Μικρές ιστορίες
του Αγίου Φεβρουαρίου
Κάτι ώρες τον κερδίζουν τα τραγούδια. Πάει να πει πως καίγεται ανάμεσα στους στίχους, πως φορά τις σημασίες τους, θυμάται τα πρόσωπα, τα σχήματα και τις μορφές που καθιστούν τα πράγματα προσωπικά.
Τα τραγούδια της πατρίδας του αφηγούνται τη λαϊκή μυθολογία. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Λαϊκό Πεντάγραμμο»
Είναι δοσμένη η καρδιά του,
όπως συμβαίνει πάντα
με τους νέους του Τενεσί
και τα θερμά τους όνειρα
Δυο άνδρες κάθονται στο τραπέζι. Είναι φανερό πως ένας απ΄τους δυο αυτούς ανθρώπους διαθέτει μια κάποια εξουσία. Και πως η θέση του είναι αυτή της ισχύος έναντι του άλλου.Μες στο δωμάτιο δεν υπάρχει κανείς και τίποτε άλλο. Μόνο που στον τοίχο πίσω τους, ανάμεσά τους όπως κοιτάζει το κοινό ένας αρκαδικός πίνακας, κάτι μορφές αόριστες από άνοιξη και παραμύθι. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Απόστολος Θηβαίος, Boutique Théâtre —Ντέμπι»
Οδυσσέας Ελύτης – Στέλιος Λύτρας
Και μες στις διασταυρώσεις, στα δάνεια και τους στίχους, τους πολυφωνικούς αιώνες που αφήνουν τα σημάδια τους στα έργα και τις ημέρες, έρχεται από έναν δικό της δρόμο μια φράση, μια οπτασία, ένας απατηλός και παιδαριώδης αγωγός και διατυπώνονται όλες απ΄την αρχή οι ερμηνείες. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Η αναγγελία της νιότης»
Επιστολικές Οδηγίες
σ΄ένα σπάνιο κορίτσι
απ΄την κοιλάδα
των ναών
Αγαπητή Λούσι,
θυμήσου,
μετά το καταφύγιο
ακολουθούν διαδοχικοί λόφοι.
Ίσως έχουν
μια ονομασία κωδική,
ίσως πάλι
κάτι να σημαίνουν Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Λούσι»
(Στη σκηνή πηγαινοέρχονται τεχνικοί και φροντιστές. Φαίνεται πως φτιάχνουν ένα σκηνικό πόλης και ίσως γι΄αυτό ετοιμάζονται να ρίξουν απ΄την οροφή ένα επιβλητικό πανώ. Μες στο πλήθος ξεχωρίζει κάποιος που φορά μια στολή και άλλα δυο πρόσωπα. Ένα κορίτσι και ένα αγόρι. Και το σκουριασμένο φεγγάρι γιατί πάντα ήθελα έναν δικό μου ουρανό.
Κάποιος απ΄τους θεατές της πλατείας, απευθύνεται στους υπόλοιπους, ο ρόλος του είναι μυστικός, όλα πάνω του είναι αδιάφορα, όμως εκείνος γνωρίζει σε βάθος την παράξενη αυτή ιστορία. Μιλά.) Συνεχίστε την ανάγνωση του «Απόστολος Θηβαίος, Boutique Théâtre -Τόκυο»
Και αν τα λόγια του
φαντάζουν σκληρά,
θυμήσου,
Μιλά για τα παιδιά μας
Σηκώθηκε χάραμα, έφτιαξε καφέ και συμμάζεψε το μικρό δώμα. Τα΄βαλε όλα σε τάξη, τα πράγματα, τις φωτογραφίες, τ΄αναμνηστικά, πάει να πει όσα πρόλαβε να σώσει απ΄του καιρού τις παλίρροιες. Στην παλιά βαλίτσα έβαλε δυο πουκάμισα, τα χαρτιά του με τα σβησμένα ονόματα, 1967, τ΄άλλα δεν ξεχωρίζουν πια γιατί τα σκέπασαν τα χρόνια και τα πράγματα, δεν μπορούν, λίγο λίγο χάνουν την λάμψη τους και περνούν στην ιστορία. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Ο Γιώργος Σκούρτης στις συμπληγάδες»
Στα πρότυπα του εύθυμα
και αφοπλιστικά
ρεαλιστικού
Αλαίν ντε Μποττόν.
Ένα τρομερό δελτίο ειδήσεων
Άγνωστα πρόσωπα και κατάσκοποι φθάνουν στα σαλόνια μας. Η είδηση είναι πως ένας άλλος, ακόμη ψυχρότερος πόλεμος μαίνεται. Εκεί ακριβώς, στα σαλόνια μας, στην εποχή που υμνείται όσο ποτέ ο Μαρινέτι, στο τέλος και του τελευταίου κώδικα με μυστηριώδεις, αχαλίνωτες πράξεις.
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Live News»
Για τον Φρανκ
Για την Κράκυ
Το έργο είναι αφιερωμένο στον Φρανκ και την Κράκυ. Δυο πρόσωπα που ίσως να μην υπήρξαν ποτέ, που ίσως κάποτε να μας προσπέρασαν μες στην πόλη. Εκείνος είναι ένα παλιό ναυάγιο, χαμένος στο ποτό. Εκείνη, νιώθει ακόμη πως είναι νέα, πως είναι όμορφη. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Απόστολος Θηβαίος, Boutique Théâtre [12] -Blues Alley»
στάχτες 
Πρέπει να έχετε συνδεθεί για να σχολιάσετε.