτρα,
δίχως να σκύβεις, κάτω, το κεφάλι,
πάντα ευθεία μπροστά· και μέτρα
το κάθε βήμα σου ευχή κι ένα μακάρι

να είν’ ο δρόμος σου ανοιχτός Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ελένη Χαϊμάνη, Οιστρογόνα [απόσπασμα] -κυκλοφορεί»

Εκδόσεις Στίξις

[…]

Ανάλωσα πολύ χρόνο ξύνοντας σκουριές
από τα κάγκελα της φυλακής μου
κι έτσι δεν πρόλαβα να αρχίσω τα βαψίματα

Ίσως να ήταν πρόσχημα
μιας και η σκουριά τα πάντα κατατρώει
κι επειδή γνώριζα πως άνευ περίφραξης
δεν θα άλλαζε κάτι σ’ αυτή την προαιώνια φυλακή Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γιώργος Δουατζής, Χρόνου σκιά [αποσπάσματα] -κυκλοφορεί»